کتاب دردسرهای یک چینی در چین

کتاب دردسرهای یک چینی در چین نوشتهٔ ژول ورن و ترجمهٔ آذین حسین زاده است. انتشارات خوارزمی این رمان فرانسوی را منتشر کرده است.

درباره کتاب دردسرهای یک چینی در چین

کتاب دردسرهای یک چینی در چین (Les tribulations dun chinois en Chine) رمانی از ژول ورن، نویسندهٔ مشهور فرانسوی است که در سال ۱۸۷۹ منتشر شد. داستان این رمان که در مقایسه با سایر آثار ورن کمتر شناخته‌شده است، در قرن نوزدهم و در چین اتفاق می‌افتد. داستان دربارهٔ مردی ثروتمند به نام «کین فو» است که از زندگی خود خسته شده است. کین فو پس از آنکه گمان می‌کند بزرگترین سرمایه‌گذاری‌اش با شکست مواجه شده است، تصمیم به خودکشی می‌گیرد. او بیمهٔ عمر خود را انجام می‌دهد و دوست قدیمی‌اش، «وانگ» را استخدام می‌کند تا او را بکشد، اما پس از مدتی، کین فو متوجه می‌شود که ثروتش از بین نرفته است و حال باید وانگ را پیدا کند و مآموریتی که به او سپرده بود را لغو کند. این رمان، ماجرایی جذاب و پرکشش را در دل چین قرن نوزدهم به تصویر می‌کشد و در آن، عناصری همچون ثروت، یأس، امید، دوستی و تلاش برای بقا به زیبایی در هم آمیخته شده‌اند.

خواندن کتاب دردسرهای یک چینی در چین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ابدبیات داستانی فرانسه و علاقه‌مندان به قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ژول ورن

ژول ورن در سال ۱۸۲۸ در شهر نانت در فرانسه به دنیا آمد و در ۱۹۰۵ درگذشت. او یک رمان‌نویس مشهور است. ژول ورن ۸۰ رمان (یا داستان بلند) نوشته است؛ همچنین تعداد بسیاری کتاب عامه‌فهم مانند جغرافیای مصور فرانسه و مستعمراتش (۱۸۶۸)، تاریخ سفرهای بزرگ و جهانگردان بزرگ (۱۸۷۸)، کریستف کلمب (۱۸۸۳) را نوشت و حدود ۱۵ نمایش را به‌تنهایی یا با همکاری دیگران به روی صحنه برد. او نوشتن را با نگارش شعر و نمایشنامه آغاز کرد. در ۱۸۴۴ در دبیرستان نانت ثبت‌نام کرد و آنجا علوم بلاغت و فلسفه آموخت. پس از گرفتن دیپلم، در رشتۀ حقوق مشغول به تحصیل شد. او را می‌توان صنعتگری اعجاب‌انگیز در خلق داستان‌های خیالی، افسون‌گری با جذابیت‌های بی‌پایان و تا حدی مانند پیشگویی که قادر است عجیب‌ترین اختراعات علمی نیم‌قرن بعد (یا حتی یک قرن بعد) را پیش‌بینی کند، دانست. او انسان عصر خود بود؛ کسی که به اکتشافات علمی آن دوره علاقه‌مند بود و با دقت و وسواس آن‌ها را دنبال می‌کرد. شهرت این نویسنده به بیش از یک قرن می‌رسد؛ یعنی از سال‌های ۱۸۶۳ - ۱۸۶۵ که اولین رمان‌های مهمش به چاپ رسیدند؛ «پنج هفته در بالن» و «سفر به مرکز زمین» و «از زمین تا ماه». ژول ورن با کشتی‌های خود به سفر می‌رفت. در سال‌های ۱۸۸۶ - ۱۸۸۷، پس از یک اتفاق ناگوار که چیز زیادی از آن نمی‌دانیم، کشتی تفریحی خود را می‌فروشد و از زندگی آزاد و پرسفر خود دست می‌کشد. پس از این، او وقت خود را صرف امور شورای شهر می‌کند. سرانجام ژول ورن در ۲۴ مارس ۱۹۰۵، در خانه‌اش در آمیئن، پس از گذراندن یک زندگی پرفرازونشیب چشم از جهان فرو می‌بندد. نام بعضی دیگر از آثار ژول ورن را در فهرست زیر بخوانید:

«فرزندان ناخدا گرانت» (۱۸۶۷)، «بیست‌هزار فرسنگ زیر دریا» (۱۸۶۹)، «دور دنیا در هشتاد روز» (۱۸۷۳)، «جزیرۀ اسرارآمیز» (۱۸۷۴)، «میشل استروگف» (۱۸۷۶)، «هندوهای سیاه» (۱۸۷۷)، «ناخدای پانزده‌ساله» (۱۸۷۸)، «مصایب یک چینی در چین» (۱۸۷۹)، «پانصد میلیون بگوم» (۱۸۷۹)، «اشعۀ سبز» (۱۸۸۲)، «کرابان لجباز» (۱۸۸۳)، «مجمع‌الجزایر در آتش» (۱۸۸۴)، «ماتیاس سندورف» (۱۸۸۵)، «روبور فاتح» (۱۸۸۶)، «دو سال تعطیلات» (۱۸۸۸)، «کاخ کارپات‌ها» (۱۸۹۲)، «جزیرۀ پروانه‌دار» (۱۸۹۵)، «در برابر پرچم» (۱۸۹۶)، «اورنوک باشکوه» (۱۸۹۸)، «یک درام در لیونی» (۱۹۰۴) و «استاد جهان» (۱۹۰۴).

بخشی از کتاب دردسرهای یک چینی در چین

«اما از وانگ خبری نبود که نبود! کینگ‌فو از اینکه می‌دید کاری از عهده‌اش برنمی‌آید و حتی قادر نیست ردی از وانگ بیابد خیلی عصبانی بود. در واقع، راهی وجودنداشت تا بتواند ردی از وانگ بیابد! فیلسوف بی‌آنکه نشانی از خود بر جای گذاشته‌باشد ناپدید شده‌بود.

این مطلب مسئول شرکت صدساله را نگران می‌کرد. او در بدو امر ماجرا را چندان جدی تلقی نکرده‌بود و تصور می‌کرد وانگ به‌وعده‌اش عمل نخواهدکرد. پیش خود می‌اندیشید که حتی در سرزمین عجیب و غریبی مثل امریکا هم مردم دست به‌چنین حرکاتی نمی‌زنند. اما اکنون دیگر باور کرده‌بود در این سرزمینی که به‌آن امپراتوری آسمانی می‌گویند انتظار وقوع هر حادثه‌ای را باید داشت. او خیلی زود با کینگ‌فو هم‌عقیده شد و هر دو پذیرفتند که اگر موفق به‌یافتن فیلسوف نمی‌شوند معنایش این است که وانگ به‌قولش عمل خواهدکرد. حتی می‌شد چنین استنباط کرد که ناپدیدشدنش یعنی قصد دارد در لحظه‌ای که شاگردش اصلاً انتظار ندارد ضربهٔ نهایی را وارد آورد، درست مثل صاعقه، ضربه‌ای مستقیم و کاری، به‌قلب! آن گاه نامه را روی سینهٔ مقتول می‌گذارد و با خیال راحت به‌دفتر صدساله مراجعه می‌کند تا حق بیمه‌اش را طلب کند. پس باید وانگ را از چند و چون وقایع مطلع می‌کردند. اما این کار را مستقیم نمی‌شد انجام داد.»