کتاب ولای علی (جلد اول)

کتاب ولای علی (جلد اول)؛ تحلیل گفتمان سیاسی - استعاری حضرت علی (ع) با عوام و خواص بر محوریت جنگ نرم، استعاره در ادبیات، علوم اجتماعی و جنگ نوشتهٔ فاطمه کاربخش راوری است و مرکز نشر هاجر آن را منتشر کرده است.

درباره ولای علی (جلد اول)

کتاب ولای علی (ع) تحلیلی است بر گفتمان سیاسی‌استعاری حضرت علی (ع) با عوام و خواص با محوریت جنگ نرم که در چهار جلد تنظیم شده است. جلد اول این مجموعه، استعاره در ادبیات، علوم اجتماعی و جنگ نام دارد که ضمن آشنایی با استعارهٔ مفهومی و تاثیر آن در جنگ نرم، به کاربرد استعاره در جهان امروز می پردازد.

نظریه پردازانِ این علم، استعارهٔ مفهومی را مربوط به سده‌های اخیر می‌دانند و از آن به عنوان علمی یاد می‌کنند که دولت‌مردان و قدرتمندان جهان برای رسیدن به اغراض سیاسی، اعتقادی، فرهنگی و...، بانگرش‌های مثبت و منفی، در جهت تعالی و یا سقوط افکار عمومی، بهره می‌برند. در این کتاب، هم‌زمان با تحقیق و مطالعه در سیرهٔ سیاسی حضرت علی (ع)، بر استعارهٔ مفهومی و به‌کارگیری آن توسط خالقان این نوع استعاره تمرکز شده است. به مرور در این بررسی، پیوندی بین استعارهٔ مفهومی و کلام امیربیان، علی (ع) نمایان می‌شود، تا جایی که کلام حضرت را سرشار از استعاره مفهومی می‌یابید. ازاین‌رو کاربرد استعارهٔ مفهومی از صدر اسلام وجود داشته، لکن در تحقیقات و پژوهش‌های موجود در منابع دینی خصوصا کلام معصومین (ع) خلأ آن محسوس است.

خواندن ولای علی (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حضرت امیرالمومنین علی (ع) و کسانی که دربارهٔ این امام همام تحقیق می‌کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از ولای علی (جلد اول)

بر خلاف تصوری که از کارکرد استعاره در ادبیات و علوم بلاغی وجود داشت و به جنبهٔ صرفاً ادبی پرداخته می‌شد از استعاره در اهداف متعددی استفاده می‌شود، کارکردهایی برای استعاره در علوم گوناگون برای بیان توصیف یک اندیشه یا نظریه وجود دارد.

در اینجا دامنهٔ استعاره، گستره کاملی از موارد مختلف است که از قالب ادبیات فراتر می‌رود دیگر در قید آرایه و صناعات ادبی نیست بلکه استعاره به کمک زبان حقیقی می‌آید تا نه تنها به فهم و درک بهتر پدیده‌ها بیانجامد و در تحکیم و تثبیت اکتشافات هم نقش به سزایی ایفا می‌کنند.

علوم شناختی یکی از دانش‌های نو است که می‌توان آن را به طور ساده به عنوان پژوهش علمی درباره ذهن یا هوشمندی و تبیین کارکردهای شناختی و فرایندهای پنهان آن از روش‌های غیرمستقیم تعریف کرد، زبان‌شناسی شناختی به عنوان مکتبی که به زبان به عنوان نظامی شناختی نگاه می‌کند که منعکس‌کننده نظام شناختی ذهن و ویژگی‌های بنیادی و اصلی آن است، از جایگاه ویژه‌ای در علوم شناختی برخوردار است و یکی از کانونی‌ترین آیین محورهای مطالعه در این رویکرد معنا بنیاد به زبان، استعاره است که توجه به آن را می‌توان مهم‌ترین تحول در زبان‌شناسی شناختی دانست. 

دانشمندان علوم شناختی در جستجوی ساز و کارهای عمومی حاکم بر استعاره دریافتند که جایگاه استعاره فراتر از زبان نیست و نظام مفهومی که انسان براساس آن می‌اندیشید و عمل می‌کند، از ماهیتی استعاری برخوردار است و به نحوی ادراک و نحوهٔ اندیشیدین زبان و اعمال ما ساختار می‌بخشد، از این‌رو همهٔ ما خودآگاه یا ناخودآگاه با استعاره سخن می‌گوییم و به مدد آن زندگی می‌کنیم.

استعاره‌ها ما را قادر می‌سازند تا به واقعیاتی اشاره کنیم که اگر زبان، غیراستعاری بود نمی‌توانستیم در مورد آن‌ها سخن بگوییم و امکان توصیف واقعیت‌هایی که از دایرهٔ تجربهٔ مستقیم خارج است را به زبان می‌دهند که خود باعث استفادهٔ بیشتر در مذهب و نظریات علمی می‌شود.