کتاب ایران، جهان آستانه ای، پرسش از اسطوره، قدرت و تابو

کتاب الکترونیکی ایران، جهان آستانه‌ای، پرسش از اسطوره، قدرت و تابو نوشتۀ علیرضا حسن‌زاده در انتشارات ارس چاپ شده است. این کتاب دربارۀ بررسی اسطوره‌ها، قدرت و تابو در فرهنگ ایرانی از منظر انسان‌شناسی است.

درباره کتاب ایران، جهان آستانه‌ای، پرسش از اسطوره، قدرت و تابو

این کتاب مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای انسان‌شناختی است که به تحلیل و بررسی اسطوره‌ها، قدرت و تابوها در فرهنگ ایرانی می‌پردازد. نویسنده مفهوم «جهان آستانه‌ای» را معرفی می‌کند که به فضای میان سنت و مدرنیته در ایران معاصر اشاره دارد. در این فضای گذار، اسطوره‌ها مورد بازخوانی، تفسیر، تأیید یا انکار قرار می‌گیرند و زمینه برای ظهور اسطوره‌ها و روایت‌های جدید فراهم می‌شود. این کتاب تلاش می‌کند تا با بررسی این مفاهیم، درکی عمیق‌تر از هویت ایرانی در بستر تاریخ ارائه دهد.​

علیرضا حسن‌زاده پژوهشگر، نویسنده و شاعر در عرصه‌های انسان‌شناسی و فرهنگ است. او دکترای مردم‌شناسی خود را از دانشگاه گوته آلمان دریافت کرده و عضو هیئت علمی پژوهشکده مردم‌شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی است. از آثار او می‌توان به کتاب‌های افسانه زندگان، مردم‌شناسی ایرانی، خوراک و فرهنگ، زن و فرهنگ و ترجمه مردم‌شناسی ورزش اشاره کرد.

کتاب ایران، جهان آستانه‌ای، پرسش از اسطوره، قدرت و تابو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به حوزه‌های انسان‌شناسی، مطالعات فرهنگی و تاریخ ایران پیشنهاد می‌شود.​

بخشی از کتاب ایران، جهان آستانه‌ای، پرسش از اسطوره، قدرت و تابو 

«​محمدرضا اصلانی: بله این را می‌توانیم در بوف کور ببینیم. من با نگاه صرف روان‌شناختی به بوف کور مخالفم. درواقع بوف کور بیشتر یک متن انسان‌شناختی است تا روان‌شناختی. نمی‌دانم گاه فکر می‌کنم بوف کور بازتاب زندگی آقا محمدخان است که زمانی بسیار زیبا بوده و یکی از خان‌های ایل قاجار. در ماجرایی عاشقانه آقا محمدخان به دختر زیبایی دل می‌بازد و در منازعه‌ای که میان او و یک خان مقتدر دیگر روی می‌دهد در یک رقابت عشقی، خان قدرتمند آقامحمدخان را مقطوع‌النسل می‌کند و به این ترتیب این جوان بسیار زیبا که می‌تواند همان راوی باشد به یک پیرمرد خنزرپنزری تبدیل می‌شود؛ به یک قاتل وحشتناک و این اتفاق است که آقا محمدخان قاجار را به یک شاه مستبد تبدیل می‌کند. او زنان را در دربار و حرم‌سرایش جمع می‌کند و ماجراهای این زنان ماجراهای بسیار هراس‌آوری است. می‌بینیم که به‌راحتی می‌توان از الگوی بوف کور برای تحلیل استبداد ایرانی - به تعبیری مقطوع‌النسلِ خنزرپنرزی‌شده - استفاده کرد و هدایت خیلی خوب این موضوع را می‌شناخت و همهٔ واقعیت‌های زندگی جامعهٔ ایرانی در آثار هدایت با هم ترکیب می‌شوند. ما نباید به آنچه هدایت ثبت کرده است فقط با یک وجه روان‌شناسانه بنگریم یا حتی به معنی آرکتپیکال و یونگی‌اش بسنده کنیم. بلکه این‌ها همه با هم ارتباط دارند و این ارتباط خیلی عمیق است و باید آن‌ها را شناخت و شناختش را گسترش داد. من فکر می‌کنم مجموعه آثار هدایت از چند حیث در درک فرهنگ ایرانی مهم است؛ یکی رویکرد او به مسئلهٔ هویت ملی و کوشش در ساخت آن است، دوم نقد گذشتهٔ فرهنگی-تاریخی و اساطیری از منظر مدرن به‌عنوان یک روشنفکر است و نیز بازتاب تناقض‌های فرهنگ و هویت ایرانی از طریق طرح دقیق انسان‌شناختی و یافتن تیپ الگوهای درون جامعه؛ مثل نوول علویه خانم که نقدی روان‌شناختی-انسان شناختی درون اجتماعی قدرت و و روان قدرت‌طلب است در ایران و نیز هنوز درخشان‌ترین نوول رئالیست ایرانی و در ترکیب با مدرنیته.»