کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی

کتاب «اختلالات رفتاری در دوران کودکی» نوشتۀ کیریستوفر آ. کیرنی و ترجمۀ هادی هاشمی رزینی، لیلا محمداسمیلی و زهره قاسمی مهرآبادی است و انتشارات رشد فرهنگ آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی

افزایش دانش در زمینۀ اختلالات رفتاری در دوران کودکی، متخصصان این حوزه را بر آن داشته است تا هرچه بیشتر به بررسی این اختلالات، مسائل و معضلات حاصل از آن‌ها که برای کودکان، والدین و نزدیکانشان به وجود می‌آید، بپردازند. یکی از اهداف کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی و مبتنی بر موردکاوی، ترکیب افکار و نظریات در مورد اختلالات رفتاری دوران کودکی با موارد خاص در خانه، مدرسه یا سایر تشکیلات است. کیریستوفر آ. کیرنی تلاش کرده‌ است تا نشان دهد زندگی روزانۀ این کودکان و خانواده‌هایشان تا چه اندازه دردناک و مختل شده است.

اختلالات رفتاری در دوران کودکی، کتاب موردکاوی است و یک رویکرد تجربی را نشان می‌دهد که از سیستم‌های درمان شناختی – رفتاری – خانوادگی اقتباس شده است. با این حال، برای حل اختلالات روانی در کودکان اغلب ترکیب مداخلات بیولوژیک و سایر مداخلات درمان ضرورت دارد.

یکی از ویژگی‌های کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی این است که در بعضی از فصل‌های آن از موارد واقعی مثال آورده شده که قبلاً توسط متخصصان روان‌شناسی تجربه شده است که البته اسامی و برخی از جزئیات موارد برای حفاظت از محرمانگی افراد، تغییریافته است. این ویژگی مطالب کتاب را غنی‌تر کرده است.

کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی ۱۵ فصل دارد. عناوین فصل‌ها عبارت است از: «فصل اول: موردکاوي ترکیبی ۱»، «فصل دوم: اضطراب و انزوای اجتماعی»، «فصل سوم: افسردگی»، «فصل چهارم: اختلالات دوقطبی اولیه»، «فصل پنجم: اختلالات خوردن»، «فصل ششم: اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی»، «فصل هفتم: اختلالات یادگیری»، «فصل هشتم: اختلالات سلوک و پرخاشگری»، «فصل نهم: سوءمصرف مواد مخدر»، «فصل دهم تا پانزدهم: علائم و نشانه‌ها».

خواندن کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دانشجویان کارشناسی و کارشناسی‌ارشد رشتۀ روان‌شناسی کودک و نوجوان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اختلالات رفتاری در دوران کودکی

«تصمیم‌گیری در مورد مشکل رفتاری، زمانی دشوارتر می‌شود که یک فرد مانند کودک می‌گوید هیچ مشکلی وجود ندارد و دیگران مانند والدین مخالفت می‌کنند. یک درمانگر باید به دنبال رفتارهایی باشد که به‌وضوح با عملکرد روزانۀ کودک تعارض دارند. برخی از رفتارهای مایکل این‌گونه بودند و باید موردتوجه قرار گیرند. اگر یک کودک دارای مشکلات رفتاری باشد، ابتدا باید در مورد شدت رفتارها و اینکه کدام یک در وهلۀ اول مورد بررسی قرار گیرد، تصمیم‌گیری کرد. علائم متفاوت مربوط به اختلالات مختلف، در بسیاری از مراجعین جوان برای درمان، همپوشانی دارد. مایکل چندین علامت واضح داشت، اما مشکلات رفتاری او ممکن است به مشکلات جدی‌تر درونی مانند اضطراب یا افسردگی مرتبط باشد.»