کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی)

کتاب ارزیابی طرح‌‌ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی) نوشتۀ فیروز توفیق در نشر نی به چاپ رسیده است.

درباره کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی)

امکان‌سنجی مالی و اقتصادی طرح‌ها به‌معنی رسیدگی به مقرون‌به‌صرفه بودن آن‌ها و سودآوری مطلق یا نسبی آن‌ها است. در کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی) کوشش شده است ضمن معرفی مباحث شامل معیارهای ارزیابی، مانند خالص ارزش کنونی، نرخ بازده داخلی، نرخ بازده داخلی اصلاح‌شده، نقطهٔ سربه‌سری و جز این‌ها و نیز تحلیل حساسیت، ریسک و نااطمینانی، به برخی مطالبی که لزوماً در همهٔ کتاب‌های ارزیابی گنجانده نمی‌شوند، مانند ارزیابی چندمعیاری برای گزینش طرح‌ها، انتخاب طرح‌ها در شرایط محدودیت سرمایه (بهینه‌یابی) و همچنین معرفی یکی از نرم‌افزارهای مهم ارزیابی طرح‌ها پرداخته شود. 

در هر قسمت کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی)، بسته به ضرورت امکانات استفاده از صفحه گسترده‌ها، مانند اکسل، گوشزد شده است. ویژگی دیگر این کتاب پرداختن به ارزیابی طرح‌ها، نه‌تنها از دیدگاه شرکت‌ها و بنگاه‌ها، بلکه از دیدگاه اجتماعی یعنی بخش عمومی است. تا جایی که میسر بود نوشته‌های تازه و نسبتاً تازهٔ جهانی برای خوانندگان مرور شده‌اند؛ از جمله مطالب و مثال‌هایی از کتاب‌های سازمان‌های جهانی، مانند راهنمای اتحادیهٔ اروپا، دو کتاب مؤسسهٔ بانک جهانی، راهنمای بانک توسعهٔ آسیایی و راهنمای سازمان صنعتی ملل متحد (یونیدو) نیز نقل شده‌اند.

کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی) در ۱۰ فصل تدوین شده است که عبارت‌اند از:

فصل یکم: طرح‌های سرمایه‌گذاری

فصل دوم: روش‌های ارزیابی طرح‌ها: خالص ارزش کنونی

فصل سوم: روش‌های ارزیابی طرح ها: دیگر روش‌ها

فصل چهارم: قواعد تنظیم گردش نقدی

فصل پنجم: دیدگاه بخش عمومی

فصل ششم: نمونه‌هایی از طرح‌های بخش عمومی

فصل هفتم: حساسیت، ریسک و نااطمینانی

فصل هشتم: ارزیابی چندمعیاری

فصل نهم: سرمایه‌گذاری در شرایط محدودیت منابع مالی

فصل دهم: نرم‌افزارهای ارزیابی طرح‌هاک کامفار

خواندن کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های مرتبط با اقتصاد و کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ارزیابی طرح‌ ها و تحلیل ریسک (اقتصاد مهندسی)

«در بسیاری از طرح‌های زیربنایی از جمله احداث راه، احداث پل و مانند این‌ها، هرچند محاسبۀ هزینه‌ها فرقی با طرح‌های تولیدی ندارد، برآورد درآمدها دشوارتر است و ناگزیر باید از روش‌های نامستقیم استفاده کرد. اغلب محاسبۀ درآمد مترتب بر راه جدید از طریق ارزش صرفه‌جویی در وقت مسافران (زمان صرفه‌جویی‌شدۀ مسافران ضرب در ارزش کار آنان)، صرفه‌جویی در مصرف سوخت و روغن، کاستن میزان فرسایش لاستیک‌ها و هزینۀ تعمیرات و ارزش کاهش تصادف‌ها، برآورد شده است. اما اگر قرار باشد هزینه‌های راه با اخذ عوارض (باج راه) جبران شود و سودی هم برای سرمایه‌گذاری باقی بماند، محاسبات شبیه طرح‌های تولیدی خواهد بود؛ زیرا هزینه‌ها به صورت هزینۀ سرمایه‌گذاری، یعنی هزینۀ احداث راه و هزینۀ بهره‌برداری مانند هزینۀ نگهداری راه، هزینۀ وصول عوارض و غیره و درآمدها، که به‌صورت حاصل‌ضرب عوارضی که به هر وسیله تعلق می‌گیرد در شمار وسایل نقلیۀ در تردد در طول سال محاسبه‌شدنی است.»