کتاب صوتی ملکه صحرا

کتاب صوتی ملکهٔ صحرا نوشتهٔ جنت والاچ است که با ترجمهٔ مهین خالصی منتشر شده است. گویندگی این اثر را فریبا فصیحی به‌عهده داشته است. این کتاب داستان زندگی تعیین‌کنندهٔ گرترود بل، ملکهٔ بدون تاج‌و‌تخت عراق است.

درباره کتاب صوتی ملکه صحرا

در کتاب ملکهٔ صحرا با زندگی گرترود بل آشنا می‌شوید. زنی قدرتمند که متفاوت از زنان دیگر هم‌عصرش زندگی کرد و سرنوشت متفاوتی را برای خود و بسیاری دیگر رقم زد.

گرترود بل از شکوه و عظمت حکومت ملکهٔ ویکتوریای مشهور گذشت و به جست‌وجو در دنیای عرب پرداخت. گرترود در زمان جنگ جهانی اول در سازمان اطلاعات انگلستان استخدام شد، نقش تأثیرگذار او در کسب حمایت رهبران عرب غیرقابل انکار است. او بعد از جنگ نیز نقشی اساسی ایفا کرد و به ایجاد خاورمیانهٔ مدرن کمک کرد. 

زندگی خارق‌العادهٔ گرترود بل زنی ماجراجو، مشاور شاهان و دوست لارنس عربستان را در این کتاب می‌شنویم.

کتاب صوتی ملکه صحرا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی ملکه صحرا

«به او یاد داده بودند كه از پدر و مادرش (و دوشیزه اگل) اطاعت كند، صاف بنشیند، كارد و چنگال را درست بگیرد و فقط زمانی با بزرگ‌ترها صحبت كند كه با او حرف می‌زنند. به او یاد داده بودند بزرگ‌ترین اسوه‌ی كشورش ملكه ویكتوریا، به لطف خدا و تربیتی كه در دوران بچگی و دختربچگی داشته است، مادری مهربان و زنی كاردان و ... شایسته بود. ملكه به شوهر شاهزاده‌اش، فرزندان و امپراتوری‌اش متعهد بود و بهترین نمونه‌ی اخلاق، خویشتنداری و تلاش بود.

این یك واقعیت بود كه خانواده‌ی بل موفقیت خود را مدیون صنعت و كار شاق بودند. با این وجود، قدرت عظیم بریتانیا به خاطر نیروی دریایی، بازرگانی، ذغال‌سنگ و آهن آن بود. كم‌تر كسانی بودند كه بیشتر از خانواده‌ی بل در این موفقیت سهیم باشند. آنها تلاش می‌كردند كه نه‌تنها اوضاع خودشان را بهبود بخشند، بلكه جایگاه بریتانیا را در جهان حفظ كنند. بریتانیایی‌ها معتقد بودند وظیفه‌ی آنهاست كه چه در هندوستان، مستعمره‌ی بسیار بزرگ و مهمشان، چه در جزیره‌ای بسیار كوچك در كارابین، از بومی‌ها حفاظت كنند، بازرگانی را حمایت كنند، اصول اخلاقی را اشاعه دهند و از قلمرو خود دفاع كنند. بریتانیایی‌ها می‌پنداشتند اگر آنها این كار را نكنند، كس دیگری باید انجام دهد و هیچ‌كس، نه آلمانی‌ها، نه فرانسوی‌ها و قطعاً نه روس‌ها (كه چشمشان به دنبال هندوستان بود)، نمی‌توانست هرگز این كار را انجام دهد و سرزمین آنها دنیایی بود كه به وسیله‌ی مردانی با قوه‌ی ابتكار، شجاعت و عقیده‌ی راسخ اداره می‌شد. آنجا دنیایی بود مزین به زنانی كه، در زندگی خانوادگی‌شان، كم‌تر از مدافعان مسابقات انگلیسی نبودند.

گرترود مثل سایر زنان هم‌طراز خودش، همان‌طور كه بزرگ‌تر می‌شد، انتظار می‌رفت كه در خانه بماند (برخلاف برادرش كه به راتون فرستاده شد)، معلم‌های سرخانه به او درس بدهند و هنرهایی داشته باشد.

در اعتقاد رایج، كه بدن سالم به اندازه‌ی عقل سالم مهم بود، او باید سواری، شنا و تنیس را یاد می‌گرفت. حداقل به دو زبان خارجی، ترجیحاً آلمانی و فرانسوی، به‌راحتی صحبت می‌كرد، گلدوزی تزئینی بلد بود، تفننی نقاشی می‌كرد و نواختن یك آلت موسیقی را یاد می‌گرفت.»