کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر

کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر نوشتهٔ گروه نویسندگان و ترجمهٔ حسن اسدی زیدآبادی است. انتشارات ناهید این کتاب تحلیلی را منتشر کرده است.

درباره کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر

کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر (کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد) تحلیل ۲۱ تجربهٔ اصلاحات در کشورها را در بر گرفته است. این کتاب با هدف کمک به کاستن از شکاف بین استانداردها و اصول حقوق بشر از یک سو و اجرای آن‌ها از طریق مداخلات حکمرانی از سوی دیگر نوشته شده است. این اثر که در چهار فصل نوشته شده، ارتباط بین حکمرانی خوب و حقوق بشر را در چهار حوزه (نهادهای دموکراتیک، ارائهٔ خدمات دولتی، حاکمیت قانون و مبارزه با فساد) بررسی کرده است. این بررسی نشان داده است که چگونه طیف متنوعی از کنشگران اجتماعی و نهادی اعم از زنان، گروه‌های اقلیت در رسانه‌ها، نهادهای جامعهٔ مدنی و سازمان‌های دولتی، اصلاحاتی را در این چهار حوزه به انجام رسانده‌اند. در این باره بیشتر بدانید.

خواندن کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد تجربهٔ اصلاحات در چند کشور جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر

«فساد را می‌توان سوءاستفاده از قدرت عمومی واگذارشده در جهت منافع شخصی تعریف کرد. هرچند که حکمرانی خوب به اعمال قدرت از طریق فرایندهای سیاسی و نهادی شفاف و پاسخگو ارجاع می‌دهد و مشوق مشارکت عمومی است، حکمرانی فاسد در ارائه اطلاعات کافی و دقیق به شهروندان در مورد دولت و سیاست ناتوان بوده، فرصت‌های مردم برای مشارکت را محدود ساخته، حق افراد در زمینه آگاهی از فعالیت‌ها و فرایندهای دولتی را نقض و حق مشارکت سیاسی را به مخاطره می‌افکند. بنابراین، فساد، پاسخگویی مقامات دولت را تضعیف، شفافیت در کار نهادهای دولتی را کاهش و بی‌کیفری موارد نقض حقوق بشر را تجویز می‌کند.

فساد بر تحقق حقوق بنیادین بشر تأثیر منفی دارد. رویه‌های فاسد بودجه‌های بخش خدمات اجتماعی را منحرف می‌سازد. بدین‌ترتیب، فساد توانایی دولت برای ارائه مجموعه‌ای از خدمات، ازجمله بهداشت، آموزش و خدمات رفاهی که برای تحقق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ضروری‌اند را تحلیل می‌برد. فساد به‌ویژه بر فقیرترین افراد و اقشار به‌حاشیه‌رانده‌شده، که زندگی‌شان تا حد زیادی به خدمات عمومی وابسته است، تأثیر می‌گذارد. فساد همچنین در دسترسی به خدمات عمومی به نفع کسانی که قادر و مایل به ارائه رشوه هستند، تبعیض ایجاد می‌کند.

فساد می‌تواند نهادهای دموکراتیک را در دموکراسی‌های جدید و قدیم تضعیف کند. مقامات فاسد در توجه به منافع جامعه به‌هنگام تصمیم‌گیری ناتوان بوده و این خود منجر به از دست رفتن حمایت عمومی از نهادهای دموکراتیک می‌شود. در چنین مواقعی، مردم نسبت به اعمال حقوق مدنی و سیاسی خود و نیز نسبت به مطالبه احترام بدان‌ها ناامید می‌شوند.

در کشورهایی که فسادی فراگیر در دستگاه قضاء جاری است، اجرای قوانین و همچنین تلاش برای اصلاح آنها با مانع قضات، وکلا، دادستان‌ها، افسران پلیس، بازپرس‌ها و حسابرسان فاسد روبرو می‌شود. چنین شیوه‌هایی حق برابری در پیشگاه قانون و حق دادرسی منصفانه را وجه‌المصالحه قرار می‌دهند. این روش‌ها به‌خصوص دسترسی فقرا به عدالت را تضعیف می‌کند، چراکه آنها در پرداخت رشوه ناتوانند. نکته مهم این است که، تا آن زمان که اقدامات غیرقانوی پیوسته مجازات نشده و قوانین نیز پیوسته رعایت نشوند، فساد به ترویج فرهنگ مصونیت از مجازات کمک می‌کند.»