کتاب صوتی یک جاسوس در میان دوستان

کتاب یک جاسوس در میان دوستان؛کیم فیلبی و خیانت بزرگ نوشته بن مک‌اینتایر سرگذشت زندگی کیم فیلبی، جاسوس پرآوازهٔ سازمان ام‌آی ۶. بریتانیا است. 

مأموری زیرک و کارکشته که پس از گذراندن مراحل و مراتب ارتقا در این آژانس پیچیده و سراسر ترفند، به‌تدریج درمی‌یابد که نقابش در حال فروافتادن است.

 درباره کتاب صوتی یک جاسوس در میان دوستان؛کیم فیلبی و خیانت بزرگ

 این کتاب که در لیست پرفروش‌های نیویورک تایمز هم قراردارد، سراسر برمبنای حقایق و منابع موثق نگاشته شده‌است؛ بااین‌حال، مک‌اینتایر با تبحر و سابقه‌ای که در تألیف رمان‌های جاسوسی دارد، با رویکردی داستان‌گونه و گاه طعنه‌آلود به توصیف ساختار دو آژانس اطلاعاتی بریتانیا (ام‌آی ۵ و ام‌آی ۶) و در کلّ بررسی فضای سیاسی و اجتماعی انگلستان و اروپا در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن پرداخته است.

کیم فیلبی و نیکلاس الیوت، دو شخصت اصلی داستان، جاسوسی حرفه‌ای را در طول جنگ جهانی دوم آموختند. پس از پایان جنگ، آن‌ها در کنار هم همه مراحل پیشرفته دوره‌های جاسوسی سازمان اطلاعات بریتانیا را گذراندند. بعد از مدتی این دو دوست در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند و دشمن یکدیگر می‌شوند. در تمام این مدت نقطه اوج داستان که خواننده را تا دانستن پایان آن مشتاق نگه می‌دارد، رازی است که فیلبی مدت‌ها با خودش دارد و هرگز آن را برملا نکرده است.

نویسنده این کتاب را براساس واقعیت و اسناد معتبر نوشته است اما از تخیل و قدرت نویسندگی خود نیزاستفاده کرده است. ما در این کتاب با تاریخ مواجه نیستیم؛ بلکه با رمانی خواندنی روبه‌روییم که علاوه بر بازگویی راز کیم فیلبی در سازمان جاسوسی، ما را با بخشی از تاریخ اروپا آشنا می‌کند.

دانستن این مطلب خالی ‌از لطف نیست که این اثر کتاب محبوب دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا برای مطالعه در تعطیلات بوده است. 

بی‌شک خوانندهٔ علاقه‌مند از این دریچه به برخی ناگفته‌های دوران جنگ سرد پی خواهد برد و شاید این اثر فرصتی باشد برای پژوهش و مطالعهٔ بیشتر دربارهٔ یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر.

خواندن کتاب یک جاسوس در میان دوستان؛کیم فیلبی و خیانت بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به داستان‌های تاریخی بر اساس واقعیت و سرگذشت‌نامه‌ها را به شنیدن این کتاب دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی یک جاسوس در میان دوستان؛کیم فیلبی و خیانت بزرگ

الیوت و فیلبی از هم جدا نشدنی بودند، چه به لحاظ حرفه‌ای و چه اجتماعی. فیلبی ناگهان به روند جمع‌آوری اطلاعات، که تا آن زمان برایش حالت تفریح‌گونه و حتی بی‌علاقه داشت، شتاب داد. الیوت او را به‌ کار می‌گماشت، برایش هدف تعیین می‌کرد، او را به سفر می‌فرستاد و از او گزارش‌هایی را می‌خواست که در قالب مکالمات جمع‌آوری می‌شد. در طول چهار سال اول در بیروت، فیلبی فقط دو بار از لبنان خارج شد، یک‌ بار به‌ مقصد سوریه و بار دوم برای ملاقات پدرش در عربستان سعودی. به درخواست الیوت، او اکنون در تمام خاورمیانه می‌چرخید؛ مانند عراق، اردن، مصر، کویت و یمن، در ظاهر به‌ عنوان ماموریت روزنامه‌نگاری. این خبرنگار سست و رخوت‌آلود اکنون تبدیل به گردباد خبری شده بود. اما اگر کسی دقت می‌کرد، احتمالا درمی‌یافت که این خروجی باز هم پایین‌تر از توان تلاش او بود؛ او بیش از آنکه بنویسد، از مکان‌ها و افراد دیدن می‌کرد، دست‌ کم درملأعام. در نه ماه اول سال ۱۹۶۰، او فقط شش مطلب برای آبزرور نوشت. یکی از سردبیران اکونومیست طی دیداری با فیلبی اشاره کرد که به‌‌ندرت برای مجله می‌نویسد، و تصادفا پرسید که آیا برایش «کار با دو کارفرما» دشوار است. فیلبی لحظه‌ای شوکه شد و سکوت کرد، اما بعد دریافت که منظور سردبیر کارفرماهای دو‌ روزنامه است، نه کار جاسوسی او.