کتاب پیام آور تاریخ

کتاب پیام آور تاریخ نوشتهٔ الکسی میشالیک و ترجمهٔ شهلا حائری است. نشر قطره این نمایشنامهٔ معاصر فرانسوی را روانهٔ بازار کرده است. این اثر برندهٔ جایزهٔ «مولیر» در سال ۲۰۱۴ بوده است.

درباره کتاب پیام آور تاریخ

کتاب پیام آور تاریخ حاوی یک نمایشنامهٔ فرانسوی است. این نمایشنامه با تأکیدِ شخصیتی به نام «مرد» بر معنای روایت یک داستان آغاز می‌شود. او از مخاطبان می‌پرسد که اصلاً معنای روایت یک داستان چیست و می‌خواهد که به اهمیتی که برای بیان یک داستان قائلیم فکر کنیم، به مرزهایی که واقعیت را از تخیل جدا می‌کند و به مفهوم تاریخ بیندیشم. این نمایشنامهٔ معاصر، در بیش از ۲۰ صحنه روایت شده است. این اثر شما را به مکان‌های گوناگونی مانند کانادا، سلول بازداشتگاه، بندر مارسِی، جنگل وِرسای و فرودگاه می‌برد و میان زمان‌های متعددی مانند سال‌های ۱۹۹۴، ۲۰۰۱، ۱۳۴۸ میلادی و روزگار معاصر جابه‌جا می‌کند. این نمایشنامه به قلم الکسی میشالیک را می‌توان اثری تاریخی دانست.

می‌دانیم که نمایشنامه متنی است که برای اجرا بر روی صحنه و یا هر مکان دیگری نوشته می‌شود. هر چند این قالب ادبی شباهت‌هایی به فیلم‌نامه، رمان و داستان دارد، شکل و فرم و رسانه‌ای جداگانه و مستقل محسوب می‌شود. نخستین نمایشنامه‌های موجود از دوران باستان و یونان باقی مانده‌اند. نمایشنامه‌ها در ساختارها و شکل‌های گوناگون نوشته می‌شوند، اما وجه اشتراک همهٔ آن‌ها ارائهٔ نقشهٔ راهی به کارگردان و بازیگران برای اجرا است. بعضی از نمایشنامه‌ها تنها برای خواندن نوشته می‌شوند؛ این دسته از متن‌های نمایشی را کلوزِت (Closet) نامیده‌اند. از مشهورترین نمایشنامه‌نویس‌های غیرایرانی می‌توان به «آیسخولوس»، «سوفوکل»، «اوریپید» (یونان باستان)، «شکسپیر»، «هارولد پینتر» (انگلستان)، «مولیر» (فرانسه)، «هنریک ایبسن» (نروژ)، «آگوست استریندبرگ» (سوئد)، «برتولت برشت» (آلمان)، «ساموئل بکت» (ایرلند) و «یوجین اونیل» (آمریکا) اشاره کرد. نام برخی از نمایشنامه‌نویس‌های ایرانی نیز «بهرام بیضائی»، «عباس نعلبندیان»، «اکبر رادی»، «غلامحسین ساعدی»، «بهمن فُرسی»، «محسن یلفانی»، «نغمه ثمینی»، «محمد رضایی راد»، «محمد یعقوبی»، «محمد رحمانیان»، «علیرضا نادری» و «محمد چرمشیر» بوده است.

خواندن کتاب پیام آور تاریخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات نمایشی معاصر فرانسه و قالب نمایشنامه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره الکسی میشالیک

الکسی میشالیک در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۲ به دنیا آمد. او بازیگر، نمایشنامه‌نویس و کارگردان فیلم و اهل فرانسه است. از سال ۲۰۰۱ میلادی مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌هایی تلویزیونی که او در آن نقش داشته است، می‌توان به «کمیسر لسکو»، «بخش فوریت‌های پزشکی»، «۲۴ روز»، «بر دروازهٔ ابدیت» و «تولو تولو» اشاره کرد. نمایشنامهٔ «پیام‌آور تاریخ» یکی از آثار مکتوب او است.

بخشی از کتاب پیام آور تاریخ

«"۴۸. مارسِی، بندر قدیمی، سال ۲۰۰۱"

ژَن: مامان؟ من اینجا می‌مونم.

آلیا: چی می‌گی؟

ژَن: من تو مارسِی پیش بابا می‌مونم. اون موافقه. می‌خوام اینجا برم دبیرستان.

آلیا به مرد نگاه می‌کند؛ حق با مرد بود.

مرد: و منم، من... برمی‌گردم کانادا. باید برادرم رو پیدا کنم، براش توضیح بدم، براش تعریف کنم. (آلیا لحظه‌ای مردد می‌شود) می‌خواین با من بیاین آلیا؟

آلیا: ... چطور؟

مرد: به کانادا؟ می‌خواین همراه من بیاین؟

آلیا: مدارکم همراهم نیست.

مرد: فقط همین؟

ما تو یه بندر هستیم. ببینین، این قایق بادبانی که لنگر انداخته، مطمئنم می‌تونم قانعشون کنم که ما رو با خودشون ببرن.

آلیا: شما حتی نمی‌دونین اونا کجا می‌رن!

مرد: خب ازشون می‌پرسم.

ژَن: مامان، تو در مورد این مرد هیچی نمی‌دونی! همهٔ داستانش فقط یه داستانه! فقط کلمات، باد هوا!

آلیا: و اگه من بخوام اونا رو باور کنم چی؟

اگه انتخابم این باشه که اونا رو باور کنم چی؟

آقای مارتین، اگه تونستین خدمهٔ این قایق بادبانی رو قانع کنین که ما رو ببره، من با شما می‌آم.

مرد: (پس از آنکه لبخند کوچکی بر لبانش نقش می‌بندد) ببینین ژَن، من یه چیزی برای شما دارم. سیزده ساله که اونو پیش خودم نگه داشته‌م، در هر موقعیتی.

یک دفترچه به طرف ژَن می‌گیرد.

این همون دفترچه‌ایه که با خودم بردم تو ماشینم، قبل از اینکه منو ببرن پاسگاه پلیس.

این آخرین دفتر آدِلاییده.

هر کاری دلتون می‌خواد باهاش بکنین. مال شما.

مرد می‌رود و زن‌ها را با دفترچه تنها می‌گذارد.

ژَن به مادرش نگاه می‌کند، سپس دفترچه را باز می‌کند.»