نظرات کاربران درباره کتاب مجنون در تهران

فکر نمی‌کردم انقدر خوب باشه! یعنی برای چنین کتابی، انقدر خوب بودن یکم دور از انتظاره! ولی واقعا فوق العادست!! بخوانید، لذت ببرید و عاشق شوید... «کابوس میبینم که بی احساس میگویی: «هی شاعرِ دیوانه‌ی تنها! خداحافظ...» ای مرگ! انگار آبرویم با تو محفوظ است اینجا که خیری نیست، پس دنیا! خداحافظ» باشد که رستگار شویم.

این سینه نیست مرکز اجماع دردهاست... فقط یه شاعر هنرمند میتونه معانی بزرگ رو درکلمات کوچک جابده.. ساده و لذت بخش💙

اشعار زیبایی داره ولی به خاطر اینکه فضای اشعار خیلی حس غم و اندوه رو منتقل میکرد با سلیقه من جور نبود ☺ یکی از اشعار زیباش به نظرم اینه : 🌼چشمت شبیه بیت های حضرت صائب هر بار جذبم میکند با اینکه تکراری است رنج بیابان دیدن و با کوه جنگیدن ... عاشق شدن زیباترین نوع خودآزاری است 🌼

بعضی شعر ها خیلی قشنگ بود بعضی هم متوسط.

عالییییی واقعا جملات قشنگ و پر معنای زیادی داشت

یه اعتقادی دارم که باید کتاب شعر رو داشت... این از اون کتاب هایی بود که حتما باید داشت... لذت بردم به معنی حقیقی کلمه... "نباید تا ابد احساس، مفقودالاثر باشد"

بالاتر ازحد تصورم بود✋ حقیقتا لحظاتی رو باابیاتشون زندگی کردم🌱 خیلی اهل کتاب شعر و...نبودم اماباید اعتراف کنم،ته دلم رو قلقلک داد😍💙 نمونه:👇 ((آب از هیبت عباسی او می لرزید)) که چرا در پی رودی،خودِ دریا آمد.🌊

فوق العاده ست ,مرسی از شاعر محترم و آرزوی موقیت روزافزون ,سپااااس,عالی بود,لذت بردم

کیف کردم...

اشعاری بسیار گیرا ، لطیف و جذاب

عالی عالی. از دست ندید.

😍😍

بعضی ابیات بدجور به دل مینشینن

خیلی قشنگه😍

👌🏻

چه‌قدر از خوندنش حظ کردم؛ هم غزل‌های دلنشینی داشت هم رباعی‌های همدلانه و زیبا. سروده‌های دهلوی به تجربه‌‌ی زیسته‌ای می‌مونه آشنا و ملموس؛ واسه همینه که به جان مخاطب می‌شینه. این رئالیسم عاطفی، نه شعاره نه اغراق،از زندگی واقعی و دردهای آشنا میاد.. از اندوه‌هایی که همه از نزدیک لمس کردیم. حتی از کتاب دیگه‌ی ایشون به‌نام «دل‌بستگی» بیشتر دوسش داشتم.

کتاب خوبی بود با مضمون های تازه و نو . بوی کهنه گی نداره

کتاب خوبی بود

شعرهاش رو باید آروم آروم خوند و مزه کرد!

از مجموعه های خوب معاصر یکی همینه

خیلی عالی

فکر نمی‌کردم اینقدر قشنگ باشه✨🤌🏻 نه مغرورم نه دلسنگم نه از تحقیر می ترسم پر از بغضم ولی از اشک بی تاثیر می ترسم حریفی خسته ام، شطرنج بازی که کم آورده که از پیچیده بازی های این تقدیر می ترسم میایی...، چای مینوشی...، برایت شعر می خوانم... من از سردرد این رویای بی تعبیر می ترسم!

خیلی جاها شعرهاش برداشت ناقصی از اشعار فاضل نظریه.‌...

خب عالی بود. شعر هاش فوق العاده قشنگ بود و می‌تونم بگم جز یکی دوتا همشو پسندیدم .

نویسنده توانمند🌱