کتاب مشاوره فلسفی

کتاب مشاوره فلسفی (Philosophy, Counseling, and Psychotherapy)، نوشته الیوت کوهن و سمیوئل زینچ و ترجمه مهدی فرجی پاک و فرزانه فخرائی، اثری است که انتشارات ارجمند در سال ۱۴۰۰ آن را منتشر کرده و به کاربرد فلسفه در مواجهه با مسائل زندگی می‌پردازد. پرسش اصلی کتاب این است که آیا فلسفه می‌تواند فراتر از مباحث نظری، در فهم و بررسی مشکلات واقعی انسان‌ها به کار گرفته شود یا خیر. مجموعه‌ای از نویسندگان در مقاله‌های این اثر، ماهیت مشاوره‌ی فلسفی، روش‌های مختلف آن، رابطه‌اش با روان‌درمانی و محدودیت‌های این رویکرد را بررسی می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مشاوره فلسفی اثر الیوت کوهن و سمیوئل زینچ

کتاب مشاوره فلسفی (جایگاه و کاربرد فلسفه در مشاوره و روان‌درمانی)، اثر الیوت کوهن و سمیوئل زینچ، مجموعه‌ای از مقاله‌ها با همکاری نویسندگان مختلف، درباره‌ی رابطه‌ی فلسفه با مشاوره و روان‌درمانی است. نویسندگان این دیدگاه را بررسی می‌کنند که مفاهیم و روش‌های فلسفی می‌توانند در فهم باورها، قضاوت‌ها و جهان‌بینی افراد و در مواجهه با مسائل زندگی کاربرد داشته باشند. این کتاب به اختلاف‌نظرهای موجود درباره‌ی جایگاه این حوزه نیز توجه دارد؛ از دیدگاهی که مشاوره‌ی فلسفی را روشی مستقل می‌داند تا دیدگاهی که مرزهای آن را با روان‌شناسی و روان‌درمانی روشن می‌کند.

کتاب در سه بخش تنظیم شده است. بخش نخست به مباحث بنیادی اختصاص دارد و موضوعاتی مانند تعریف مشاوره‌ی فلسفی، رابطه‌ی باور و هیجان و معیارهای موجه‌بودن یک کاربست فلسفی را بررسی می‌کند. در بخش دوم، رویکردهای مختلف این حوزه معرفی می‌شوند و مفاهیمی مانند جهان‌بینی، درمان منطق‌محور، رابطه‌ی من و تو و شفاف‌سازی هیجان‌ها مورد بحث قرار می‌گیرند. بخش سوم به جنبه‌های عملی‌تر می‌پردازد و موضوعاتی مانند کاربرد رواقی‌گری در مواجهه با اضطراب، تشخیص، ارجاع مراجع و مسئله‌ی دریافت مجوز یا گواهینامه را بررسی می‌کند.

یکی از نکات مهم کتاب مشاوره فلسفی توجه به مرزهای مشاوره‌ی فلسفی است. الیوت کوهن و سمیوئل زینچ تأکید می‌کنند که مشاور فلسفی قرار نیست جای روان‌درمانگر را بگیرد یا همه‌ی مشکلات را با ابزارهای فلسفی حل کند. در این رویکرد، تحلیل مفهومی، تفکر انتقادی، بررسی پیش‌فرض‌ها و بازنگری در باورها ابزارهایی برای روشن‌ترشدن مسائل هستند. این کتاب در کنار بحث‌های نظری، به موقعیت‌هایی می‌پردازد که نشان می‌دهند این ابزارها چگونه می‌توانند در گفت‌وگو درباره‌ی مسائل انسانی به کار گرفته شوند.

خلاصه کتاب مشاوره فلسفی

کتاب مشاوره فلسفی بر این ایده تمرکز دارد که بخشی از مشکلات انسان‌ها ممکن است با باورها، قضاوت‌ها و تصویری که از خود و جهان دارند، ارتباط داشته باشد. مقاله‌های این مجموعه توضیح می‌دهند که چگونه تحلیل مفهومی، استدلال، گفت‌وگو و بررسی پیش‌فرض‌ها می‌توانند به روشن‌ترشدن چنین مسائلی کمک کنند. در کنار این مباحث، نویسندگان حدود مشاوره‌ی فلسفی را نیز بررسی می‌کنند و به پرسش‌هایی درباره‌ی مرز آن با روان‌درمانی، تشخیص مشکلات روان‌شناختی و زمان مناسب برای ارجاع مراجع می‌پردازند. این کتاب تصویری متنوع از حوزه‌ای ارائه می‌دهد که در نقطه‌ی تلاقی فلسفه، اخلاق، مشاوره و روان‌درمانی قرار دارد.

چرا باید کتاب مشاوره فلسفی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مشاوره فلسفی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب کاربرد فلسفه در مشاوره و رابطه‌ی آن با روان‌درمانی را از دیدگاه‌های مختلف بررسی می‌کند.
• خواننده با تعاریف، اهداف و رویکردهای متفاوت در حوزه‌ی مشاوره‌ی فلسفی آشنا می‌شود.
• این اثر نقش باورها، قضاوت‌ها و جهان‌بینی را در شکل‌گیری و تفسیر مسائل انسانی بررسی می‌کند.
• مباحث کتاب به نظریه محدود نمی‌مانند و موضوعاتی مانند اضطراب، تشخیص، ارجاع مراجع و دریافت مجوز حرفه‌ای را نیز در بر می‌گیرند.
• تنوع مقاله‌ها امکان آشنایی با رویکردهایی مانند رواقی‌گری و درمان منطق‌محور را فراهم می‌کند.
• این کتاب به روشن‌شدن تفاوت میان استفاده از ابزارهای فلسفی و مداخلات روان‌شناختی کمک می‌کند.

خواندن کتاب مشاوره فلسفی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مشاوره فلسفی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران فلسفه که به کاربرد این رشته در مسائل فردی و اجتماعی علاقه دارند.
• دانشجویان روان‌شناسی، مشاوره و رشته‌های مرتبط که می‌خواهند رابطه‌ی فلسفه با حوزه‌ی تخصصی خود را بررسی کنند.
• علاقه‌مندان به موضوعاتی مانند باور، جهان‌بینی، هیجان، اخلاق و تصمیم‌گیری.
• کسانی که می‌خواهند با دیدگاه‌های گوناگون درباره‌ی امکان، کارکرد و محدودیت‌های مشاوره‌ی فلسفی آشنا شوند.
• خوانندگانی که به مباحث میان‌رشته‌ای درباره‌ی فلسفه، مشاوره و مسائل انسانی علاقه‌مندند.

درباره الیوت کوهن

الیوت دی. کوهن، دارای مدرک دکتری از دانشگاه براون، از بنیان‌گذاران و مدیر اجرایی انجمن ملی مشاوره‌ی فلسفی و رئیس مؤسسه‌ی تفکر انتقادی، مرکز ملی درمان مبتنی‌بر منطق، است. او نویسنده و ویراستار بیش از ۲۰ کتاب و تعداد زیادی مقاله‌ی تخصصی است و بنیان‌گذار و سردبیر مجله‌ی بین‌المللی فلسفه‌ی کاربردی نیز هست.

درباره سمیوئل زینچ

سمیوئل زینچ بیش از دو دهه است که در دانشگاه پردو نورث‌وست به تدریس فلسفه مشغول است. او تحصیلات خود را در کالج کاوننت آغاز کرد و پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد و دکتری فلسفه از دانشگاه ایالتی بولینگ گرین، به تدریس در چند دانشگاه ادامه داد و در سال ۱۹۹۸ به هیئت‌علمی پردو پیوست. او معاون انجمن ملی مشاوره‌ی فلسفی، یکی از ویراستاران مجله‌ی بین‌المللی فلسفه‌ی کاربردی و عضو مؤسسه‌ی تفکر انتقادی نیز هست. حوزه‌های تدریس او شامل فلسفه، اخلاق حرفه‌ای، منطق و فلسفه‌ی یونان باستان است و رساله‌ی دکتری خود را درباره‌ی نظریه‌ی اخلاقی جان لاک نوشته است. زینچ فلسفه را ابزاری برای تقویت تفکر انتقادی و استقلال فکری می‌داند و معتقد است آموزش فلسفه باید دانشجویان را به پرسش‌گری، تصمیم‌گیری مستقل و مسئولیت‌پذیری در زندگی تشویق کند.

بخشی از کتاب مشاوره فلسفی

«جداکردن باورها از هیجان‌ها به طور یقین به قبل از دیوید هیوم بازمی‌گردد، آنجا که افلاتون، در رسالۀ فایدروس، هیجان‌ها را به اسبی تشبیه می‌کند که باید توسط عقل کنترل شود و ارسطو نیز نفسِ هیجانی (حساسه) را بالاتر از نفس غاذیه (تغذیه‌کننده) و پایین‌تر از قوای عقلانی قرار می‌دهد. دیدگاه سنتی، اگر دیدگاه رواقی بیش از حد ساده شود، این است که طغیان‌های هیجانی باید توسط عقل کنترل یا مهار شوند، اما هیجان‌ها خود تحت تأثیر اندیشه قرار نمی‌گیرند. اگر بخواهیم به بسیاری از این سخنان سنتی گوش دهیم، باید بر هیجان‌ها مسلط شده یا به‌نوعی آنها را بی‌اثر کنیم، اما آنها را تغییر نمی‌دهیم. اسب، اسب است و هیجان‌ها، هیجان هستند؛ همان حیوانات سرکشی که به‌خاطر منافع عالیۀ خودمان یا دیگران کنترل می‌شوند. این همان دیدگاهی است که نیچه بعدها به آن حمله کرد و مدعی آن شد که همۀ این کنترل کردن هیجان‌ها، نشان‌دهندۀ نوعی بیماری در وجودمان است، که انسان کاملاً سالم نیازی به تحت سلطه قرارگرفتن یا کنترل شدن ندارد، که عقل به‌جای داشتن کارکرد کمکی، به یک ظالم تبدیل شده است. بااین‌حال، حتی در واکنشِ نیچه به این آموزۀ متداول نیز شاهد نوعی دوگانگی بین هیجان و عقل هستیم. نیچه به‌سادگی می‌گوید عقل نیرویی نیست که باید حکمرانی کند. بلکه چیزی است که باید مورد حکمرانی قرار گرفته، کنترل شود و به حرکت درآید. بین عقل و هیجان‌ها ما هیچ‌گونه تأثیر متقابل، آمیختگی یا همکاری‌ای نمی‌بینیم.»