کتاب از شگفتی تا بدبختی (مروری بر عصر صفویه)

کتاب الکترونیکی «از شگفتی تا بدبختی (مروری بر عصر صفویه)» نوشتۀ علیرضا خزایی در انتشارات نگار تابان چاپ شده است.

درباره کتاب «از شگفتی تا بدبختی (مروری بر عصر صفویه)

دوران صفویه از این بابت در تاریخ ایران اهمیت دارد که پس از سال‌ها حکومتی قدرتمند در ایران بنا شد و ایران را هم از نظر سیاسی و هم از نظر دینی متحد کرد. دودمان صفوی ثابت کرد که یک قسمت کوچک از جامعه می‌تواند چه کارهای بزرگی را انجام دهد و حتی سالیان دراز در برابر دشمنان مختلف مقاومت کند.

پادشاهانی چون شاه‌اسماعیل، شاه‌طهماسب و شاه‌عباس از جمله حکام قدرتمند این دوران بودند که بارها در برابر ازبکان، عثمانی و... مقاومت کردند و باعث ترقی و پیشرفت ایران شدند. ترقی و پیشرفت در دوران همین دودمان اوج گرفت و یکی از علل آن وجود شاهی مانند شاه‌عباس اول بود.

کتاب «از شگفتی تا بدبختی (مروری بر عصر صفویه) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعۀ تاریخ پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب «از شگفتی تا بدبختی (مروری بر عصر صفویه)

شیخ صفی‌الدین ابواسحاق اردبیلی در ابتدا علوم دینی را آموخت و سپس به نزد یکی از این خانقاه داران بزرگ اردبیل به نام شیخ فرج اردبیلی رفت و مرید او شد تا از این طریق به مقام و ثروتی برسد. سپس از این خانقاه برون آمد و مدتی هم در کوه سبلان به اعتکاف نشست ولی چون آنچه خواسته بود نشد از این کار خسته گشته و از آذربایجان به سمت شیراز حرکت کرد تا شاید در شیراز به آنچه می‌خواهد برسد. ابتدا مدتی مرید شیخ عبدالله خفی بود ولی بعد از مدتی مرید امیرعبدالله فارسی و بنا بر روایاتی میرعبدالله فارسی بود. در این محل با روش‌های جمع کردن مرید و فدایی آشنا شد. زمانی که امیر عبدالله از ارزش مقام معنوی و زهد و ریاضت شیخ صفی آگاه گردید خطاب به وی گفت:

"ای جوان ترک! آن چه تو را از معاهده و ریاضت و علو حال حاصل آمده، دیده بصیرت ما بر آن نتافته و ظاهر و همت ما تا آنجا پرواز نکرده، این معامله بزرگ که تو را در پیش است به جز عارف معارف ربانی، شیخ ابراهیم گیلانی، دیگری رهنمون نیست."

بعد از این ماجرا وی به اردبیل برگشت ولی باز هم دید که نمی‌تواند با شیخ‌ها و صوفی‌های با سابقه رقابت کند و سرانجام به سوی گیلان حرکت کرد و در سال ۶۵۵ هجری در روستای هلیه کران گیلان که جز محدوده شیخ زاهد گیلانی بود وی نیز معتکف گردید. شیخ زاهد گیلانی مورد حمایت شخص غازان خان ایلخان مغول بود و پیوسته این نکته که ایرانیان باید بدون هیچ مقاومتی تسلیم مغولان شوند را گوشزد می‌کرد. شیخ زاهد گیلانی هم مثل شیخ صفی از بومیان کرد تبار آذربایجان بود و شاید هم نسبت قوم و خویشی بین او و شیخ صفی وجود داشت.

شیخ زاهد مریدان بسیار زیاد و فراوانی میان مردم گیلانی و مازندران و آذربایجان و ترکان و مغولان و ایرانی داشت. شیخ صفی به زودی توانست اعتماد و نظر شیخ زاهد را جلب کرده و به مقام مرید اولی وی و نایب مخصوص شیخ دست پیدا کند.