کتاب قابلیت‌‌های دراماتیک ادبیات کهن فارسی

«قابلیت‌‌های دراماتیک ادبیات کهن فارسی» نوشته احمد جولایی(-۱۳۳۵)، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی و استاد دانشگاه است.

با آن‌که ادبیات حماسی ایران با ادبیات حماسی کلاسیک یونان قابل تطبیق است، به‌طوری‌که مجموعه آثار هومر را می‌توان با شاهنامه‌ی فردوسی در بعضی موارد مطابقه کرد و تفاوت‌های آن‌ها را دریافت، اما ادبیات داستانی کلاسیک ایران با ادبیات کلاسیک یونان به‌ویژه در نوع دراماتیک با هم قابل تطبیق نیستند زیرا که در ایران به ادبیات دراماتیک که خود گونه‌ای از انواع ادبی است پرداخته نشده درحالی‌که در یونان باستان و پس از آن به ادبیات نمایشی اهمیت بسیار داده شده است.

اگرچه آثار نمایشی کلاسیک یونان بیشتر به‌صورت شفاهی بوده و نمایشنامه‌های کسانی مثل «سوفوکل، اوری‌پید و اریستوفان» در میدان‌های آتن نمایش داده می‌شدند و این نمایشنامه‌ها مکتوب نبوده‌اند اما همین آثار و آثار کلاسیک بعدی یونان، قرن‌ها مورد توجه نویسندگان و تأثیرگذار در آثار کلاسیک اروپا بوده‌اند. در ایران پیش از اسلام به رگه‌هایی از دیالوگ و گوشه‌هایی از نمایشنامه‌های مکتوب برمی‌خوریم که با همه‌ی زیبایی و فریبایی به‌صورت نمایش درنیامده‌اند. مثل کتاب «درخت آسوریک»، «شکند گمانیک ویجار» و...

تلاش شده است، تا در این مجموعه ضمن رعایت اصول شناخته شده در ادبیات دراماتیک میزان و نحوه‌ی انطباق ادب فارسی با آن‌ها و نهایتاً دسترسی به آثار مکتوب جدید با خمیرمایه‌های کهن ادب فارسی برای علاقه‌مندان فراهم شود.