کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود

کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود نوشتهٔ گریس بلاکلی و ترجمهٔ احمد سیف است و نشر چشمه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود

کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود برگردان فارسی کتابی است که در انگلستان منتشر شده است. موضوع کتاب، مالی‌سازی، یکی از مسائل مهم دوره‌وزمانهٔ ماست و شناخت بهتر این فرآیند می‌تواند کمک کند تا با توجه به پیامدهای آن سیاست‌گذاری بهتری کنیم.

مقالات کتاب حاضر به قلم این مترجمان به فارسی برگردانده شده است:

مقدمه، ترجمهٔ احمد سیف؛ فصل اول، ترجمهٔ بهارک آذرمی‌زاد؛ فصل دوم، ترجمهٔ داود جلیلی؛ فصل سوم، ترجمهٔ مریم مولایی؛ فصل چهارم، ترجمهٔ علی ریوندی؛ فصل پنجم، ترجمهٔ علی شهاب‌نیا؛ فصل ششم، ترجمهٔ قدرت‌الله بهبودی‌نژاد؛ فصل هفتم، ترجمهٔ قدرت‌الله بهبودی‌نژاد؛ نتیجه‌گیری، ترجمهٔ احمد سیف.

عنوان مقالات این کتاب از این قرار است:

فصل اول: دوران طلایی سرمایه‌داری

فصل دوم: سرمایه‌داری لاشخور: مالی‌سازی شرکت‌ها

فصل سوم: بگذارید خانه‌ها را ببلعند: مالی‌سازی خانوار

فصل چهارم: بزرگ‌ترین دستاورد تاچر: مالی‌سازی دولت

فصل پنجم: سقوط

فصل ششم: دنیای پس از سقوط اقتصادی

فصل هفتم: راه پیشِ رو

نتیجه‌گیری

خواندن کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزه‌های اقتصاد، جامعه‌شناسی و فلسفه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آن چه مالی سازی از اقتصاد جهان ربود

«در سال ۱۹۴۴، افراد بزرگ و مشهوری در برتون وودزِ نیوهمپشایر گرد آمدند تا دربارهٔ بازسازی اقتصاد جهانی در پی خونین‌ترین جنگ تاریخ مذاکره کنند. هیئت امریکایی به سرپرستی هری دکستر وایت اعزام شده بود تا اطمینان حاصل شود که بریتانیا زمام امور اقتصاد جهانی را به شیوه‌ای مطلوب به ایالات متحد واگذار خواهد کرد. هیئت بریتانیایی به سرپرستی اقتصاددان مشهور، جان مینارد کینز، با این هدف اعزام شده بود که بدون برانگیختن خشم اصلی‌ترین طلبکار بریتانیا، یعنی امریکا، که پس از نابودی اروپا به عنوان هژمون جدید جهانی سر برآورده بود، تا آن‌جا که ممکن باشد قدرت بریتانیا را حفظ کند. وایت، کارمند کمابیش شناخته‌شدهٔ خزانه‌داری، «مردی کوتاه‌قد و چهارشانه... خودساخته و از طبقهٔ فرودست بود.» نمایندگان دیگر می‌گویند او خجالتی و محتاط بود، گرچه این مسئله که وی زمان زیادی از کنفرانس را در جلسات مخفی با نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی گذراند ممکن است به این موضوع بی‌ارتباط نباشد. سال‌ها بعد، او به جاسوسی برای روس‌ها متهم شد، و البته پیش از آن‌که به علت حملهٔ قلبی از دنیا برود این موضوع را تکذیب کرد. کینز اما بسیار متفاوت بود: عضو بلندقامت و فرهیختهٔ هیئت بریتانیایی که بی هیچ خجالتی دستاوردهای خود را جار می‌زد و ایده‌های خود را تبلیغ می‌کرد. آن‌ها «زوج عجیب اقتصاد بین‌المللی» بودند.

این کنفرانس مسلماً از تمامی جهات نابهنجار بود. چرخ‌های کنفرانس با الکل و غذاهای خوب روغن‌کاری شده بودند: در ساعات پس از نیمه‌شب، می‌شد نمایندگان را در حال مستی و خوش‌گذرانی با «دختران زیبا» یی دید که از سراسر ایالات متحد جمع‌شان کرده بودند. کینز پیش‌بینی می‌کرد که این کنفرانس با «مسمومیت شدید الکلی» پایان خواهد یافت. هتل دارای بیش‌ترین امکانات از جمله «اتاق‌های چکمه و اسلحه، اتاقی برای فروش خز و اتاق ورق‌بازی برای همسران نمایندگان، سالن بولینگ برای کودکان، یک اتاق برای بیلیارد عصرگاهی» و همچنین پُر از بارها، رستوران‌ها و «زنان زیبا» بود. هر چه مجلل‌تر، بهتر؛ در هر قدم، شکوه و برتری سبک امریکایی بود که به چشم می‌آمد.»