کتاب پاسداشت ایران در اشعار استاد شهریار

کتاب پاسداشت ایران در اشعار استاد شهریار نوشته محمدتقی سبکدل تبریزی است. این کتاب را انتشارات آرمان رشد منتشر کرده است و علاقه به وطن را در شعر شهریار بررسی می‌کند.

درباره کتاب پاسداشت ایران در اشعار استاد شهریار 

سیدمحمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار» در سال ۱۲۸۵ خورشیدی، در شهر تبریز و در خاندانی از سادات پا به عرصه گیتی گذاشت، پدرش حاجی میرآقا خشکنابی از سادات تبریز و مردی متدین و وارسته بود که با علم و دانش آشنایی دیرینه داشت. شهریار در طول تمام دوران طفولیت و نوجوانی و جوانی از مهر و محبت پدر برخوردار بود. او تحصیلات ابتدایی خود را در شهر تبریز گذراند و در آغاز نوجوانی برای ادامه تحصیل به تهران رهسپار و در مدرسه دارالفنون ثبت نام کرد، ضمن اینکه در این مدت به شعر و شاعری نیز علاقه‌مند بود و مورد توجه محافل ادبی نیز قرار داشت.

در سال ۱۳۰۸ در ۲۳ سالگی اولین مجموعه شعری خود را به چاپ رسانید که اشعاری نغز چون «بوی پیراهن»، «سوز و ساز»، «مسافرت شاعرانه»، و... در آن از جذابیت بیشتری برخوردار بود و این مجموعه چندین بار تجدید چاپ شد.

در این سال‌ها شهریار مشغول تحصیل در مدرسه طب بود و علاوه بر تحصیل از سرودن شعر و حضور در محافل ادبی نیز غافل نبود، ملک‌الشعرای بهار، او را «افتخار عالم شرق» به شمار می‌آورد و آینده‌ای تابناک در جهان شعری برایش پیش‌بینی می‌کرد.

شهریار، شاعر جوان، خوش‌قریحه، باذوق و طالب موضوعات نو در حال صعود به قله شهرت و خوش‌نامی بود که در سال آخر مدرسه طب، عشق سرکش دختری او را به دام می‌اندازد، شهریار دل می‌بازد و چون در عشق شکست می‌خورد، درس را رها می‌کند و در دریای خروشان خیالات و شاعری غوطه‌ور می‌شود و اشعارش شوری دیگر می‌یابد و در این مسیر سخت نه تنها به عشق خود نمی‌رسد، که این امر باعث تغییر مسیر زندگی او نیز می‌شود.

باللترین سطح هویت را هویت ملی توصیف کرده‌اند که در حقیقت وابستگی و تعلق یک فرد به یک «جامعه ملی» را نشان می‌دهد. این تعلق را می‌توان در احساس وفاداری به میهن، عشق به هموطنان و حراست از هویت ملی دانست که مانع از سلطه دیگران بر سرزمین خود می‌شود و به پیشرفت علمی، ادبی صنعتی و تقویت مبانی فرهنگی می‌انجامد. وجود هویت ملی به عنوان میراث مشترک انسانی، عاملی است برای همبستگی افراد یک سرزمین و آن را در برابر بیگانگان تسلیم‌ناپذیر می‌سازد. هویت ملی یک جامعه زمانی شکل می‌گیرد که تصور اجتماعی و ملی از خود، در تک‌تک افراد آن جامعه به صورت شخصیت پایه متجلی شود، به نحوی که در همه افراد جامعه قابل رؤیت باشد.

استاد شهریار به عنوان شاعر ملی در شعرش بازتاب روحیه یک ملت را کاملا آشکار می‌سازد و در اشعارش به خوبی از عهده آن برآمده که روح جمعی مردم ایران را نشان دهد. شهریار با آگاهی از تأثیرات اجتماعی و فرهنگ جامعه، خود را جدا از مردم نمی‌داند و با درک این حقیقت که اگر جامعه از شاعر گرفته شود، او خواهد مرد می‌کوشد در پرتو واقعیت و در راستای حرکت تکاملی جامعه هماهنگ با نیازهای مردم و همراه با شادی‌هایشان شاد شود و در غصه‌هایشان بگرید شهریار پیش از آنکه شاعر باشد انسان است و فرزند جامعه، او میراث‌دار فرهنگ چند هزار ساله مردمش است و وظیفه پاسداری و ارتقاء این فرهنگ را به عهده داشته است.  

خواندن کتاب پاسداشت ایران در اشعار استاد شهریار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شناخت بهتر شعر شهریار پیشنهاد می‌کنیم