کتاب مزاج شناسی کاربردی (الفبای طبابت)

کتاب الکترونیکی «مزاج شناسی کاربردی (الفبای طبابت)» نوشتهٔ جابر آقایی در نشر میراث ماندگار چاپ شده است. هرچه طب به ریشه (روح الهی) نزدیک‌تر باشد، درمان و شفا موثرتر است. طب در تمام ادوار تاریخ زندگی بشر، با او همراه بوده است. همچنان که درد و رنج جزئی از زندگی بشر است، پس او همواره به دنبال راه علاج گشته و می‌گردد. نگاهی به تاریخ، به‌درستی نشان‌دهنده این موضوع است که علم طب از زمان تولد حضرت آدم علیه السلام تاکنون توسط انبیاء الهی ابداع و همواره توسط همین مردان الهی از مسیر انحرافی به راه راست هدایت گردیده است. تبلور تمام اندیشه‌های آسمانی از حضرت آدم تا حضرت خاتم در مورد بهداشت، درمان را طب اسلامی می‌نامیم.

درباره کتاب مزاج شناسی کاربردی (الفبای طبابت)

منابع طب اسلامی به ترتیب عبارتند از:

۱. قرآن مجید و کتب آسمانی و احادث منقول از پیامبران الهی و ائمه اطهار علیهم السلام (که بیش از یازده هزار روایت دلالت بر اهمیت این موضوع در اسلام است)

۲. سیره‌ انبیاء و ائمه اطهار علیهم السلام

۳. الهام از قانومندی‌های حاکم بر نظام طبیعت

۴. الهام و اشراق

۵. تبلور تجربیات حکما در طول تاریخ و پزشکان و محققان پیرامون بهداشت و درمان

طب اسلامی یکی از مکاتب طبی دیر پا و کلی‌نگر است که از روزگاران کهن در پیشگیری و معالجه بیماری‌های گوناگون نقشی بنیادین داشته است. مکتب مذکور به طور کلی به دو بخش نظری (دانش پایه‌ای جهت تشخیص وضعیت کلی بیماری) و عملی (ارائه درمان متناسب با بیماری) تقسیم می‌گردد.

کتاب مزاج شناسی کاربردی (الفبای طبابت) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به طب اسلامی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مزاج شناسی کاربردی (الفبای طبابت)

۱- خون فوقانی: که قرمز و کف آلود و مایل به زرد است به نام صفرا که همان مزاج گرم و خشک را دارد. صفرا به طور کلی در خون منتشر و معلق است. کار صفرا گرم کردن و رقیق کردن خون است و باعث عبور خون از مجاری ریز مویرگ‌های انتهایی بدن می‌شود.

هرگاه صفرای معلق در خون کم شود، در قسمت‌های انتهایی خون کمتر خواهد بود. در این افراد به علت کاهش صفرای خون، اندام‌های انتهایی سرد و یخ است لذا بدن دچار ضعف شدید می‌شود و فرد بی‌حال است چرا که خون رسانی اندام‌ها به خوبی انجام نمی‌شود.

از آن طرف اگر صفرا بیش از حد تولید شود، ابتدا در اندام‌های فوقانی بروز می‌کند. صفرای اضافی در کیسه صفرا پس‌انداز می‌شود و هنگام نیاز به بدن وارد می‌شود.

۲- خون میانی: که بیشترین حجم کبد را اشغال می‌کند (تقریباً نصف آن را) خون قرمز شفاف پر رنگ به همراه گرمی متعارف به نام دم که مزاج آن گرم و تر است. با این قسمت از خون عضلات قلب و اندام‌های عضلانی ساخته می‌شود.

۳- خون پایین‌تر یا همان لایه‌ی سوم: که قرمز است ولی روشن‌تر از لایه بالایی است قرمز کم رنگ است و چون گرمی‌اش کمتر است پس سنگین‌تر است و پایین‌تر قرار می‌گیرد. این هم بخش عمده‌ای از کبد را شامل می‌شود و بلغم نام دارد و سرد و تر است.

از این قسمت اعصاب، تاندون‌ها و مفاصل ساخته می‌شود و بلغم رطوبت مورد نیاز بدن را در مناطق مختلف تأمین می‌کند.

۴- قسمت انتهایی: که خون این لایه پررنگ، لزج و تیره رنگ است به نام سودا که از آن استخوان و اندام‌های سخت ساخته می‌شود. اضافه آن در طحال پس‌انداز می‌شود. مزاج سودا سرد و خشک است.

* اینها چهار جزء اصلی بدن را تشکیل می‌دهند که پایه و اساس آن در کبد هر فرد تشکیل می‌شود و افزایش یا کاهش هر کدام در اثر تغذیه و یا شرایط دیگر باعث به وجود آمدن انواع بیماری‌ها و غلبه خلط‌های مختلف می‌گردد.