کتاب صوتی جنایت در روز روشن

کتاب صوتی جنایت در روز روشن نوشته آگاتا کریستی داستانی پلیسی جنایی است که در فضایی ساحلی و به‌ظاهر آرام، ماجرای قتلی تکان‌دهنده را روایت می‌کند. پوران کاوه آن کتاب را ترجمه کرده است و انتشارات دیجیتال آوای موج کتاب (نشر صوتی) به‌همراه نشر گویا نسخه‌ی صوتی را منتشر کرده است. کتاب با گویندگی گروهی از صداپیشگان از جمله رامین سلیمی، فاطمه صداقتی، ناهید حجت‌پناه، فریبا بکلو، خاطره محمودیان، زهرا سلیمی، نگار بختیاری، کتایون صفویه‌مقدم و مریم بیانی ضبط شده است. این ترکیب چندصدایی، فضای پرشخصیت و پرگفت‌وگوی رمان را به شنونده نزدیک می‌کند و حال‌وهوای یک معمای جنایی کلاسیک را در قالب کتاب صوتی زنده می‌سازد. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خریداری و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی جنایت در روز روشن

کتاب جنایت در روز روشن در سال ۱۹۴۱ توسط Collins Crime Club در بریتانیا منتشر شد. این کتاب که بیست و چهارمین رمان با حضور کارآگاه بلژیکی هرکول پوآرو به شمار می‌رود، در دورانی نوشته شد که آگاتا کریستی به یکی از موفق‌ترین و محبوب‌ترین نویسندگان داستان‌های معمایی جهان تبدیل شده بود و آثارش در اوج جنگ جهانی دوم، به‌عنوان فراری از واقعیت‌های تلخ، مورد استقبال گسترده‌ای قرار می‌گرفتند. این رمان که در فضایی ساحلی و در یک هتل مجلل روایت می‌شود، با الهام از موفقیت‌های پیشین کریستی در به تصویر کشیدن ثروتمندان بیکار در تعطیلات، به یکی از آثار کلاسیک این نویسنده تبدیل شده است.

ساختار کتاب جنایت در روز روشن که با فضایی آفتابی و پرجنب‌وجوش آغاز می‌شود و سپس با حضور جسد یک بازیگر زن، به معمایی پیچیده بدل می‌گردد، به‌عنوان یکی از هوشمندانه‌ترین داستان‌های پوآرو شناخته شده است. از این رمان دو اقتباس سینمایی و تلویزیونی ساخته شده است: نخستین اقتباس در سال ۱۹۸۲ توسط «گای همیلتون» با فیلمنامه‌ای از «آنتونی شفر» و با بازی «پیتر یوستینوف» در نقش پوآرو و بازیگرانی چون «مگی اسمیت»، «دایانا ریگ»، «جیمز میسون» و «جین بیرکین» ساخته شد. این اقتباس که در مایورکا (اسپانیا) فیلمبرداری شده، با موسیقی «کول پورتر» و فضایی «براق و آفتابی»، به دلیل لحن شاد و بازیگران درجه‌یک خود، مورد توجه قرار گرفته است، هرچند برخی منتقدان به کمرنگ‌بودن برخی شخصیت‌ها و پیچیدگی غیرضروری پایان‌بندی آن اشاره کرده‌اند. دومین اقتباس در سال ۲۰۰۱ با بازی «دیوید سوشت» در نقش پوآرو ساخته شد که به نسخه‌ی اصلی کتاب وفادارتر بود.

خلاصه داستان صوتی جنایت در روز روشن

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب جنایت در روز روشن ماجرای تعطیلات تابستانی گروهی از مسافران در هتل ساحلی جالی راجر است؛ جایی که هرکول پوآرو برای استراحت آمده اما خیلی زود متوجه می‌شود زیر سطح آرام دریا و آفتاب، کشمکش‌های پنهان جریان دارد. حضور آرلنا مارشال، زن زیبا و جنجالی، نگاه مردان را جلب و خشم و حسادت زنان را بیدار می‌کند. رابطه‌ی او با پاتریک ردفرن، رنج خاموش کریستین، نفرت تلخ لیندا نوجوان، دل‌نگرانی رُزاموند دارنلی و نگاه تند کشیش لین، شبکه‌ای از انگیزه‌ها و کینه‌ها می‌سازد. پوآرو از خلال گفت‌وگوهای روزمره، شوخی‌ها و اعتراف‌های نیمه‌کاره، نشانه‌های تصمیمی برای قتل را می‌بیند و وقتی جنایت در روشن‌ترین ساعت روز رخ می‌دهد، باید از میان این روابط پیچیده، حقیقت را بیرون بکشد.

چرا باید کتاب صوتی جنایت در روز روشن را بشنویم؟

کتاب صوتی جنایت در روز روشن تصویری از جنایت در دل یک تعطیلات معمولی کنار دریا ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه حسادت، خودخواهی و زخم‌های قدیمی زیر آفتاب تابستانی پنهان می‌شوند. شنونده در کنار پوآرو، نه‌تنها معمای قتل را دنبال می‌کند بلکه به تماشای رفتار آدم‌ها در موقعیت‌های ظاهراً عادی می‌نشیند و از جزئیات دقیق روابط و گفت‌وگوها سرنخ می‌گیرد.

شنیدن کتاب صوتی جنایت در روز روشن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب به علاقه‌مندان رمان‌های پلیسی کلاسیک، دوست‌داران شخصیت هرکول پوآرو، کسانی که از فضاهای محدود اما پرشخصیت لذت می‌برند و شنوندگانی که به روابط پیچیده‌ی عاطفی و روانی در دل یک معمای جنایی کنجکاوند پیشنهاد می‌شود.

درباره آگاتا کریستی

آگاتا ماری کلاریسا کریستی (۱۵ سپتامبر ۱۸۹۰ – ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶) نویسنده‌ی بریتانیایی و پرفروش‌ترین رمان‌نویس تاریخ است که به‌عنوان «ملکه‌ی جنایت» و یکی از بزرگ‌ترین داستان‌نویسان معمایی جهان شناخته می‌شود. او که در دوون انگلستان به دنیا آمد، در دوران جنگ جهانی اول به‌عنوان پرستار و سپس داروساز در بیمارستان مشغول به کار شد و این تجربه، آشنایی عمیق او با سموم را به همراه داشت که بعدها در داستان‌هایش به کار گرفت. اولین رمان او، ماجرای اسرارآمیز در استایلز (The Mysterious Affair at Styles)، در سال ۱۹۲۰ منتشر شد و شخصیت هرکول پوآرو را به جهان معرفی کرد. کریستی که در سال ۱۹۳۰ با باستان‌شناس برجسته، «سر ماکس مالوان»، ازدواج کرد، سفرهای متعدد به خاورمیانه را تجربه کرد که الهام‌بخش آثاری چون قتل در بین‌النهرین (Murder in Mesopotamia) و مرگ بر روی نیل (Death on the Nile) شد.

کریستی که تاکنون ۶۶ رمان کارآگاهی، ۱۴ مجموعه داستان کوتاه و ۱۹ نمایشنامه نوشته است، بیش از یک میلیارد نسخه به زبان انگلیسی و یک میلیارد نسخه به ۴۴ زبان خارجی فروخته است. او جوایز متعددی از جمله جایزه‌ی حلقه‌ی منتقدان نمایش نیویورک را برای نمایشنامه‌ی شاهد برای تعقیب دریافت کرد. آگاتا کریستی در ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶ در سن ۸۵ سالگی در خانه‌اش در آکسفوردشایر درگذشت.

بخشی از کتاب جنایت در روز روشن

«هرکول پوآرو گفت: البته کاملاً این‌طور نیست. با انگشت اشاره کرد به‌سمت پایین و توضیح داد: مثلاً این‌هایی (افرادی، اشخاصی) را که اینجا دراز کشیده‌اند را ببینید، چی هستند؟ زن و مرد نیستند، اصلاً شخصیت خاصی ندارند، تنها مثل جسد هستند! سرگرد باری ستایش‌آمیزانه گفت: بعضی از این‌ها بد چیزی نیستند، فقط کمی لاغرند. هرکول پوآرو فریادزنان گفت: بله اما چه جاذبه‌ای دارد؟ چه رمزورازی دارد؟ من پیر و از نسل قدیمم، جوان که بودم، پاهای کسی به‌راحتی دیده نمی‌شد، خانم‌ها نمی‌گذاشتند که حتی زیر دامنیشان دیده شود. حساسیت داشتند که برجستگی ساق پا، زانو و بند لباس‌زیرشان دیده شود، خانم‌ها شرم‌وحیا داشتند. سرگرد باری با صدایی زمخت گفت: زشت است، واقعاً زشت است. خانم بروستر گفت: لباس‌هایی که امروزه پوشیده می‌شود خیلی مناسب‌تر است. خانم گاردنر گفت: بله آقای پوآرو، فکر می‌کنم بچه‌های ما زندگی سالم‌تر و بهتری داشته باشند، فقط اینکه مدام از سر و کول هم بالا می‌روند و... . خانم گاردنر که زن موقری بود کمی سرخ شد و ادامه داد: برایشان مهم نیست، منظورم را متوجه می‌شوید. پوآرو گفت: بله می‌فهمم، تأسف‌آور است. خانم گاردنر گفت: تأسف‌آور؟ اینکه عشق و احساسی در کار نباشد، رمزورازی وجود نداشته باشد، نسبت به همه‌چیز بی‌تفاوت شده باشند. به کسانی که در ساحل دراز کشیده بودند اشاره کرد و ادامه داد: اما این‌ها به‌شدت من را یاد سردخانهٔ پاریس می‌اندازند. انگار برای خانم گاردنر خوشایند نبود، گفت: آقای پوآرو! لاشه‌اند، به ردیف، در کنار هم مثل مغازه قصابی افتاده‌اند. اما آقای پوآرو به نظرتان کمی اغراق نمی‌کنید؟ هرکول پوآرو اعتراف کرد: بله، شاید کمی اغراق می‌کنم.»