کتاب ما شیعیان

کتاب ما شیعیان نوشتهٔ داود کمیجانی است. انتشارات راه ابریشم این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر از حکایات، باورها، عقاید، طریقهٔ مسلمان‌شدن و دینداری سخن گفته است.

درباره کتاب ما شیعیان

کتاب ما شیعیان حاصل تلاش مرکز تخصصی شیعه‌شناسی امام هادی (ع) در معرفی تشیّع یا مذهب شیعه است. این کتاب حاوی تاریخ، اعتقادات و عبادات شیعیان است که بدون پرداختن به مباحث اثباتی تدوین شده است. نویسنده در نگارش این اثر سعی کرده تا ادبیات متن، روان، بیان مباحث، ساده و تشریح مطالب، مفید و مختصر باشد. داود کمیجانی با ارجاعات متعدد به منابع اسلامی، متن را مستند‌سازی و مباحث را مستدل کرده است. به باور او جای خالی کتابی که بتواند مکتب تشیع را با زبانی ساده و گویا و در حجم کم در اختیار مخاطبان کنجکاو، به‌ویژه تازه‌مسلمانان قرار دهد، کاملاً حس می‌شد؛ ازاین‌رو مرکز تخصصی شیعه‌شناسی امام هادی (ع) در پاسخ به درخواست‌های متعدد و روزافزونی که برای «ارائهٔ یک معرفی‌نامهٔ تشیع» به آن شده بود، تصمیم گرفت تا «دیباچه‌ای» در توصیف مکتب شیعه ارائه دهد که دور از هر گونه بحث استدلالی، تنها به تبیین چیستی آن بپردازد.

خواندن کتاب ما شیعیان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد مذهب و مکتب شیعه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ما شیعیان

««تشیّع» یکی از واژه‌های ذهن آشنا در تاریخ اسلام است. نامی که در عین ابهام، از مفهوم نسبتاً شفافی برخوردار است. شیعیان نیز در تاریخ اسلام شگفت انگیز بوده‌اند. مسلمانانی که اسلام ناب محمدی را از اهل بیت او(ع) آموختند و با تأسی از ایشان، نمادهای با شکوهی از بندگی خداوند را در تاریخ به وجود آوردند.

اگر چه تشیّع قرن‌ها مورد بحث بوده است و هر جا از اسلام سخنی بوده از شیعیان و مکتب اهل بیت (ع) نیز ذکری شده است؛ اما به دلایل متعدد، شناخت عمومی دنیا از شیعیان، عمدتاً محدود به تصورات مخالفان یا توصیف خام مستشرقان، بوده است. اما پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به رهبری یک فقیه عالی‌قدر تشیّع، توجه جهان را به شیعیان جلب نمود. پیامدهای مثبت فرهنگی و استقرار نظام سیاسی شیعی در ایران باعث شد تا در مراکز علمی جهان گرایشی جدی نسبت به شناخت تشّیع پدید آید؛ اما از آنجا که برخی نگران، برخی کنجکاو و برخی مشتاقانه به شیعه شناسی پرداخته‌اند، به تعاریف متفاوتی دست یافته‌اند!

اینک جهان معاصر برخلاف تصورش، «تشیّع» را مکتبی جامعه ساز، مذهبی اصیل و نظامی با اخلاق، یافته که با استعانت از معنویت اسلامی در مدیریت بحران‌های اجتماعی بسیار کارآمد است، لذا علاقمند شده تا مکتب تشیّع را بازشناسی کند.»