کتاب صوتی اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست نوشته های شش هزار ساله)

کتاب صوتی اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست‌نوشته‌های شش هزار ساله) نوشته‌ی آرمان آرین مجموعه‌ای از اندیشه‌ها، اعتراف‌ها و گفت‌وگوهای درونی درباره‌ی خداوند، جهان و انسان است. این کتاب صوتی بر پایه‌ی دفترها و یادداشت‌هایی شکل گرفته که نویسنده در فاصله‌ی چندین سال نوشته و بعد در قالب شخصیت اسطوره‌ای اشوزدنگهه سامان داده است. آوانامه آن کتاب را با گویندگی مهدی خلیلی منتشر کرده است و شنونده را به سفری ذهنی و معنوی در دل تاریخ و اسطوره‌ی ایرانی می‌برد؛ سفری که در آن پرسش‌های بنیادین درباره‌ی بودن، رنج، ایمان، وطن و سرنوشت انسان طرح شده است.

درباره کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست نوشته های شش هزار ساله)

کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست‌نوشته‌های شش هزار ساله) مجموعه‌ای از «صد اندیشه‌ی گزیده» است که آرمان آرین در قالب شخصیت جاودانه‌ی اشوزدنگهه روایت کرده است. نویسنده در این کتاب صوتی، سه محور اصلی را دنبال کرده است: «اندیشه»، «جهان» و «خداوند». هر اندیشه در چند سطر تا چند بند شکل گرفته و مانند تکه‌هایی از یک دفتر شخصی، شنونده را با لحن اعتراف‌گونه، پرسش‌گر و گاهی عصیان‌گر روبه‌رو می‌کند. در این بخش‌ها از خودِ انسان، رنج، مرگ، ایمان، وطن، تاریخ، وعده‌ها، ریاکاری، امید و دلزدگی سخن رفته است. کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست‌نوشته‌های شش هزار ساله) علاوه‌بر این صد اندیشه، دو پیوست مفصل هم دارد. در پیوست نخست، نویسنده داستان پدیدآمدن دست‌نوشته‌ها و شخصیت اشوزدنگهه را بازگو کرده است؛ از یک متن کوتاه درباره‌ی مورچه‌ای میان کاغذها تا شبی در بن‌بست غازیان و دیدن نوری لرزان در پنجره‌ی خانه‌ای متروک که جرقه‌ی خلق اشوزدنگهه می‌شود. در همین پیوست، پیوند این دفتر با سه‌گانه‌ی اصلی اشوزدنگهه و روند یازده‌ساله‌ی شکل‌گیری متن‌ها توضیح داده شده است. در پیوست دوم کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست‌نوشته‌های شش هزار ساله) آرمان آرین روند شکل‌گیری سه‌گانه‌ی پارسیان و من را روایت کرده است؛ از تاریخ‌های دقیق شروع و پایان نوشتن هر جلد تا سفرها، مطالعات، پایان‌نامه‌ی اوستا و سینما و نقش این تجربه‌ها در ساختن جهان داستانی‌اش. این بخش‌ها حال‌وهوای یک خودزندگی‌نوشت نویسندگی دارند و نشان می‌دهند که چگونه دغدغه‌ی ایران، اسطوره، دین و تاریخ در زندگی روزمره‌ی نویسنده تنیده شده است.

خلاصه داستان اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست نوشته های شش هزار ساله)

کتاب صوتی اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست‌نوشته‌های شش هزار ساله) بر محور سه واژه می‌چرخد: انسان، جهان و خداوند. در بخش «اندیشه» صدای اشوزدنگهه از «من» آغاز می‌کند؛ از ناتوانی در تصور جهانی بدون خود، از دلِ کودک‌مانند، از رنج، از لشگری از انسان‌ها در روان، از جستجوی راهی نو در نیکی، از رنجِ تاریخ، وطن، وعده‌های دروغین و دلتنگی‌های ناگزیر. در بخش «جهان» به کشف، زمان، تقدس، وطن، تاریخ، رنج و نسبت انسان با سرزمین و حقیقت پرداخته شده است. در بخش «خداوند» متن‌ها به اوج تأملات ایمانی می‌رسند؛ از شگفتی در برابر عظمت خداوند تا نقد ایمان خام، هشدار درباره‌ی «خدای‌فروشی»، گفت‌وگو با فرشتگان و یادآوری رستاخیز. پیوست‌ها نیز پشت‌صحنه‌ی تولد این جهان فکری و داستانی را روشن کرده‌اند.

چرا باید کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست نوشته های شش هزار ساله) را بشنویم؟

این کتاب صوتی فرصتی برای شنیدن صدای یک ذهن پرسش‌گر است که میان اسطوره، ایمان، تاریخ و زندگی روزمره در رفت‌وآمد است. شنونده با اشوزدنگهه همراه می‌شود تا درباره‌ی «من»، رنج، وطن، عدالت، ایمان و سرنوشت دوباره بیندیشد و در عین حال با روند شکل‌گیری یک پروژه‌ی بلند داستانی و فکری ایرانی آشنا شود.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که به اندیشه‌های معنوی، پرسش‌های فلسفی، اسطوره و تاریخ ایران علاقه‌مندند. همچنین برای مخاطبانی مناسب است که دوست دارند پشت‌صحنه‌ی شکل‌گیری یک جهان داستانی ایرانی و دفترهای شخصی یک نویسنده را بشنوند و با لحن تأملی و اعتراف‌گونه همراه شوند.

بخشی از کتاب اشوزدنگهه (جلد چهارم: دست نوشته های شش هزار ساله)

«چیزی که انسان هرگز نمی تواند متصوّر شود، جهانی بدون خود اوست! زیرا من برای من، حذف ناشدنی ست که اگر چنین می شد دیگر درکی موجود نبود. برای من، جهان همواره با من پیوسته است و بی من، دنیایی نیز که می بینم یکسره ناپیدا. جهانی که من می بینم از آنِ من است. آن جهان متعلّق به خودِ خودِ من است و از این زاویه، جهان همواره در من است. تا هستم چنین است... تا ابد! ... من در روان خویش هزار هزار انسان دارم! لشگری از مردان و زنان بوده یا نبوده سواره یا پیاده نامرئی یا مرده که پویایند همچو زندگان. سپاهی از دلیران شکست خورده یا پیروزمندان ناشاد؛ گویی شاهراه میلادها و مرگها از دل من عبور می کند. چهره ام آرام است ولی درون من غوغایی به قدمت تاریخ برپاست! کسی می آید، کسی می رود کسی می رنجد، کسی می جنگد کسی می کوشد؛ هنگامه ای از عشق و جنگ از خواستن و نخواستن در جهان دل من برپاست. آآآه من یک چهره ام با دو دست و دو پای اما دل من چهره ها دارد گونه گون با هزارها کردار ریز و بزرگ...»