کتاب واسه جزییات عرق نریز

کتاب واسه جزییات عرق نریز نوشتهٔ ریچارد کارلسون با ترجمهٔ علی هداوند در نشر آسمان نیلگون چاپ شده است. وقتی «به چیزهای کوچک گیر ندهی»، زندگی تو کامل و بی‌عیب و نقص نخواهد بود. اما یاد خواهی گرفت آنچه را زندگی با مقاومت کم‌تری عرضه می‌کند، بپذیری. همان‌طور که در فلسفهٔ ذن می‌آموزیم، وقتی یاد می‌گیری به‌جای اینکه با تمام قدرت مقاومت کنی مشکلات را «ساده بگیری»، زندگی تو جریان پیدا می‌کند. 

همان‌گونه که دعای آرامش مطرح می‌کند: «چیزهایی را تغییر بده که تغییر دادنی باشند، آنهایی را که نمی‌توانی تغییر دهی بپذیر و عقل داشته باش تا این تفاوت را بفهمی». اطمینان دارم اگر این راه‌بُردها را امتحان کنی، دو قانون هماهنگی را خواهی یافت. ۱. به چیزهای کوچک گیر نده و ۲. چیزهای کوچک اهمیتی ندارند. وقتی این ایده‌ها را وارد زندگی‌ات کنی از خودت آدمی آرام و دوست‌داشتنی می‌سازی.

درباره کتاب واسه جزییات عرق نریز

هر گاه با خبرهای بد، آدمی سخت یا نوعی ناامیدی سر و کار پیدا می‌کنیم، بیشتر ما درگیر عاداتی خاص می‌شویم و با روش‌هایی به زندگی واکنش نشان می‌دهیم. به خصوص در ناملایمات که چندان به حال ما مفید نیست، واکنش شدید نشان می‌دهیم، از کاهی کوهی می‌سازیم، به همه چیز سخت می‌گیریم و جنبه‌های منفی زندگی را زیر ذره‌بین می‌بریم. وقتی چیزهای کوچک ما را از حرکت می‌اندازند وقتی ناراحت و عصبانی می‌شویم، کفرمان درمی‌آید و به راحتی نگران میشویم. واکنشهای شدید، نهتنها دلسرد و ناامیدمان میکند، بلکه در مسیری قرارمان میدهد که به دنبال خواستههایمان بگردیم. تصویر بزرگتر را نمی‌بینیم، روی چیزهای منفی تمرکز می‌کنیم و کسانی را که امکان دارد به هر شکل به ما کمک کنند می‌رنجانیم و دلخور می‌کنیم. به کوتاه سخن، به زندگی به چشم یک ضرورت و اتفاق بزرگ نگاه می‌کنیم! اغلب این طرف و آن طرف می‌دویم و خود را گرفتار نشان می‌دهیم، تلاش می‌کنیم مشکلات را حل کنیم، اما در واقع، آنها را خرابتر می‌کنیم. از آنجا که همه چیز مانند یک معامله‌ی بزرگ به نظر می‌رسد، زندگی را با پرداختن از یک ماجرا به ماجرایی دیگر به پایان می‌بریم.

کتاب واسه جزییات عرق نریز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که مایل هستند با گذشتن از جزئیات بی‌ارزش آرامش و موفقیت را در زندگی تجربه کنند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب واسه جزییات عرق نریز

 با عیب و نقص کنار بیا

هنوز با هیچ آدم کمال‌گرایی که زندگی‌اش سرشار از آرامش روانی باشد برخورد نکرده‌ام. نیاز به کمال مطلوب و آرزوی آرامش و راحتی خیال درونی، با یکدیگر تعارض دارند. هر گاه شیفته و دل‌بستهٔ به دست آوردن چیزی به طریقی مشخص، بهتر از آن چیزی که تاکنون داشته‌ایم می‌شویم، بی‌تردید درگیر نبردی شکست‌خورده می‌شویم. بیش از آنکه راضی و سپاس‌گزار از آنچه داریم باشیم، دنبال عیب و نقص آن می‌گردیم و می‌خواهیم درستش کنیم. وقتی توجه ما به عیب و نقص چیزی معطوف شد، یعنی ناخرسند و ناشکر شده‌ایم.

این عیب و نقص چه مربوط به خود ما باشد، مانند نامنظم بودن کمد لباس، خراشی روی بدنهٔ اتومبیل، نداشتن مهارت کافی در انجام کاری، کم کردن چند کیلو وزن، و چه «عیب و نقص» شخص دیگری باشد، مانند نوع نگاه او به زندگی، طرز رفتار او و نحوهٔ زندگی او، بزرگ کردن عیب و نقص ما را از رسیدن به مهربانی و اعتدال دور می‌کند. چنین روشی نه به چیزی پایان می‌دهد و نه اجازه می‌دهد به تلاشتان ادامه دهید. بلکه بیش از پیش دل‌بستهٔ بزرگ کردن عیب و نقص‌های زندگی می‌شوید. باید بدانید درست است که همیشه راه بهتری برای انجام کاری وجود دارد، اما این بدان معنی نیست که از نحوهٔ انجام کارهایی که تاکنون انجام داده‌اید لذت نبرید و قدر آن را ندانید.

راه حل این است که جلوی خودتان را بگیرید و عادت نکنید که اصرار داشته باشید کارها باید جور دیگری سوای آنچه هستند، باشند. با آرامش و احتیاط به خود یادآوری کنید که زندگی به همین صورتی که وجود دارد خوب است. اگر قضاوت شما در کار نباشد، همه چیز درست می‌شود. وقتی به این فکر نباشید که برای همه چیز دنبال کمال مطلوب بگردید، کمال مطلوب در زندگی را پیدا خواهید کرد.