کتاب آوای مهبانگ

کتاب آوای مهبانگ نوشته آمدئو بالبی است که با ترجمه سمانه نوروزی منتشر شده است. کتاب آوای مهبانگ به تابش زمینه کیهانی و کیهان‌شناسی جدید می‌پردازد.

درباره کتاب آوای مهبانگ

تابش زمین کیهانی، پس تاب مهبانگ است: یک سیگنال رقیق بیش از سیزده میلیارد ساله که پاسخ پرسش‌های بسیاری از ماهیت جهان ما را با خود دارد. کتاب حاضر، با بیانی غیرتخصصی و ساده و وضوح بسیار به معرفی یکی از پیچیده‌ترین موضوعات دانش کیهانی «تابش زمینه کیهانی» می‌پردازد. این کتاب با بررسی سیر تاریخی دانش کیهان‌شناسی و با تکیه بر آخرین دستاوردهای آزمایش‌ها و پژوهش‌های مهم دنیا در این زمینه به بیان چگونگی کشف تابش زمینه کیهانی و اطلاعات استخراج‌شده از آن می‌پردازد.

خواندن کتاب آوای مهبانگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به فیزیک و کیهان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب آوای مهبانگ

در سالهای اخیر کاوش در جهان با روش های علمی شروع شده است. نخستین نظریات علمی از مفاهیم درباره ماهیت هستی جهان به قرن 16 میلادی برمی‌گردد، وقتی که نیکلا کوپرنیک، تیکو براهه و یوهانس کپلر مدل منظومه شمسی را پیدا کردند که همچنان برای حرکت سیارات به کار می‌رود. عقیده وجود زمین ثابت در مرکز عالم با مفهوم همسانی زمین ما با دیگر سیارات چرخنده به دور خورشید، جایگزین شد. در خلال قرن 17، مشاهدات گالیله (گالیلئو گالیلئی) دیدگاه جدید نسبت به جهان را تقویت و تایید کرد و نظریه ایزاک نیوتون پایه های مفهومی عمیقی به آن داد. در سده های بعد از آن این تعبیر نیوتون از فضای ثابت و مطلق، رواج کامل یافت؛ و پس از آن مفهوم پیوستگی جهان بین محققان طرفداران زیادی داشت. مفهوم جدید پیوستگی جهان (ازلی بودن) از هر‌گونه پرسشی درباره منشاء و چگالی جهان، خودداری می‌کند: جهان هست چون همیشه بوده است_ و همیشه هم خواهد بود. در ابتدای قرن بیستم تغییری در نگرش به کیهان شناسی نوین ایجاد شد.

امروزه، چشم انداز علمی جهان متکی بر نظریه مهبانگ است. طبق این نظریه، تحول جهان در لحظه‌ای بسیار کوتاه در گذشته آغاز شده و با گذار از میان حالت های فیزیکی بسیار متفاوتی، طی میلیاردها سال به نقطه‌ای که اکنون قرار دارد، رسیده است. اصطلاح "Big Bang" را فرد هویل یکی از بزرگترین ستاره‌شناسان انگلیسی به عنوان یکی از جدی‌ترین مخالفین نظریه، به کار برده و ثبت نمود. مهم نیست چطور عبارت کنایه آمیز او در مقاله‌اش، "Big Bang"، به سرعت فراگیر شد. تاکید این نکته مهم است که اگر چه، این کلمه تصویر گمراه کننده‌ای را به ذهن القا می‌کند، در واقع تولد جهان، با یک انفجار همراه نبوده است. در فصل بعد خواهیم دید که نظریۀ مهبانگ، بعدها، آزمون‌های رصدی زیادی را از سر گذراند و کیهان‌شناسان معتقدند این نظریه بهترین توصیف در دسترس جهت توضیح چگونگی تحول ساختار جهان_ حداقل با توجه به محدوده کاربردش، است. بعدا در مورد نظریه مهبانگ صحبت خواهیم کرد.

وقتی به آسمان شب می‌نگریم، اگر به قدر کفایت خوش شانس باشیم که از نور شهرها دور باشیم، مثلا در کوه یا دریا، چشمان ما صحنۀ حیرت انگیزی خواهد دید. ستاره ها همچون غبار در همه جهات هستند.از ورای سوسوزدنی که قدما آن را راه شیری نامیده‌اند، ستارگان آنقدر انبود دیده می‌شوند که شاید نتوان آن‌ها را تکی در نظر گرفت، مگر اینکه با تلسکوپ نگاه کنیم. در اواخر قرن18، ویلیام هرشل، ستاره‌شناس، برای نخستین‌بار نشان داده که ستارگان در آسمان، و البته خورشید خودمان، در چنان گستره وسیعی پخش شده‌اند که می‌توان آنها را همچون یک صفحه نازک یا یک پنکیک در نظر گرفت.