کتاب مغز هسته ای؛ سلول‌های آیینه ای و هوشمند

کتاب مغز هسته ای؛ سلول های آیینه ای و هوشمند نوشته حسن توزنده جانی و فاطمه پیرجاوید و سیدمحمدرضا ناظمی است. این کتاب به ارتباط سلول‌های آیینه‌ای و اختلال اوتیسم می‌پردازد.

درباره کتاب مغز هسته ای؛ سلول های آیینه ای و هوشمند

پژوهشگرانی که در زمینه زیست‌ عصب شناسی تحقیق می‌کنند در تازه‌ترین مطالعات خود به این نتیجه رسیده‌اند که آن دسته از سلول‌های مغز که سلول‌های آیینه‌ای نام دارند و در واکنش‌های افراد در قبال مسایلی که برای دیگران اتفاق می‌افتد سهم مهمی ایفا می‌کنند، در زمینه عوارض اجتماعی بیماری اوتیسم نیز مسوول هستند.

این نورون‌ها معمولاً هنگامی که افراد عمل خاصی را انجام می‌دهند و یا شاهد انجام همین عمل توسط دیگران هستند، فعالیت می‌کنند. به اعتقاد دانشمندان، این نورون‌ها در بروز حالتی که هالگویی نامیده می‌شود و به افراد اجازه می‌دهد تا عواطف و رفتار دیگران را درک کنند نقشی اساسی ایفا می‌کنند. به نوشته نشریه نیچر، مخصوص مطالعات زیست عصب شناسی گروه محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از دستگاه‌های اسکن مغز، از فعالیت نورون‌‌های آیینه‌ای مغز این دو گروه از کودکان هنگامی که آنان مشغول تماشای تصاویری در بردارنده حالات مختلف چهره افراد مختلف از جمله خنده، گریه، خشم و یا بی‌حوصلگی و نظایر آن بودند و یا خود ادای این حالات را در می‌آوردند، عکس گرفتند. با مطالعه این عکس‌های تهیه شده به وسیله دستگاه‌های اسکن آشکار شد که نورون‌های آیینه‌ای در مغز کودکان مبتلا به اوتیسم به مراتب کمتر از نورون‌های مشابه در مغز کودکان عادی بودند. بر اساس این پژوهش، هر چه میزان اجتماع‌ گریزی کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر باشد، فعالیت این نورون‌ها در مغز آنان ضعیف‌تر و بی‌رمق‌تر است. این کتاب سعی دارد ساختار سلول‌های آیینه‌ای را بررسی کند.

خواندن کتاب مغز هسته ای؛ سلول های آیینه ای و هوشمند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان پزشکی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب مغز هسته ای؛ سلول های آیینه ای و هوشمند

پژوهشگرانی که در زمینه زیست‌ - عصب شناسی تحقیق می‌کنند در تازه‌ترین مطالعات خود به این نتیجه رسیده‌اند که آن دسته از سلول‌های مغز که سلول‌های آیینه‌ای نام دارند و در واکنش‌های افراد در قبال مسایلی که برای دیگران اتفاق می‌افتد سهم مهمی ایفا می‌کنند، در زمینه عوارض اجتماعی بیماری "اوتیسم" نیز مسوول هستند.

این نورون‌ها معمولاً هنگامی که افراد عمل خاصی را انجام می‌دهند و یا شاهد انجام همین عمل توسط دیگران هستند، فعالیت می‌کنند. به اعتقاد دانش مندان، این نورون‌ها در بروز حالتی که "هالگویی" نامیده می‌شود و به افراد اجازه می‌دهد تا عواطف و رفتار دیگران را درک کنند نقشی اساسی ایفا می‌کنند. به نوشته نشریه "نیچر"، مخصوص مطالعات زیست- عصب شناسی گروه محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از دستگاه‌های اسکن مغز، از فعالیت نورون‌‌های آیینه‌ای مغز این دو گروه از کودکان هنگامی که آنان مشغول تماشای تصاویری در بردارنده حالات مختلف چهره افراد مختلف از جمله خنده، گریه، خشم و یا بی‌حوصلگی و نظایر آن بودند و یا خود ادای این حالات را در می‌آوردند، عکس گرفتند. با مطالعه این عکس‌های تهیه شده به وسیله دستگاه‌های اسکن آشکار شد که نورون‌های آیینه‌ای در مغز کودکان مبتلا به اوتیسم به مراتب کمتر از نورون‌های مشابه در مغز کودکان عادی بودند. بر اساس این پژوهش، هر چه میزان اجتماع‌ گریزی کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر باشد، فعالیت این نورون‌ها در مغز آنان ضعیف‌تر و بی‌رمق‌تر است.

پژوهشگرانی که در زمینه زیست‌ - عصب شناسی تحقیق می‌کنند در تازه‌ترین مطالعات خود به این نتیجه رسیده‌اند که آن دسته از سلول‌های مغز که سلول‌های آیینه‌ای نام دارند و در واکنش‌های افراد در قبال مسایلی که برای دیگران اتفاق می‌افتد سهم مهمی ایفا می‌کنند، در زمینه عوارض اجتماعی بیماری "اوتیسم" نیز مسوول هستند.

این نورون‌ها معمولاً هنگامی که افراد عمل خاصی را انجام می‌دهند و یا شاهد انجام همین عمل توسط دیگران هستند، فعالیت می‌کنند. به اعتقاد دانش مندان، این نورون‌ها در بروز حالتی که "هالگویی" نامیده می‌شود و به افراد اجازه می‌دهد تا عواطف و رفتار دیگران را درک کنند نقشی اساسی ایفا می‌کنند. به نوشته نشریه "نیچر"، مخصوص مطالعات زیست- عصب شناسی گروه محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از دستگاه‌های اسکن مغز، از فعالیت نورون‌‌های آیینه‌ای مغز این دو گروه از کودکان هنگامی که آنان مشغول تماشای تصاویری در بردارنده حالات مختلف چهره افراد مختلف از جمله خنده، گریه، خشم و یا بی‌حوصلگی و نظایر آن بودند و یا خود ادای این حالات را در می‌آوردند، عکس گرفتند. با مطالعه این عکس‌های تهیه شده به وسیله دستگاه‌های اسکن آشکار شد که نورون‌های آیینه‌ای در مغز کودکان مبتلا به اوتیسم به مراتب کمتر از نورون‌های مشابه در مغز کودکان عادی بودند. بر اساس این پژوهش، هر چه میزان اجتماع‌ گریزی کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر باشد، فعالیت این نورون‌ها در مغز آنان ضعیف‌تر و بی‌رمق‌تر است.