کتاب تاثیر در اولین برخورد

کتاب الکترونیکی «تاثیر در اولین برخورد» نوشتهٔ آن دمارایس و والری وایت با ترجمهٔ مهدی قراچه‌داغی در انتشارات نقش‌و‌نگار چاپ شده است. می‌خواهید دیگران در اولین برخورد چه تصوری از شما داشته باشند؟ این کتاب به شما کمک می‌کند تا به این سوالات جواب دهید: «دیگران مرا چگونه می‌بینند؟» «فراسوی وجود فیزیکی من، چه برداشتی دارند؟» و «چگونه می‌توانم از خود تأثیر بهتری بر جای گذارم؟». برای اینکه اطلاعات مورد نیاز شما را تأمین کنیم تا به این سوالات جواب دهید، رابطه میان آنچه را می‌گویید یا کاری را که می‌کنید و اینکه دیگران چه برداشتی از شما پیدا می‌کنند، توضیح می‌دهیم.

درباره کتاب تاثیر در اولین برخورد

تأثیرگذاری اول، مورد توجه بسیاری از افراد است و به خصوص در دنیای امروز از اهمیت فراوانی برخوردار است. اکنون در عصری زندگی می‌کنیم که مردم به خانه‌ها و شهرهای جدید اسباب‌کشی می‌کنند، تغییر شغل می‌دهند، دوستان جدید پیدا می‌کنند و با سرعتی بسیار بیشتر از گذشته، رابطه‌ها و ارتباطات را به وجود می‌آورند. اولین جلسات، آنقدر پشت سرهم اتفاق می‌افتد که به ندرت متوجه آن‌ها می‌شویم. ممکن است هر روز با شخص جدیدی آشنا شویم و صحبت کنیم خواه والد دیگری در مدرسه فرزندمان باشد یا همکار یا مشتری جدید. خواه متصدی صندوق یک فروشگاه باشد یا کسی در باشگاه ورزشی و یا در صف یک رستوران. ما به این نتیجه رسیده‌ایم گرچه این روابط خیلی ساده‌اند، اما همیشه حالت شمی ندارند. در حالی‌که داشتن این آگاهی، برای موفق شدن در زندگی از اهمیت ویژه برخوردار است اما موضوعی نیست که در مدارس درباره‌اش حرف بزنند و به ندرت اتفاق می‌افتد کسی در این خصوص به طور عینی و صادقانه با شما حرف بزند.

کتاب تاثیر در اولین برخورد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های رشد و توسعهٔ فردی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تاثیر در اولین برخورد

با اینکه فیلتر کردن، به افراد امکان می‌دهد اطلاعات دریافتی را به سرعت معنی دار کنند، اما اشتباهاتی در این فرایند بروز می‌کند. برای مثال، افراد مایل‌اند رفتار شخص جدید را به حساب منش و شخصیت او در تمامی موقعیت‌ها بگذارند در حالی که شاید این‌گونه نباشد. اگر کسی را که به ظاهر عصبانی به نظر می‌رسد ببینید، شاید او را در مجموع یک شخص عصبانی ارزیابی کنید. به این فکر نمی‌کنید که چه بسا اتفاقی افتاده و او را عصبانی کرده است. شاید در خیابان اتومبیلی بی‌مقدمه جلوی او پیچیده و یا خبر بدی را شنیده است. این یک اشتباه اصولی است که همه ما آن را مرتکب می‌شویم. رفتار دیگران را به حساب شخصیت یا منش آنها می‌گذاریم و آن را معمولاً یک رفتار موقتی که در اثر یک حادثه بیرونی صورت خارجی پیدا کرده است، شناسایی نمی‌کنیم. اما رفتار خودمان را این‌گونه ارزیابی نمی‌کنیم. وقتی عصبانی می‌شویم از پیش آن را به حادثه یا موقعیتی نسبت می‌دهیم، نه به شخصیتی که داریم.

اشتباه دیگر افراد این است که فکر می‌کنند اگر کسی یک ویژگی مثبت دارد، دارای مجموعه‌ای از سایر صفات مثبت هم هست و در حالی که ممکن است او آنها را داشته یا نداشته باشد. برای مثال، شاید کسی را که به نظرتان تیزبین رسیده است، در آن واحد باهوش، دوست داشتنی و موفق ارزیابی کنید. هرچند ممکن است این خصوصیات را در او مشاهده نکرده باشید. افراد، ویژگی‌های منفی را هم به همین شکل ارزیابی می‌کنند. مثلا اگر کسی را ببینند که زیاد شکایت می‌کند فرض را بر این می‌گذارند که او ملال آور، غیر معاشرتی و ضعیف است.