کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین

کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین به قلم معصومه محمدی سیف را انتشارات اندیشه احسان منتشر کرده است. این کتاب، پژوهشی است دربارهٔ پوشاک و زیورآلات زنان ایران از اقوام و فرهنگ‌های مختلف.

درباره کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین

اگر فرهنگ، مجموعه‌ای از ارزش‌ها و هنجارها و رفتارهای متناسب با آن‌ها باشد که در طول زمان و بر اثر عمل مستمر مردمان یک جامعه تبدیل به سنتی ریشه‌دار شده‌اند، باید برای پوشش و و نحوهٔ انتحاب جامه در جوامع گوناگون نیز نقش مهمی قائل بود؛ پوششی که نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی صاحب آن و تجلی افکار و باورهای او است. ایران به‌عنوان یکی از تمدن‌های بزرگ و اصیل جهان، از غنای فرهنگی ویژه‌ای در حوزهٔ لباس و پوشاک برخودار بوده است. اقوام ایرانی بسته به موقعیت اقلیمی، آداب‌ورسوم و مواد اولیه‌ای که در اختیار داشته‌اند، پوشاک مخصوص به خود را تهیه و در موقعیت‌های گوناگون استفاده کرده‌اند؛ پوشاکی که علاوه‌بر کاربرد اصلی پوشش و محافظت، جلوه‌گاه هنر و ذوق ایرانیان نیز بوده و لازم است تا به‌عنوان عنصر فرهنگی هویت‌ساز بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد تا با الگوپذیری از سبک اصیل این البسه، الهام‌بخش طراحی‌های جدید موردپسند نسل امروز باشد. معصومه محمدی سیف کوشیده است در کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین در ۲۰ فصل و بر اساس مطالعات میدانی و با رویکردی جامعه‌شناسانه و مردم‌شناسانه، به معرفی لباس‌های سنتی و زیورآلات زنان در اقصی‌نقاط ایران بپردازد و راه را برای مطالعات و پژوهش‌های بیشتر در این حوزه بگشاید.

خواندن کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به حوزهٔ مد و پوشاک، دانشجویان و فعالان رشته‌های طراحی لباس و نیز محققان رشته‌های جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی و تاریخ از مطالعهٔ این کتاب سود خواهند برد.

بخشی از کتاب جامعه شناسی پوشاک سنتی و زیورآلات زنان ایران زمین

«لباس نیز مانند زبان، هویت قومی‌اجتماعی و جغرافیایی و وابستگی‌های صنفی، مذهبی و شأن و منزلت اجتماعی و اقتصادی مردم را مشخص می‌کند. برای این‌که عملکرد اجتماعی و فرهنگی پوشاک در هویت‌بخشی به اعضای جامعه را دریابیم و بدانیم که چگونه پوشاک، هویت اجتماعی و فرهنگی فرد و جمع را اجتماعات گوناگون ایلی-عشیره‌ای، روستایی-دهقانی و شهری توجیه و تبیین و آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند، لازم است تن‌پوش‌های مردم را همچون مجموعه‌ای از علائم زبانی مادی بررسی و تحلیل کنیم. مثلاًْ همان‌گونه که زبان، مردم و گروه‌های قومی کرد، لر، بلوچ، ترکمن و فارس را از یکدیگر جدا و متمایز می‌کند، پوشاک قومی و سنتی هر یک از این قوم‌ها نیز آن‌ها را از هم متمایز می‌سازد. بنابراین همچنان که می‌توان با تغییر زبان یک قوم هویت قومی یا فرهنگی مردم آن قوم را تغییر داد و از میان برد، از راه تغییر لباس اقوام نیز می‌توان از آن‌ها هویت‌زدایی کرد و شاخصهٔ قومی و فرهنگی آن‌ها را از میانه زدود.»