کتاب سنگ محک

کتاب سنگ محک نوشتهٔ سیدمحمدحسین راجی است. نشر معارف این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی درمورد شاخصه‌های نامزد اصلح.

درباره کتاب سنگ محک

کتاب سنگ محک ۴۷ شاخصهٔ نامزد اصلح در سه حوزهٔ فردی و اخلاقی، تخصصی و مدیریتی و نیز انقلابی را در بر گرفته است. این کتاب که سه فصل دارد، کوشیده محتوای خود را بر اساس آیات و روایات و نیز آرای سید روح‌الله خمینی و سید علی خامنه‌ای تنظیم کند. این کتاب بر گرفته از منبرهای نویسنده در جمع اساتید و دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد است. سیدمحمدحسین راجی این کتاب را برای کمک به برگزاری انواع انتخابات در ایران به رشتهٔ تحریر در آورده است. بخشی از ویژگی‌هایی که او برای هر نامزد یا کاندیدا ضروری دانسته عبارت است از صداقت، امانتداری، شجاعت، اخلاق‌مداری، دوری از جاه‌طلبی و دوری از تکبر و غرور.

خواندن کتاب سنگ محک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد شاخصه‌های نامزد اصلح در انتخابات ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سنگ محک

«۶. صداقت

حضرت علی (ع) در خطبهٔ ۱۵۴ نهج‌البلاغه در رابطه با صفات امام می‌فرمایند: «فَلْیَصْدُقْ رَائِدٌ أَهْلَهُ»؛ پس باید امامِ مردم به مردم راست بگوید.

انسانی که دروغ بگوید مناسب مسئولیت گرفتن در جامعهٔ اسلامی نیست. شرط مسئول شدن در کشور اسلامی صداقت است. شخص مسئول باید راست بگوید. باید راحت بگوید من نتوانستم این کار را انجام دهم یا در فلان جا اشتباه کردم. اتفاقی نمی‌افتد. باید بگوید من تصورم این بود؛ نظر کارشناسی‌ام این بود؛ مشاورانم همین را گفتند. ما انجامش دادیم، بعد فهمیدیم اشتباه کردیم. باید شهامت راستگویی را داشته باشد نه اینکه دروغ بگوید. اتفاقاً مردم هم از او بیشتر حمایت می‌کنند.

مقام معظم رهبری (دام ظله) می‌فرمایند: «البته مردم باید توجه داشته باشند که تبلیغات رنگین و متنوع ملاک نیست؛ وعده‌های غیرعملی ملاک نیست.»

این حرف یعنی کسانی را که دروغ می‌گویند کنار بگذارید. ما وقتی متوجه می‌شویم که کسی در تبلیغات انتخاباتی‌اش دروغ می‌گوید نباید به او رأی دهیم، گرچه که او در حزب و جناح ماست یا فامیل ما است. یک دروغ دلیل کافی است برای رأی ندادن به او.

دروغ‌گو مناسب مسئولیت گرفتن نیست، گرچه بقیهٔ خصوصیاتش خوب باشد؛ اصلاً نمازشب‌خوان است یا در فلان زمینه خیلی متخصص است.

صداقت یعنی اینکه به مردم تهمت نزنیم؛ در تبلیغات دروغ نگوییم، دیگران را تخریب نکنیم. کسانی که پیشوا و پیشگام ما بودند راستگو بودند و ما باید به آن‌ها اقتدا کنیم.

راستگوتر از او نیست

روزی ابوذر وارد دستگاه خلیفهٔ سوم شد و گفت: «من گواهی می‌دهم که رسول خدا (صل) فرمود: چون پسران ابوالعاص سی نفر شوند مال خدا را وسیلهٔ اقبال و دولت خویش کنند و بندگان خدا را خدمتکاران و چاکران خویش گردانند و در دین خدا خیانت کنند.»

در این باب خلیفه از مردم گواهی خواست که: «آیا این حدیث را از پیامبر شنیده‌اید؟»

گفتند: «نشنیده‌ایم.»

خلیفهٔ سوم گفت: «علی را احضار کنید.» حضرت علی (ع) آمدند. خلیفهٔ سوم گفت: «شما چنین روایتی را از این کذاب شنیده‌اید؟»

حضرت علی (ع) فرمود: «[من چنین چیزی را نشنیده‌ام اما] یک چیز دیگر از پیامبر (صل) شنیده‌ام. شنیده‌ام که فرمود: زیر این آسمان و روی زمین راستگوتر از ابوذر نیست.»

با این جمله ابوذر نجات پیدا می‌کند، اما حضرت علی (ع) از هم‌فکر خودشان یعنی جناب ابوذر به‌دروغ دفاع نمی‌کند. این راستگو بودن است.

حقیقت این است که حرف از روی صداقت و صدق زدن، آن‌هم برای کسی که در قلّه و بر مسند حاکمیت نشسته است، اگرچه سهل و آسان است، اما پایبندی به آن بسیار دشوار است. اهمیت این امر وقتی آشکار می‌شود که در این دوران قبح دروغ گفتن و دروغ پراکندن و دروغ شنیدن کاملاً شکسته شده است و باید از این عارضهٔ بسیار زشت -که بعضی مسئولین به ظاهر راستگو، به ورطهٔ آن افتاده‌اند- به خدا پناه برد.»