کتاب سکنی گزیدن، باستان شناسی، هایدگر و فناپذیری

کتاب سکنی گزیدن، باستان شناسی، هایدگر و فناپذیری نوشتهٔ فیلیپ تونر و ترجمهٔ علیرضا یزدانی سنگری است. انتشارات آریارمنا این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب سکنی گزیدن، باستان شناسی، هایدگر و فناپذیری

فیلیپ تونر در کتاب سکنی گزیدن، باستان شناسی، هایدگر و فناپذیری، با استفاده از فلسفۀ پدیدارشناسی و به‌ویژه اندیشه‌های مارتین هایدگر، به تبیین شواهد باستان‌شناسی پرداخته و حتی در این راه کوشیده تا با استفاده از شواهد باستان‌شناسی، فراتر از این اندیشه‌ها سیر کند؛ بدین‌ترتیب اندیشه‌های هایدگر را پیرایش کرده و گسترش داده است. گفته شده است که باستان‌شناسی دانش برآمدگاه‌ها است. چنین دانشی که با کلنگ خودْ هستی را می‌کاود، اما آیا چنین دانشی بدون نظریه و اسلوبی مشخص امکان‌پذیر است؟ اگر باستان‌شناسی صرفاً کاویدن و انباشت آثار باشد، پس این کار از هر کسی بر می‌آید. باستان‌شناسی ره‌آورد علوم غربی و به‌نوعی دانشی وارداتی (به ایران) است که امروزه بسیار گسترده، فراگیر و میان‌رشته‌ای شده و از حوزه‌های متعددی برخوردار است. این کتاب در جست‌وجوی پیوندی میان باستان‌شناسی و سنت پدیدارشناسی در فلسفه، به‌ویژه اندیشه‌های مارتین هایدگر (فیلسوف پرآوازۀ آلمانی) است. پیوند باستان‌شناسی و پدیدارشناسی که از آن به‌عنوان باستان‌شناسی پدیدارشناختی یاد می‌کنند، از جمله حوزه‌های بسیار نو و جوان میان سایر حوزه‌های شناختی باستان‌شناسی است.

نویسندۀ این کتاب از دانش‌آموختگان رشتۀ فلسفه در دانشگاه گلاسکو و رشتۀ باستان‌شناسی در دانشگاه آکسفورد بوده و همچنین از آگوست ۲۰۰۹ میلادی در دانشگاه گلاسکو مشغول به تدریس شده است.  این کتاب دربارۀ «سکنی گزیدن» است؛ هم در مقام یک نظریه و هم شیوه‌ای از هستی. بر این اساس، آنچه در این کتاب آمده، دو هدف اصلی را دربر دارد؛ نخست آنچه به‌عنوان «دیدگاه سکنی‌گزیدن» خوانده می‌شود، بررسی شده است؛ چراکه این موضوع در نظریۀ باستان‌شناسی و انسان‌شناسی اخیر مطرح شده است. دوم اینکه نویسنده در نظریۀ سکنی‌گزیدن در معنای «اگزیستانسیال» آن به‌گونه‌ای بحث کرده که می‌تواند به خواننده اجازه دهد تا این مفهوم را در باستان‌شناسی، به‌ویژه در ارتباط با شواهد اولیه از شیوۀ تدفین در باستان‌شناسی دورۀ پارینه‌سنگی به کار گیرد. در ادامه فصل دوم چشم‌انداز سکنی‌گزیدن بررسی شده است؛ چراکه این موضوع در نظریات معاصر مورد بررسی قرار گرفته است. نویسنده در اینجا دربارۀ مسئلۀ «هایدگر در میان باستان‌شناسان» و گسترش روش‌های پدیدارشناسانه به‌وسیلۀ متفکران باستان‌شناسی بحث کرده است. در فصل سوم دربارۀ مراحل تطور انسان در ارتباط با سکنی‌گزیدن و پدیدارشناسی بحث شده و نیز چارچوب پتیت برای فهم شیوۀ تدفین معرفی شده است. در میان سایر موارد، بخش‌های ۴ و ۵ این کتاب، نمونۀ موردنظر را به‌منظور به‌کارگیری در روش‌های پدیدارشناسانه در مطالعات باستان‌شناسی آماده کرده‌اند. روش‌های پدیدارشناختی به‌صورت باستان‌شناسانه به کار گرفته شده و فلسفۀ مارتین هایدگر با پیشرفت‌های نظری اخیر دانشجویان پارینه‌سنگی (که بر روی فعالیت‌های تدفینی و محوطۀ سیا دلوس هوسوز تمرکز دارند)، وارد گفت‌وگو شده است.

خواندن کتاب سکنی گزیدن، باستان شناسی، هایدگر و فناپذیری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد پیوند باستان‌شناسی و پدیدارشناسی (باستان‌شناسی پدیدارشناختی) پیشنهاد می‌کنیم.