کتاب کشتی های غرق شده

کتاب «کشتی های غرق شده» نوشتۀ سیدنوید سیدعلی اکبر است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. کشتی‌های غرق‌شده داستانی است دربارهٔ غم، شکست و درک‌نکردن احساسات پنهان پدرها و مادرها از سوی فرزندان. نویسنده به‌جای گفتن مستقیم مفاهیم، آن‌ها را در لفافه‌ای از تخیل کودکانه و طنز ظریف پیچیده است تا هم کودکان بتوانند با آن ارتباط بگیرند و هم بزرگ‌ترها به فکر فروبروند.

درباره کتاب کشتی های غرق شده

کتاب کشتی‌های غرق‌شده داستانی لطیف و استعاری است که از زبان یک کودک روایت می‌شود؛ کودکی که درکی ساده و بی‌پیرایه از جهان دارد؛ اما با کلمات بزرگ‌ترها روبه‌رو می‌شود؛ کلماتی که پر از رمزوراز و اندوه‌اند. این کتاب از جایی شروع می‌شود که راوی کودکانه با شگفتی می‌گوید پدرش نه ملوان است و نه دزد دریایی، اما بااین‌حال کشتی‌هایش غرق شده‌اند؛ عبارتی که برای او ناآشنا و رازآلود است، ولی برای بزرگ‌ترها باری سنگین از واقعیت دارد.

کتاب کشتی‌های غرق‌شده با بیانی شاعرانه و نگاهی کودکانه به مسئله‌ای بسیار جدی و واقعی می‌پردازد: شکست، فقر، ناامیدی یا ناکامی در زندگی. پدر در داستان، رانندهٔ یک پراید نقره‌ای است، مردی معمولی؛ اما در دل خود رؤیاهایی بزرگ داشته است که حالا دیگر نیستند یا به تعبیر مادربزرگ غرق شده‌اند. روایت ساده، زبان کودکانه و درعین‌حال عمق پنهان داستان، این اثر را به کتابی تأثیرگذار برای کودکان و حتی بزرگسالان تبدیل کرده است. کودک درگیر فهم چیزی است که برایش مبهم است: چرا پدرش غمگین است؟ چرا چیزی که دیده نمی‌شود می‌تواند این‌قدر مهم باشد؟ این تضاد میان جهان ملموس کودک و دنیای پیچیدهٔ عاطفی بزرگ‌ترها، یکی از نقاط قوت داستان کشتی‌های غرق‌شده است.

خواندن کتاب کشتی های غرق شده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کودکان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کشتی های غرق شده

«بابای من ملوان نیست و توی کشتی کار نمی‌کند. بابای من دزد دریایی نیست و دنبال هیچ گنجی نمی‌گردد؛اما کشتی‌هایش غرق شده‌اند. بابای من رانندۀ تاکسی‌تلفنی است و یک پراید نقره‌ای خوشگل دارد؛ اما کشتی‌هایش غرق شده‌اند. این را مامان‌بزرگ همین امروز صبح، آفتاب‌نزده، وقتی که هنوز به مدرسه نرفته بودم، وقتی که صبحانه می‌خوردیم گفت. من هیچ نمی‌دانم مامان‌بزرگ از چه کشتی‌هایی حرف می‌زد. من نمی‌دانم کشتی‌های بابا کجا هستند و چرا تا حالا من را سوار کشتی‌هایش نکرده است!»