کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی)

کتاب صوتی داستان های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) (A Study in Scarlet) نوشته آرتور کانن دویل و ترجمه مژده دقیقی، آشنایی یک پزشک آسیب‌دیده از جنگ و مردی با مهارت‌های نامتعارف را به آغاز یک همکاری کارآگاهی پیوند می‌زند. واتسن ابتدا به‌ دنبال همخانه‌ای برای تقسیم هزینه‌های زندگی است اما کنجکاوی درباره‌ی هولمز او را وارد پرونده‌ای مرموز می‌کند: جسدی بدون جراحت، در اتاقی که لکه‌های خون در آن دیده است. نشر آوانامه این داستان صوتی را با گویندگی مهبد قناعت پیشه و سحر بیرانوند منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی)

کتاب صوتی داستان های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) نخستین داستان از مجموعه‌ی شرلوک هولمز است و آرتور کانن دویل در این داستان، هولمز و واتسن را به مخاطب معرفی می‌کند. ماجرا پیش از ورود به پرونده‌ی جنایی، فرصت شناخت این دو شخصیت را فراهم می‌کند. واتسن پزشکی است که جنگ و بیماری توان جسمی‌اش را تحلیل برده‌اند. تنهایی و محدودیت مالی، او را به‌ سوی زندگی مشترک با همخانه‌ای ناشناس می‌برد. هولمز در مقابل، مردی است که علاقه‌اش به شیمی، تشریح و جزئیات پرونده‌های جنایی، شناخت حرفه‌اش را برای دیگران دشوار می‌کند.

روایت اول‌شخص واتسن، شناخت شنونده از هولمز را همراه با پرسش‌ها و برداشت‌های همین پزشک پیش می‌برد. واتسن همیشه تحسین‌کننده نیست؛ گاهی ادعاهای همخانه‌اش را نامعقول می‌داند و از تکبرش دلخور می‌شود. همین فاصله میان تردید واتسن و اطمینان هولمز، بخش مهمی از کشش داستان را شکل داده است. جزئیات زندگی در خانه‌ی خیابان بیکر، از عادت‌های روزانه تا موسیقی و رفت‌وآمد مراجعان، شخصیت کارآگاه را بیرون از صحنه‌ی جرم نیز نشان می‌دهند.

کتاب صوتی داستان های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) دو بخش دارد: بخش نخست، فضای شهری لندن و تحقیقات کارآگاهی را در مرکز قرار می‌دهد. بخش دوم، به روایت سوم‌شخص و سرگذشت شخصیت‌هایی در جامعه‌ی مورمون یوتا اختصاص دارد. این تغییر، دامنه‌ی داستان را از بررسی شواهد به شرایط زندگی انسان‌ها گسترش می‌دهد. آرتور کانن دویل کشف جرم را حاصل توجه به چیزهایی معرفی کرده است که دیگران بی‌اهمیت می‌شمارند. رقابت گرگسن و لسترید، تفاوت شیوه‌ی تحقیقات رسمی و کار هولمز را آشکار می‌کند. گزارش‌های روزنامه‌ها نیز نشان می‌دهند که توضیح‌های پرزرق‌وبرق ممکن است جای شواهد را بگیرند. 

داستان در کنار معمای جنایی، رابطه‌ی دانش تخصصی، قضاوت شتابزده و میل به کسب اعتبار را بررسی می‌کند. شنونده همزمان با دنبال‌کردن پرونده، با اختلاف میان برداشت عاطفی واتسن از جنایت و برخورد تحلیلی هولمز آشنا می‌شود.

خلاصه داستان داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

واتسن پس از بازگشت از خدمت در ارتش، در لندن زندگی پرهزینه و بی‌هدفی دارد. دیدار اتفاقی با استامفورد، او را به آزمایشگاه بیمارستان و ملاقات با شرلوک هولمز می‌رساند. دو مرد برای تقسیم اجاره، خانه‌ای در خیابان بیکر می‌گیرند. واتسن به‌تدریج درمی‌یابد که همخانه‌اش کارآگاه مشاور است و مهارت‌های پراکنده‌اش به کشف جرم مربوط می‌شوند.

نامه‌ی گرگسن، زندگی روزمره‌ی آن‌ها را به پرونده‌ی مرگ مردی در خانه‌ای خالی پیوند می‌زند. جسد جراحتی ندارد اما لکه‌های خون و نوشته‌ای روی دیوار، پرسش‌های متعددی ایجاد کرده‌اند. هولمز برخلاف مأموران، بررسی را از اطراف خانه آغاز می‌کند. یک حلقه‌ی ازدواج نیز به شواهد اضافه می‌شود. واتسن همراه کارآگاه پیش می‌رود و می‌بیند که چگونه ردپا، خاکستر و جزئیات ظاهراً کوچک می‌توانند مسیر تحقیق را تغییر دهند.

چرا باید کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) را می‌توان چنین خلاصه کرد:

• داستان، اولین دیدار هولمز و واتسن را نشان می‌دهد و زمینه‌ی شکل‌گیری همکاری آن‌ها را روشن می‌کند.
• شرح استدلال‌های کارآگاه، تفاوت مشاهده‌ی دقیق و نتیجه‌گیری بدون شواهد را در دل یک پرونده نشان می‌دهد.
• برداشت‌های واتسن، جنایت را صرفاً یک معمای ذهنی باقی نمی‌گذارد و تأثیر ترس و ابهام بر شاهد ماجرا را آشکار می‌کند.

شنیدن کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• علاقه‌مندان به داستان‌های کارآگاهی که دنبال‌کردن سرنخ‌ها و استدلال برایشان جذاب است.
• مخاطبانی که می‌خواهند با آغاز آشنایی هولمز و واتسن آشنا شوند.
• شنوندگانی که از فضای مه‌آلود شهری، معماهای جنایی و تفاوت شخصیت یک کارآگاه و همراهش لذت می‌برند.

درباره آرتور کانن دویل

سر آرتور ایگناتیوس کانن دویل (Sir Arthur Ignatius Conan Doyle) (۱۸۵۹-۱۹۳۰)، نویسنده و پزشک اسکاتلندی بود. او در ادینبورگ متولد شد و پس از تحصیل در مدرسه‌ی استونی‌هرست و گذراندن دوره‌ای در اتریش، رشته‌ی پزشکی را در دانشگاه ادینبورگ به پایان رساند. او ابتدا در انگلستان به طبابت پرداخت اما پس از مدتی تمرکز خود را بر نویسندگی گذاشت. دویل در کنار نگارش داستان‌های تاریخی، علمی‌تخیلی و شعر، به جریان‌های معنویت‌گرایی گرایش یافت و از اعضای لژهای فراماسونری بود.

عمده‌ی شهرت جهانی دویل به‌ واسطه‌ی خلق شخصیت داستانی شرلوک هولمز و دستیارش دکتر جان واتسن رقم خورد؛ شخصیتی که دویل آن را با الهام از استاد دانشگاه خود، دکتر جوزف بل و نبوغ او در مشاهده و استنتاج بالینی پدید آورد. نخستین حضور این کارآگاه در رمان «اتود در قرمز لاکی» (۱۸۸۷) ثبت شد و با رمان «نشانه‌ی چهار» (۱۸۹۰) و انتشار داستان‌های کوتاه در مجله‌ی «استرند» تداوم یافت. دویل در سال ۱۸۹۳ در داستان «مسئله‌ی نهایی» تصمیم به مرگ هولمز در مواجهه با پروفسور جیمز موریارتی گرفت اما به دلیل تقاضای گسترده‌ی مخاطبان و ناشران، در سال ۱۹۰۳ با نگارش داستان «ماجرای خانه‌ی خالی» او را بازگرداند. در مجموع، ماجراهای این کارآگاه در چهار رمان (از جمله «دره‌ی وحشت» و «درنده‌ی باسکرویل») و ۵۶ داستان کوتاه سامان یافت و معیارهای ژانر ادبیات پلیسی و کارآگاهی را دگرگون کرد. دویل علاوه‌بر مجموعه‌ی هولمز، داستان‌های علمی‌تخیلی برجسته‌ای چون رمان «جهان گم‌شده» با محوریت پروفسور چلنجر را نیز خلق کرد.

بخشی از کتاب صوتی داستان‌‌ های شرلوک هولمز (کتاب اول: اتود در قرمز لاکی)

«من در سال ۱۸۷۸ با درجه دکتری در رشته پزشکی از دانشگاه لندن فارغ‌التحصیل شدم و برای گذراندن دوره‌ای که برای پزشکان ارتش الزامی بود به نِتلی رفتم. پس از تکمیل تحصیلاتم در آنجا، براساس مقررات، با سمت پزشک ِ دستیار به هنگ پنجم تفنگداران نورتامبرلند پیوستم. در آن زمان، این هنگ در هندوستان مستقر بود و هنوز خودم را به آن نرسانده بودم که دومین جنگ افغان درگرفت. وقتی در بمبئی از کشتی پیاده شدم، فهمیدم که هنگ من از گذرگاههای کوهستانی گذشته و دیگر تا قلب سرزمین دشمن پیش رفته است. با این حال، من هم به همراه تعداد زیادی افسرِ دیگر، که همان موقعیت مرا داشتند، به دنبال آنها به راه افتادم و موفق شدم در قندهار خودم را به سلامت به هنگ برسانم، و فوراً به انجام وظایف جدیدم مشغول شدم.

این عملیات برای خیلی‌ها افتخار و درجات عالی به ارمغان آورد، ولی برای من جز بدبختی و مصیبت ثمری نداشت. مرا از تیپ خودم به تیپ برکشایر منتقل کردند و همراه این گروه در نبرد خطرناک مِی‌وَند

شرکت کردم. آنجا بود که یک گلوله جزیل به شانه‌ام اصابت کرد و استخوان شانه را خُرد کرد و به شریان زیر ترقوه آسیب رساند. اگر به خاطر فداکاری و شجاعت گماشته‌ام مورِی نبود، که مرا پشت یابویی انداخت و به سلامت به نیروهای بریتانیا رساند، حتماً به چنگ غزهای خونخوار افتاده بودم.»