کتاب صوتی تاریخ عشق

کتاب صوتی تاریخ عشق نوشته‌ی نیکول کراوس روایتی چندصدایی از عشق، فقدان و حافظه است که نشر مرکز آن را منتشر کرده و نوین کتاب گویا نسخه‌ی صوتی آن را عرضه کرده است. ترجمه‌ی فارسی این کتاب صوتی را ترانه علیدوستی انجام داده و کتاب با گویندگی الهام نامی، محمد کارآزاد، تایماز رضوانی و آرمین نوروزی منتشر شده است. این کتاب صوتی در مرز میان روایت‌های شخصی، خاطره، طنز تلخ و تأملات عمیق درباره‌ی نوشتن و ناپدیدنشدن حرکت می‌کند و شنونده را با زندگی چند نسل درگیر می‌کند که سرنوشت‌شان به کتابی گمشده و عشقی قدیمی گره خورده است.

درباره کتاب تاریخ عشق

کتاب صوتی تاریخ عشق داستانی‌ست که در چند صدا و چند زمان روایت شده و نیکول کراوس در آن زندگی شخصیت‌هایی از نسل‌های مختلف را به‌واسطه‌ی یک کتاب درهم‌تنیده دنبال کرده است. در مرکز روایت، لئو گورسکی، پیرمرد یهودی لهستانی‌تبار ساکن نیویورک قرار دارد که در آپارتمانی شلوغ و پر از خاطره زندگی می‌کند، از سکته‌ی قلبی جان به‌در برده و با دوست قدیمی‌اش برونو و گذشته‌ای که از اسلونیم تا جنگ و مهاجرت کشیده شده دست‌وپنجه نرم می‌کند. کتاب صوتی تاریخ عشق در بخش‌های طولانی از زبان لئو، با طنزی تلخ و خودافشاگرانه، تنهایی، پیری، بدن فرسوده، شرم، خشم و میل عمیق به «دیده‌شدن» را تصویر کرده است؛ از سفارش غذای چینی و بازی با فروشنده‌ها تا مدل‌شدن در کلاس طراحی، همه بهانه‌ای‌ست برای این‌که او مطمئن شود در روزی که کسی نگاهش نکرده نمی‌میرد. کتاب صوتی تاریخ عشق در لایه‌ای دیگر با روایت آلما سینگر، دختر نوجوانی در بروکلین، ادامه پیدا می‌کند که پدرش را از دست داده، برادری دارد که به خدا ایمان آورده و مادری مترجم که در سوگ عشقی ازدست‌رفته در لغت‌نامه‌ها پناه گرفته است. آلما با دفترچه‌ی «چگونگی زنده‌ماندن در طبیعت»، وسواس بقا، و تلاش برای پیدا کردن «آدم مناسب» برای مادرش، جهان را مثل یک معمای بزرگ می‌بیند. در این کتاب صوتی، بخش‌های متعددی به شکل فهرست‌وار و شماره‌گذاری‌شده از زبان آلما روایت شده که همزمان هم خنده‌دار است و هم غمگین. کتاب صوتی تاریخ عشق با رفت‌وآمد میان این صداها، از عشق نوجوانی در دهکده‌ای که دیگر وجود ندارد تا نیویورک امروز، نشان می‌دهد چگونه یک کتاب، یک ترجمه و یک نام می‌تواند زندگی آدم‌ها را در فاصله‌ی قاره‌ها و دهه‌ها به هم وصل کند.

خلاصه داستان تاریخ عشق

کتاب صوتی تاریخ عشق بر محور لئو گورسکی و آلما سینگر شکل گرفته است. لئو، نویسنده‌ای سالخورده و یهودی، در نیویورک روزهای آخر عمرش را می‌گذراند؛ در آپارتمانی کوچک، میان انبوه اشیاء، با قلبی ضعیف و گذشته‌ای که در آن عشق نوجوانی‌اش به دختری به نام آلما، جنگ، فرار، نامرئی‌شدن و نوشتن کتابی به نام تاریخ عشق درهم تنیده شده است. او بعد از دهه‌ها سکوت دوباره شروع به نوشتن کرده و میان خندیدن، گریستن و ترس از ناپدیدشدن، به کتابش چنگ می‌زند. در سوی دیگر، آلما سینگر پانزده‌ساله در بروکلین، بعد از مرگ پدر، در تلاش است مادر افسرده‌اش را نجات دهد و معنای عشق را بفهمد. او با دفترچه‌ها، فهرست‌ها، بازی «چیزی که نیستم» با برادرش و کنجکاوی درباره‌ی گذشته‌ی مادر و کتابی قدیمی، به‌تدریج به ردی می‌رسد که او را به نویسنده‌ای گمشده و تاریخی پنهان از عشق وصل می‌کند.

چرا باید کتاب تاریخ عشق را بشنویم؟

شنیدن تاریخ عشق تجربه‌ی همراهی با چند زندگی است که در ظاهر از هم دورند اما به‌واسطه‌ی یک کتاب و یک نام به هم گره خورده‌اند. این کتاب صوتی با ترکیب طنز، اندوه، خاطره و جست‌وجوی عشق، تصویری زنده از پیری، نوجوانی، مهاجرت و نوشتن می‌سازد و نشان می‌دهد چگونه داستان‌ها می‌توانند آدم‌ها را از فراموشی نجات دهند.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های چندصدایی، روایت‌های مهاجرت، پیری و نوجوانی، و آثاری درباره‌ی عشق، فقدان و حافظه علاقه‌مندند. همچنین به شنوندگانی که از دنبال‌کردن سرنوشت شخصیت‌ها در زمان‌ها و مکان‌های مختلف لذت می‌برند.

بخشی از کتاب تاریخ عشق

«همیشه تلاشم را می‌کنم که دیده شوم. گاهی اوقات که بیرون از خانه هستم آب‌میوه می‌خرم بی‌این‌که تشنه باشم. اگر مغازه شلوغ باشد تا آن‌جا پیش می‌روم که پول خردهایم را به زمین بیندازم تا پنج‌سنتی‌ها و ده‌سنتی‌ها به هر سو پخش‌وپلا شوند. زانو می‌زنم. زانو زدن برای من کار پرزحمتی‌ست و برخاستن از زمین پرزحمت‌تر. با این‌حال. شاید احمق به نظر برسم. می‌روم توی فروشگاه ورزشی «اَتلیت‌فوت» و می‌گویم: کفش کتانی چی دارید؟ فروشنده نگاهی از سر تا پا به منِ خر می‌اندازد و مرا به سمت تنها جفت کفش راکپورتی که دارند می‌برد، به رنگ سفید کورکننده. می گویم نه! از این‌ها دارم! و بعد به طرف کفش‌های ریبوک می‌روم و یکی را که حتی شبیه کفش نیست و شاید پاپوشی ضد آب است انتخاب می‌کنم و سایز ۴۰‌-‌۳۹ آن را می‌خواهم. جوان باز با دقت بیشتری نگاهم می‌کند. طولانی و عمیق نگاهم می کند. در حالی که کفش پنج انگشتی را می‌قاپم تکرار می‌کنم: سایز ۴۰-۳۹. او سرش را تکان می‌دهد و دنبال کفش به عقب فروشگاه می‌رود و وقتی برمی‌گردد من در حال کندن جوراب‌هایم هستم. پاچه‌هایم را تا می‌زنم و به آن دو جسم فرتوت، پاهایم، نگاه می‌کنم و لحظهٔ ناجوری سپری می‌شود تا بالاخره حالی‌اش می‌شود که منتظرم پاپوش‌ها را پایم کند. هیچ‌وقت واقعاً چیزی نمی‌خرم. تنها چیزی که می‌خواهم این است که در روزی که دیده نشده‌ام نمیرم.»