کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی

کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی نوشته سید مسعود طاهری است. کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی را انتشارات گنجور برای تمام علاقه‌مندان به زبان و ادبیات عربی منتشر کرده است.

درباره کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی

اصلی‌ترین منابع اسلامی را قرآن و سنت تشکیل داده است که همه به زبان عربی فصیح است به دنبال این منابع سایر کتاب‌های اسلامی از علمای بزرگ به زبان عربی نوشته شده است و برای استفاده از این منابع ارزشمند راهی جز فهمیدن دقیق و صحیح این زبان نیست.

علم ادبیات عرب، علم مهم و کاربردی است. به‌طور کلی برای علوم و ادبیات عرب ۱۲ زیر مجموعه ذکر شده است که شامل: نحو، صرف، عروض، قافیه، لغت، قرض الشعر، انشاء، خط، بیان، معانی، تاریخ و اشتقاق است که در اکثر این موارد اهل بیت (ع) ورود مستقیم داشته‌اند. این کتاب، برای یاد گرفتم اصول ابتدایی زبان عربی کاربردی است.

خواندن کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به زبان عربی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روش تجزیه و ترکیب در زبان عربی

تعریف صرف:

صرف در لغت به معنای برگرداندن و تغییر است و در اصطلاح به معنای تغییر صورت کلمه به وسیله تغییر حروف و حرکات آن، برای به دست آوردن معانی مختلف. مانند ضَرَبَ، یَضرِبُ، إِضرِب که از مادهٔ ضَرب به معنای زدن گرفته شده‌اند.

فایده صرف:

هم چنانکه در تعریف علم صرف گفته شد برخی از کلمه ها از کلمات دیگر گرفته می شوند لذا فایده مهم علم صرف شناخت صورت های مختلف الفاظ و پی بردن به معنای آنها است.

علم صرف نزد اکثر علماء به عنوان «تصریف» مطرح است واژهٔ «تصریف» از نظر لغوی به همان معنای «صرف» است و فقط معنی برگرداندن در آن بیشتر لحاظ شده و دلالت بر مبالغهٔ آن دارد. 

موضوع علم صرف:

موضوع علم صرف عبارت است از کلمه به لحاظ تغییراتی که در صورت و حروف آن ایجاد می شود. علم صرف درباره ذات کلمه قبل از ترکیب آن سخن می گوید. از این رو بر علوم دیگری که کلمه را بعد از ترکیب آن بررسی می کنند مانند علم نحو مقدم است.

تعریف کلمه:

کلمه در اصطلاح صرف عبارت است از لفظ مفردی که برای معنائی وضع شده باشد مانند علی و حسن.

کلمه در زبان عربی بر سه قسم است: ۱- اسم ۲- فعل ۳- حرف.

۱- تعریف اسم: اسم دلالت بر معنای مستقلی می کند بدون قید زمان مانند علی.

۲- تعریف فعل: فعل دلالت بر معنای مستقلی می کند با قید زمان مانند ضَرَبَ یعنی (زد) در زمان گذشته.

۳- تعریف حرف: حرف دلالت بر معنای مستقلی نمی کند و باید در جمله قرار بگیرد که معنایی از آن فهمیده شود مانند مِن به معنای (از).

نکته مهم:

۱- نحویون در کلام عرب تتبع کرده اند و جز این سه گونه کلمه، کلمه ای دیگر نیافته اند و اگر جز این سه نوع، کلمه ای دیگر می بود هر آینه بدان دست می یافتند.

۲- صورت و شکل حروف همیشه ثابت است و اگر گاهی تغییری نیز در آن صورت گرفته بسیار نادر است از این رو در علم صرف از حروف بحث نمی شود.