کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب

کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب نوشتهٔ راجر موریسون و نانسی هریک با ترجمهٔ شامیران گورگیزنژاد در انتشارات اشراقیه چاپ شده است. این کتاب دررابطه‌با مسائل روانـی و ارتبـاطشـان بـا هومیوپـاتی است. بسیاری از اختلالات روانی در هومیوپـاتی شـرح داده شـده‌انـد. 

درباره کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب

کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب بر اساس کنفرانس‌های برگزار شده توسط دکتر موریسون و خانم هریک تدوین شده و بیماران مورد بررسی، موارد مطرح‌شده و ثبت‌شده در فیلم‌های ویدئویی هستند که به‌صورت نوشته در اختیار علاقه‌مندان به مطالعه دربارهٔ اختلالات اضطراب و ترس و وحشت قرار گرفته است. مطالعهٔ این کتاب، بیش از هرچیز در رابطه با رفتار‌ها و شخصیت‌های داروهایی است که در فاز‌های خاصی قرار گرفته‌اند. مقایسهٔ دارو‌ها بسیار ساده و روان صورت گرفته است. نکات متذکر‌شده در رابطه با انتخاب دارو، حائز اهمیت هستند. روش یافتن دارو و انتخاب داروی صحیح بر اساس علائم قابل رؤیت و علائم عمومی بیمار و تا حدی هم حس درمانگر مهم است. طب هومیوپاتی بسیار قدرتمند است و نیاز به صرف وقت و دقت دارد.

کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به روان‌شناسی و هومیوپاتی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب اختلالات و بیماری‌های روانی و روش یافتن داروی مناسب

«دومین مشکل، اضطراب میباشـد. تـرس محـدود اسـت و اضـطراب در سـطوح مختلفی بروز میکند. اما من مـیخـواهم اول دربـاره یـک حالـت اضـطراب رایـج و فراگیر صحبت کنم. اضطراب درطول زندگی به شکل و دلایل مختلفی بروز میکنـد و در واقع به یک حالت یا خصوصـیت واحـدي تمرکـز نـدارد اضـطراب نـه تنهـا در زندگی فرد حالت ثابتی ندارد بلکه میتواند غیر متمرکز هـم باشـد. مثـل، اضـطراب این که یک حادثه بدي اتفاق خواهد افتاد. و حتی به طور دقیقتر، بـهبعنـوان مثـال میتواند انتظار بروز یک بیماري باشد. اضـطراب مـیتوانـد در درون فـرد پنهـان یـا آشکار باشد. در مواردي هم دیده شده، خود فرد تشخیص نمـیدهـد کـه اضـطراب زیادي دارد. یا از وجود آن آگاه است ولی نمیخواهد قبول کند که دچـار اضـطراب است. فردي با اضطراب، درجـاتی از وابسـتگی را نیـز بـه همـراه دارد. ایـن وابسـتگی میتواند به پزشک، خانواده، دوستان و هر چیزي باشد. در این موارد باید نسـبت بـه داوري این حالات بسیار محتاط بود. قضاوت کردنِ افـراد مضـطرب (کـه البتـه ایـن قضاوت دلایل متعددي دارد) مستلزم احتیاط میباشد. بیمارانی که از اضطراب رنـج میبرند، خودخواه نیز بوده و یا علائمـی از خودخـواهی دارنـد. اضـطراب، عمومـا در مورد خود فرد میباشد. ترسهایی نیز در رابطه بـا خـود او وجـود دارنـد. بـه خـود بیشتر از دیگران میاندیشند. بنابراین یک عنصـر خودخـواهی در ایـن افـراد وجـود دارد و بیشتر هومیوپات ها خلق و خوي مخالف دارند. پزشکان هومیوپـات بـرعکس، خودشـان را قربـانی دیگـران مـیکننـد (منظـور بیمـاران) وگرنـه نمـیتوانسـتیم هومیوپات باشیم. بنابراین ما به این رفتار ناهنجار یا به اصطلاح آسـیب شناسـی (پـاتولوژي) نگـاه بدتر از آسیب شناسی خود نگاه میکنیم. آسیبشناسی ما این است کـه دیگـران را مهمتر از خودمان میدانیم. آسیب شناسی آنها این اسـت کـه بیشـتر بـه خودشـان اهمیت می دهند تا دیگران. موقعیت خیلی بـدي اسـت چـون مـا بایـد بـه همگـی انسانها به یک اندازه توجه کنیم. بنابراین ممکـن اسـت نسـبت بـه خلـق و خـوي خودخواهانه بیمار دیگر بسیار انتقاد کنیم.»