کتاب رمزگشایی از هنر معاصر

کتاب رمزگشایی از هنر معاصر (Contemporary art decoded)، نوشته‌ جسیکا کراسی و ترجمه شراره آذر، اثری‌ است که به جهان پیچیده و چندلایه‌ی هنر امروز می‌پردازد. نویسنده باتکیه‌بر نمونه‌های مشخص از آثار هنرمندان مختلف، از اینستالیشن و ویدئوآرت تا نقاشی، مجسمه و پرفورمنس، سعی کرده است مسیر ورود به این حوزه را روشن کند. این کتاب بر پایه‌ی پرسش‌های چالشی درباره‌ی ماهیت هنر معاصر، نقش مخاطب، مفهوم اصالت و نسبت هنر با سیاست، جنسیت و محیط‌زیست شکل گرفته است و نشر افراز در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب رمزگشایی از هنر معاصر اثر جسیکا کراسی

کتاب رمزگشایی از هنر معاصر با طرح این ایده آغاز می‌شود که در هنر معاصر «رمزی» برای شکستن وجود ندارد و به‌جای یک معنای ثابت، با مفاهیم سیال و چندگانه روبه‌رو هستیم. جسیکا کراسی در پیش‌گفتار توضیح داده است که هدفش نه ساده‌سازی و ارائه‌ی پاسخ‌های قطعی، بلکه گشودن میدان پرسش‌های تازه و تقویت اعتمادبه‌نفس مخاطب در مواجهه با آثار امروز است. نویسنده در همان آغاز، با نمونه‌هایی مانند «پایه‌ی جهان» اثر پیرو مانزونی و اینستالیشن «خط دنیا» اثر آلیجا کواد، نشان می‌دهد که چگونه جابه‌جایی پرسپکتیو می‌تواند تعریف مجسمه، فضا و نقش ناظر را زیرورو کند.

کتاب رمزگشایی از هنر معاصر در فصل‌های مختلف، تاریخچه‌ی شکل‌گیری هنر معاصر را از «چشمه»‌ی منسوب به مارسل دوشان تا جنبش‌های آوانگارد، گروه گوتای در ژاپن، هنر مفهومی، پرفورمنس فمینیستی و ویدئوآرت دنبال می‌کند. در این مسیر، آثاری از هنرمندانی چون آتسوکو تاناکا، لیگیا کلارک، سم گیلیام، کارولی اشنیمان، نام جون پایک، تینا کین و مایکل کریگ‌ـ‌مارتین تحلیل می‌شود تا نشان داده شود که چگونه مرزهای نقاشی، مجسمه، بدن، تکنولوژی و فضا جابه‌جا شده است.

جسیکا کراسی در کتاب رمزگشایی از هنر معاصر، به پرسش‌هایی مانند «آیا هنر معاصر باید مفهوم خاصی داشته باشد؟» می‌پردازد و نمونه‌هایی از هنر سودمند و کنشگرانه، پروژه‌های اجتماعی، ویدئو اینستالیشن‌های مرتبط با بحران اقلیمی و کارهایی درباره‌ی مهاجرت، نابرابری و استعمار را بررسی می‌کند. او در سراسر کتاب، هم‌زمان که به تاریخ و نظریه می‌پردازد، روایت خود را بر تجربه‌ی مواجهه‌ی مستقیم با آثار، نقش بدن ناظر و گفت‌وگوی میان هنرمند و مخاطب استوار می‌کند.

خلاصه کتاب رمزگشایی از هنر معاصر

کتاب رمزگشایی از هنر معاصر بر این ایده استوار است که هنر امروز نه مجموعه‌ای از معماهای رمزآلود، بلکه میدان گسترده‌ای از پرسش‌ها، تجربه‌ها و دیدگاه‌های متضاد است. جسیکا کراسی با نمونه‌هایی مانند آثار مانزونی، کواد، کوساما، شیلا هیکس و لینت یادوم‌ـ‌بوکی نشان می‌دهد که چگونه هنر معاصر نگاه را از مهارت بازنمایی به ایده، فضا، حرکت، جنسیت، لمس و مشارکت ناظر منتقل کرده است.

کتاب در بخش‌های تاریخی، مسیر رسیدن به وضعیت کنونی را از «چشمه» و آثار حاضرآماده تا جنبش‌های تجربی، هنر بدن، ویدئوآرت و اینستالیشن‌های تعاملی دنبال می‌کند و هم‌زمان مسئله‌ی حذف زنان، هنرمندان غیرغربی و رنگین‌پوستان را برجسته می‌سازد. سپس به هنر به‌منزله‌ی کنش اجتماعی و سیاسی می‌رسد؛ جایی که پروژه‌های مرتبط با مهاجرت، زندان، تغییرات آب‌وهوایی، مرزها و موزه‌ها مرز میان هنر، اکتیویسم و خدمات اجتماعی را جابه‌جا می‌کنند. در نهایت، جسیکا کراسی بر نقش باورهای مخاطب، گفت‌وگو و تجربه‌ی شخصی در تعریف اثر هنری تأکید می‌کند.

چرا باید کتاب رمزگشایی از هنر معاصر را بخوانیم؟

این کتاب امکان ورود مرحله‌به‌مرحله به جهان هنر معاصر را فراهم می‌کند، بدون آنکه آن را به تعاریف خشک تقلیل دهد. خواننده با نمونه‌های متنوع از رسانه‌ها، جغرافیا و نسل‌های مختلف آشنا می‌شود و می‌فهمد که چگونه مسائل روزمره، سیاست، بدن، تکنولوژی و محیط‌زیست در آثار هنری امروز بازتاب پیدا کرده‌اند.

خواندن کتاب رمزگشایی از هنر معاصر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دانشجویان و علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی و کسانی که به موضوعاتی مانند جنسیت، مهاجرت، محیط‌زیست و سیاست در هنر علاقه‌مند‌ند، پیشنهاد می‌شود. این اثر برای مدرسان و پژوهشگران هنر که به‌دنبال مثال‌های جدید و متنوع‌ هستند نیز مفید است.

درباره جسیکا کراسی

جسیکا کراسی تاریخ‌نگار هنر، نویسنده و کیوریتور هنر معاصر است. کراسی در سِمت‌های گوناگونی در نهادها و رویدادهای مهم هنری جهان حضور داشته است؛ از جمله کیوریتور هنر مدرن و معاصر در مجموعه‌ی هنری دولت بریتانیا، دستیار کیوریتور دوسالانه‌ی ونیز در سال ۲۰۱۹، دستیار کیوریتور دوسالانه‌ی سیدنی در سال ۲۰۱۶ و مدیر نمایشگاه در گالری کارول/ فلچر. او همچنین دوره‌ای را با موضوع آشنایی با هنر معاصر تدریس کرده است.

بخشی از کتاب رمزگشایی از هنر معاصر

«هنر معاصر عرصه‌ای دشوار و پر از تناقضات است. در بیشتر موارد، هنر معاصر را با کانسپچوال آرت یا هنر مفهومی یکی می‌دانیم. در هنر مفهومی، این ایده است که اهمیت دارد، نه نحوهٔ ساخت آن. اما آیا واقعا مهم نیست که یک اثر هنری را چطور بسازند؟ پاستون مانزونی اصلا کهنه نیست. این همان پاستون سنگینی‌ست که مجسمه‌های تاریخی و مردمی بر روی آن خودنمایی می‌کنند؛ مجسمهٔ ژنرال‌های ارتش و چابک‌سواران را به خاطر بیاورید. اما این پاستون، پیر و پوسیده است، و مجسمهٔ یادبودی را نشان می‌دهد که رو به ویرانی‌ست؛ یا شاید هم پاستون کهنه‌ای‌ست که کاربری‌اش را تغییر داده و زندگی تازه‌ای به آن بخشیده‌اند. نه تنها وضعیت پاستون اصلا اتفاقی نیست، بلکه این اثر قطعا یک اثر مفهومی‌ست و این ایده را تداعی می‌کند که جهان مثل یک مجسمه است. اما، از طرف دیگر، به چیز بیشتری هم اشاره دارد: به مفهوم خود مجسمه، و توقعات محدودکننده‌ای که معمولا از مجسمه داریم. از لحاظ تاریخی، مجسمه‌ساز به کمک مهارت‌هایش از مواد خام چیزی می‌سازد که منحصربه‌فرد و بی‌همتاست. پس در اینجا، خود مجسمه کجاست؟ آیا مانزونی با این کار ادعای مالکیت سیاره ی‌مان را دارد؟ اگر به او اجازهٔ چنین خودبینی بزرگی را بدهیم، پس نقش هنرمند چیست؟»