کتاب احرام از منظر فریقین

کتاب احرام از منظر فریقین نوشتۀ محمدامین مدهوشی مزرعی است و ترجمۀ سید امین جعفری است. این کتاب را میراث ماندگار در سال ۱۴۰۰ منتشر کرده است.

درباره کتاب احرام از منظر فریقین

این رساله درصدد است پیرامون حقیقت، کیفیت و چگونگی احرام شخص مُحرم بحث کند و روش صحیح متناسب با اصول و مبانی آن را احصاء بنماید. ضمناً این بحث را می‌توان در تبار فقه شناسی و بحث حج دانست و آن را مورد کنکاش قرارداد. حج یک مسئله مهم و عبادتی گران‌سنگ است و این عمل دارای اجزاء گوناگون می‌باشد که یکی از آنها احرام است.

موضوع رسالۀ پیشرو واکاوی حقیقت و کیفیت احرام در حج از منظر فریقین است و ازآن‌جهت که هر عبادتی نیازمند کیفیت خاصی است می‌خواهیم در مورد ادله و احکام پیرامونی آن در روایات و بیان فقهاء را داشته باشیم، همچنین بیان دیدگاه‌های مختلف از فقهای امامیه و اهل عامه و مواردی هم ادلۀ اختلاف آنها از مباحث محوری این رساله خواهد بود.

خواندن کتاب احرام از منظر فریقین را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

علاقه‌مندان به احرام در حج می‌توانند این کتاب را مطالعه کنند.

بخش‌هایی از کتاب احرام از منظر فریقین

احرام در لغت به معنای منع کردن و در اصطلاح فقهی به معنای ورود در نماز یا حج یا عمره گفته می‌شود که در این رساله مراد «احرام حج» است.

احرام به‌عنوان نخستین عمل از مناسک حج یا عمره به‌حساب می‌آید که طبق برخی از اقوال فقها با نیت کردن و گفتن تلبیه تحقق پیدا می‌کند. احرام از مهم‌ترین واجبات حج تمتع و عمره و به نظر فقیهان شیعه و برخی از اهل‌سنت، از ارکان آن به شمار می‌رود و ترک عمدی احرام، موجب بطلان حج و عمره می‌شود.

در منابع فقهی تعاریف گوناگون از احرام بیان گردیده، برخی آن را از گونه اعمال بیرونی دانسته و به معنای ورود در اعمال حج و عمره با پوشیدن لباس احرام و تلبیه قرار داده‌اند و بعضی آن را عملی قلبی به‌حساب آورده و به معنای نیت یا به تعبیر دیگر نیت ورود به اعمال حج یا عمره با قصد یا التزام به ترک محرمات خاص به شمار آورده‌اند.

وجه تسمیه احرام از این است که احرام‌گزار برخی کارها را که پیش‌تر بر وی حلال بوده یا کارهایی را که با اعمال حج و عمره ناسازگار است را، به سبب فرمان الهی بر خود حرام می‌کند. به فرد در حالت احرام «مُحْرِم» می‌گویند و مقصود از واژه حرم (جمع حرام) را در قرآن محرم دانسته‌اند:

«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکم بَهِیمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا یتْلَی عَلَیکمْ غَیرَ مُحِلِّی الصَّیدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ یحْکمُ مَا یرِیدُ؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به قراردادها [ی خود] وفا کنید. برای شما [گوشت] چارپایان حلال گردیده، جز آنچه [حکمش] بر شما خوانده می‌شود، در حالی که نباید شکار را در حال احرام، حلال بشمرید. خدا هر چه بخواهد فرمان می‌دهد.»

و همچنین «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّیدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، در حالی که محرمید شکار را مکشید.»