کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز

کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز، اثر هرتا مولر روایت سیاسی و چندلایه از دوران حکومت کمونیستی  نیکلای چائوشسکو است که به خوبی زوال ارزش‌های انسانی در جامعه‌ای خفقان‌آور را نشان می‌دهد. غلام‌حسین میرزاصالح کتاب را به فارسی ترجمه کرده و انتشارات صوتی آوانامه با همکاری نشر مازیار نسخه صوتی کتاب را در اختیار شنوندگان قرار داده است. وقتی در سال ۲۰۰۹ کتاب سرزمین گوجه‌های سبز نوبل نوبل ادبیات را دریافت کرد، در لیست پرفروش‌های آمازون نیز قرار گرفت.

درباره‌ی کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز

کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز، روایتی دردناک است از زندگی چند دوست در دوران حکومت کمونیتسی. در پس داستان این کتاب، حقیقتی از داستان پیچیده‌ی سیاسی را می‌بینیم که فضای تنگ و خفقان‌آور و وحشت‌آمیز دوران را تعریف می‌کند. دوستانی که از فقر و بیچارگی به تنگ آمده‌اند و با قدم گذاشتن به شهر امید دارند که بتوانند زندگیشان را بهتر کنند. اما به زودی هر کدام گرفتار مشکلاتی می‌شوند که ماجرای کتاب را رقم می‌زند. به لولا، که دختر دانشجویی است و در خوابگاه زندگی می‌کند، تجاوز می‌کنند و او نیز بعد از این ماجرا، خودکشی می‌کند. دوستان دیگر لولا که گرفتار چنین وضعیتی شده‌اند و به خاطر وجود حکومت سختگیر نیکلای چائوشسکو، کار زیادی هم از دستشان برنمی‌آید، در راه خیانت می‌افتند...

کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر طرفدار رمان‌های چندلایه با موضوعات عمیق اجتماعی و سیاسی هستید، شنیدن کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز برایتان لذت‌بخش خواهد بود.

درباره‌ی هرتا مولر

هرتا مولر در ۱۷ اوت ۱۹۵۳ متولد شد. او شاعر، نویسنده و مقاله‌نویس رومانیایی تبار آلمانی است. مولر به کار معلمی مشغول بود اما به دلیل عدم همکاری با حکومت شغلش را از دست داد و بعد از آن برای نوشتن نوشته‌ها و اشعارش بارها و بارها به مرگ تهدید شد. وقتی که هرتا مولر اولین داستان‌هایش را می‌نوشت، آن‌ها را به خارج از کشور می‌فرستاد تا در خارج زمینه انتشار آن‌ها فراهم شود. در سال ۱۹۸۷ به آلمان مهاجرت کرد و در آلمان استاد دانشگاه است. 

او جوایز بسیاری را  برای نوشته‌هایش به دست آورد که از مهم‌ترین ان‌ها می‌توان به نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۹، جایزه فرانتس کافکا، ۱۹۹۹ و جایزه بنیاد کنراد آدناوئر، ۲۰۰۴ اشاره کرد.

جملاتی از کتاب صوتی سرزمین گوجه‌های سبز

ادگار، کورت و گئورگ هم از دوران کودکی گوجه سبز می‌خوردند. آن‌ها چندان علاقه‌ای به گوجه‌های سبز نداشتند. پدرانشان هم به آن‌ها نگفته بودند که گوجه سبز نخورند. وقتی به آن‌ها گفتم هیچکس نمی‌تواند به دادتان برسد و شما خواهید مرد، کارتان تمام است. طغیان تب از درون قلبتان را می‌سوزاند، به من خندیدند. وقتی به آن‌ها گفتم من مجبور نبودم مرگ خود را ببلعم چون پدرم شاهد گوجه خوردن من نبود، سرشان را تکان می‌دادند. گفتم پاسدران جلوی چشم همه لوف لوف گوجه سبز می‌خورند. آن‌ها مرگ خود را نمی‌بلعند چون رهگذران صدای شکستن شاخه‌ها را می‌شناسند، و ترشی آشکار فقر را.