کتاب دروس دستور زبان فارسی به زبان ساده

کتاب دروس دستور زبان فارسی به زبان ساده نوشتهٔ سیدمسعود طاهری در نشر گنجور چاپ شده است. دستور زبان به توصیف ساختار صوری زبان با توجه به ویژگی‌های معنایی آن می‌پردازد چگونگی ساختمان واژه‌ها را نشان می‌دهد، روابط درون گروهی گروه‌های اسمی را توضیح می‌دهد و نقش کلمه یا گروه کلمات را در درون جمله بیان می‌دارد و بالاخره چگونگی رابطه بین جمله‌هایی را که در ساختمان یک جمله مرکب به‌کار رفته‌اند، مشخص می‌کند.      

درباره کتاب دروس دستور زبان فارسی به زبان ساده

زبان بهترین وسیله ای است که اندیشه ها را به هم پیوند می دهد و آدمی به یاری آن راز درون خویش را باز می گوید و با دیگران رابطه برقرار می‌کند بدین ترتیب زبان محور تمام پیشرفت های مادی و معنوی جهان است اما باید دانست که محدوده ی زبان بسی عام‌تر از سخن گفتن است هر قوم و ملتی به همان اندازه که مرزهای زندگی مادی و تفکر معنوی خود را گسترش می دهند زبان خود را تواناتر و عمر آن را درازتر می‌سازند. زبان را به شهر تشبیه کرده‌اند اهل زبان به منزلهٔ ساکنانی هستند که در شهری زندگی می‌کنند و در خانه‌ها و عمارات آن مأمن می‌گزینند. عمارات این شهر همه به دست معمارانی طراحی و ساخته شده است که همانا متفکران و شعرا و نویسندگان آن زبانند. معماران زبان فارسی شاعران و نویسندگان بزرگی چون فردوسی، بیهقی، سنایی، مولوی، حافظ و صدها شاعر و نویسنده دیگر بوده‌اند.

کتاب دروس دستور زبان فارسی به زبان ساده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به کسانی که می‌خواهند با دستور زبان فارسی به صورتی ساده و کلی آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب دروس دستور زبان فارسی به زبان ساده

هر فعل در زبان فارسی پنج مفهوم را در برمی گیرد:

۱- زمان: (زمان گذشته (ماضی)، حال (مضارع)، آینده (مستقبل))

۲- وجه: (وجه اخباری، وجه التزامی، وجه شرطی، وجه امری، وجه وصفی، وجه مصدری).

۳- انجام کار یا رویداد حالت

۴- نمود: نمود (به انگلیسی:Aspect) در زبان شناسی به مقوله ای از فعل گفته می شود که نشان دهندهٔ چگونگی گسترش عمل در محور زمان است: اینکه آیا عمل به صورت منفرد و لحظه ای انجام شده است یا به صورت مستمر یا مکرر.

برای نمونه در فارسی زمانی که یک عمل در یک دورهٔ زمانی به طور پیاپی انجام شده باشد نمود استمراری استفاده می شود که نشانهٔ آن پیشوند (می) است.

نمونه: می خوردیم (در یک دوره زمانی بیش از یک بار خوردیم)

نشانه ای مانند (می) فارسی که برای این منظور استفاده می شود در زبان شناسی «نقش نما» نام دارد. پیشوند (ing) انگلیسی که به فعل ها می چسبد نیز یکی از نقش نماها برای نمود است.

در هر فعل جز ثابتی وجود دارد که معنی بنیادی فعل را در بر دارد به این بخش بن می گویند. بن دارای دو گونه بن گذشته و بن حال است.

هر فعل ۲ نوع است: فعل اسنادی و فعل غیر اسنادی. فعل های اسنادی شامل (است، بود، شد، گشت، گردید) است اما باید توجه داشت همیشه این فعل ها نقش اسنادی را ایفا نمی کنند هر فعل برای رساندن پیام کامل به شنونده نیازمند یک سری اجزا هست. نوع اول: فعل گذرا به نهاد (فعلی است که برای کامل شدن از نظر معنایی علاوه بر نهاد به مفعول نیازمند است). نوع دوم: فعل گذرا به متمم (فعلی است که برای کامل شدن از نظر معنایی علاوه بر نهاد به متمم نیز نیازمند است) نوع سوم: فعل گذرا به متمم و مفعول (فعلی است که برای کامل شدن از نظر معنایی علاوه بر نهاد به مفعول و متمم نیز نیازمند است).