کتاب دوباره از همان خیابان

کتاب دوباره از همان خیابان، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نویسندگان شهر محمدیه‌ی استان قزوین است که به کوشش علی کشاورز قدیمی گردآوری شده؛ این داستان‌ها با روایت زندگی روزمره، دغدغه‌ها و واقعیت‌های اجتماعی کودکان و خانواده‌های طبقه‌ی متوسط و پایین جامعه، تصویری از زیست شهری و روستایی این منطقه ارائه می‌دهند. مجموعه‌ی پیش‌رو به زندگی دانش‌آموزان، معلمان، خانواده‌ها و اهالی محله‌های مختلف می‌پردازد و از خلال جزئیات روزمره، لایه‌هایی از مشکلات اقتصادی، روابط انسانی، فقر، امید و تلاش برای بقا را به تصویر می‌کشد. انتشارات گیوا این کتاب را منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دوباره از همان خیابان

کتاب دوباره از همان خیابان گردآوری علی کشاورز قدیمی، اثری است که با رویکردی واقع‌گرایانه و جزئی‌نگر، به روایت زندگی در شهر محمدیه و اطراف آن می‌پردازد. نویسندگان این مجموعه، هر یک با قلمی متفاوت، اما با دغدغه‌هایی مشترک، تلاش کرده‌اند تا گوشه‌هایی از زندگی کودکان، نوجوانان و خانواده‌هایی را به تصویر بکشند که درگیر مسائل معیشتی، روابط اجتماعی و چالش‌های روزمره‌اند. 

محوریت داستان‌ها اغلب بر کودکان و نوجوانانی است که در بستر مدرسه، خانه و خیابان با مشکلاتی چون فقر، بی‌توجهی، بیماری و مسئولیت‌های زودهنگام روبه‌رو هستند. روایت‌های این کتاب داستانی مستقل دارند، اما در مجموع تصویری کلی از جامعه‌ای کوچک و پر از فرازونشیب ارائه می‌دهند. 

علی کشاورز قدیمی با انتخاب داستان‌هایی از نویسندگان بومی، توانسته صدای محله و مردم را به گوش مخاطب برساند و فضایی آشنا و ملموس خلق کند. دوباره از همان خیابان نه‌تنها به مسائل فردی و خانوادگی می‌پردازد، بلکه نگاهی به روابط اجتماعی، مدرسه، محله و حتی تعاملات اقتصادی و فرهنگی مردم دارد.

خلاصه داستان دوباره از همان خیابان

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان اصلی کتاب حول محور زندگی جعفر، پسربچه‌ای از خانواده‌ای کم‌درآمد، می‌چرخد که با چالش‌های متعددی در مدرسه و خانه روبه‌روست. روایت با توصیف فضای مدرسه، روابط دانش‌آموزان و معلمان آغاز می‌شود؛ جایی که جعفر به دلیل وضعیت ظاهری و مشکلات خانوادگی، مورد سرزنش و قضاوت قرار می‌گیرد. او نه‌تنها با نگاه‌های سنگین همکلاسی‌ها و معلمان مواجه است، بلکه در خانه نیز با پدری بیمار و مادری ناتوان، مسئولیت‌هایی فراتر از سن خود دارد. 

جعفر برای کمک به خانواده، پس از مدرسه به جمع‌آوری زباله و ضایعات می‌پردازد و در این مسیر با افراد مختلفی از طبقات و دغدغه‌های گوناگون جامعه روبه‌رو می‌شود؛ از پیرمرد میوه‌فروش گرفته تا زنانی که برای تأمین معاش خانواده‌شان ناچار به کارهای سخت و طاقت‌فرسا هستند. در پس این روایت، تصویری از جامعه‌ای شکل می‌گیرد که در آن فقر، تلاش، امید و ناامیدی در هم تنیده‌اند و هر شخصیت، نماینده‌ی بخشی از واقعیت‌های اجتماعی است.

چرا باید کتاب دوباره از همان خیابان را بخوانیم؟

ویژگی کتاب، پرداختن به جزئیات روزمره و دغدغه‌های واقعی است که کمتر در ادبیات داستانی معاصر به این شکل بازتاب یافته‌اند. خواننده با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که هر کدام بخشی از واقعیت‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه را نمایندگی می‌کنند. این داستان‌ها همدلی و درک عمیق‌تری نسبت به مشکلات و امیدهای مردم عادی ایجاد می‌کنند.

خواندن کتاب دوباره از همان خیابان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن دوباره از همان خیابان به علاقه‌مندان به داستان‌های اجتماعی، فعالان حوزه‌ی کودک و نوجوان، پژوهشگران مسائل شهری و کسانی که دغدغه‌ی عدالت اجتماعی و شناخت جامعه را دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دوباره از همان خیابان

«اواخر شهریور است. درختان رنگارنگ شده‌اند و خبر از رسیدن پاییز می‌دهند. روستا پر از شور و نشاط است. صبح زود، از همۀ کوچه‌پس‌کوچه‌ها بوی نان تازه می‌آید. فصل برداشت گردو، لوبیا، کدو و چیزهای دیگر است. حتی فصل خرمن گندم، جو و عدس هم هست. همه‌ اهالی مشغول هستند. صدای زنگوله‌های گوسفندان که به صحرا می‌روند، به گوش می‌رسد. خورشید نازان و خرامان در حال طلوع کردن است و چادر طلایی‌اش را بر سر روستا پهن می‌کند. طلوع خورشید یعنی بیدارباش برای یک روز تازه و پر از تلاش.

من هم مثل همه‌ مردم روستا، اول صبح بیدار می‌شوم و بعد از خوردن صبحانه به سراغ کارهایم می‌روم. توی خانهٔ ما تقسیم کار است. ما دو خواهر و سه برادر هستیم. برادر بزرگم، ارسلان نام دارد که ازدواج کرده و با همسرش توی خانهٔ ما یک اتاق دارند. آن‌ها منتظر به دنیا آمدن فرزند اولشان هستند. ارسلان مردی قدبلند با موهای مشکی، مهربان و آرام است. برادر دومم، اصلان نام دارد. او هم پسری قدبلند و چهارشانه است، کمی زمخت، با موهای مشکی همیشه پریشان. قیافه‌اش همیشه مثل طلبکارها است. برادر کوچکترم، اردلان نام دارد. او پسری لاغر، کم‌حرف و با قدی متوسط است. زیاد کاری با کار دیگران ندارد و مهربان است. خواهرم، نرگس، از من چند سال بزرگ‌تر است. او ازدواج کرده و دو تا بچه دارد. خانه‌اش چند کوچه با ما فاصله دارد. نرگس بیشتر وقت‌ها توی خانهٔ ما است و تا آخر شب می‌ماند. آخر شب یکی از برادرها او را به خانه‌اش می‌برد.»