کتاب اشو

«اُشو: از واقعیت تا خلسه» نوشته هادی وکیلی و آزاده مدنی(-۱۳۵۰) است. و در آن به شرح اندیشه‌ها و تحلیل انتقادی باورها و آموزش‌های اشو(۱۹۹۰-۱۹۳۱) پرداخته‌اند. در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم: «اشو در ۱۱ دسامبر۱۹۳۱ در شهر کوج‌وادا در ایالت مادیاپرادش هندوستان متولد شد و در ۱۹۵۳، در ۲۱ سالگی به اشراق رسید. او خود را زوربای بودایی نامید که تصویری از ابرمرد امروزی است؛ ترکیبی از زوربا، که شخصیتی زمینی و اهل خوش‌گذرانی دنیوی است و بودا، که مظهر طریقت معنوی می‌باشد. اشو تحصیلات خود را در دانشگاه جبل‌پور به اتمام رساند؛ اما پیش از آن، به قول خودش از دانشگاه‌های بسیاری اخراج شده بود! فقط به یک دلیل ساده که از استاد بیشتر می‌دانستم. من زیاد می‌خواندم، و استاد سی‌سال پبش که «پی اچ دی» گرفته و استاد شده بود، از خواندن باز ایستاده بود. اما در این سی‌سال خیلی چیزها رشد کرده بودند. اشو مطالعات بسیاری داشت، به‌خصوص در زمینۀ فلسفه و روان‌شناسی، اما نکتۀ جالب اینجا است که او بعدها به‌شدت با علم اکتسابی مخالفت می‌کند! اشو سال‌ها استاد فلسفۀ دانشگاه جبل‌پور بود. در همان دوران تدریس خود، به تمام هندوستان سفر کرد و با رهبران مذهبی بسیاری مناظره نمود؛ با مردم ملاقات کرد و سیستم‌های اعتقادی و روان‌شناسی بسیاری را جست‌وجو نمود تا بتواند راهی برای آرامش انسان معاصر بیابد. اشو کتاب نمی‌نوشت، او سخنرانی می‌کرد؛ هرچند که خود معتقد بود سخنرانی هم نمی‌کند! من هرگز در تمام عمرم حتی یک‌بار هم سخنرانی نکردم.»