کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار

کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار نوشتهٔ کرک اشنایدر و اراه کراگ و ترجمهٔ حسین زیرک است. انتشارات ارجمند این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این کتاب سومین جلد از مجموعهٔ «نظریه‌های روان‌درمانی» است.

درباره کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار

گفته شده است که کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار، مقدمه‌ای بر درمان هستی‌گرا - انسان‌مدار محسوب می‌شود. این کتاب به نظر یک متخصص، آن‌قدر دل‌چسب است که فقط با یک‌بار خواندن، عطشی سیری‌ناپذیر برای یادگیریِ بیشترِ این رویکرد بسیار مهم در روان‌درمانی، در انسان پدید می‌آید. کرک اشنایدر و اُراه کراگ در این کتاب نشان داده‌اند که روان‌درمانیِ هستی‌گرا - انسان‌مدار چگونه می‌تواند در کاربست روان‌شناختی معاصر، درمان اثربخشی را ارائه دهد.

در این کتاب، دکتر اشنایدر و دکتر کراگ موارد بالینی متعددی را گزارش کرده‌اند که به خواننده این امکان را می‌دهد تا دریابد که چگونه این رویکرد با یک خاستگاه فلسفی، می‌تواند کاربردی نیز باشد. این نویسندگان نشان داده‌اند که کشمکش‌های هستی‌گرایانه، چگونه آبشخور بسیاری از رنج‌های روان‌شناختی ما هستند. هر ۲ نویسنده از تجربیات گستردهٔ خود استفاده کرده‌اند تا تصویری روشن و مختصر از نظریه و عمل درمان هستی‌گرا - انسان‌مدار ارائه دهند. این روش، رویکردی است که نه‌تنها نظریه‌های هستی‌گرا و انسان‌مدار، بلکه راهبردها و تکنیک‌های سایر رویکردهای معاصر را نیز با یکدیگر یکپارچه می‌کند.

خواندن کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به روان‌درمانگرها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب درمان هستی گرا - انسان مدار

«هر آن‌کس که تحت تعلیم اضطراب است، از احتمال نیز چیزی می‌آموزد و تنها کسی به فراخور بی‌کرانی‌اش می‌آموزد که از احتمال تعلیم می‌بیند. لذا احتمال مهم‌ترین مقوله‌هاست ... معمولاً گمان می‌کنند که احتمال تنها شادی، نیک‌بختی و مانند آن را شامل می‌شود، امّا این‌گونه نیست. نه؛ در احتمال تمامی چیزها به یک اندازه امکان شدن دارند و هرکس که به درستی تحت تعلیم احتمال قرار گرفته باشد، وحشت و نیز در کنار آن لذّت را دریافته است. از این رو ... کسی که از مکتب احتمال فارغ‌التحصیل می‌شود،‌ بهتر از کودکی که حروف الفبا را بلد است می‌داند که وی مطلقاً نمی‌تواند چیزی از زندگی طلب کند و اینکه وحشت، فنا و نابودی در کمین هر انسانی نشسته است ... (ص. ۱۵۶).

اگر کی‌یرکگور این‌گونه پیچیده و معماگونه نبود، دیگر تفاوتی با دیگران نمی‌داشت. در یکی از تندترین موضع‌گیری‌هایی که تابه‌حال در برابر عینیت‌گرایی اجتماعی و زندگی تعصّب‌آمیز انجام گرفته است، کی‌یرکگور دگرگونی کامل ارزش‌ها را امری ضروری دانست. وی اظهار داشت که ما باید از یک زندگی ماشینی یا عینی به سمت یک زندگی متمرکز بر ذهن و تکاپو برای یافتن حقیقت ذهن تغییر جهت دهیم. او به طور مبسوط شرح داد که تنها از طریق مواجهه و دست و پنجه نرم کردن با خودهایمان است که هشیاری می‌تواند گسترش یابد، ژرف‌تر شود و درصدد دستیابی به ظرفیت سرشارش برآید.»