کتاب صوتی پی گیر اخبار نباشید

کتاب صوتی پی گیر اخبار نباشید نوشته رولف دوبلی است که با ترجمه عادل فردوسی‌پور، بهزاد توکلی نیشابور و علی شهروز ستوده و صدای عادل فردوسی‌پور منتشر شده است. 

درباره کتاب پی گیر اخبار نباشید

این کتاب را یک خبرخوان حرفه‌ای نوشته است کسی که از ۱۷ سالگی روزنامه‌خوان و اخبار همواره بخشی از زندگی‌اش بوده است اما در این اثر می‌خواهد مسیر زندگی‌تان را تغییر دهد و به شما یاد دهد باید خواندن اخبار را کنار بگذارید.

جریان سردرگم و آشفتهٔ خبر سیل عظیم پوپولیستی به راه می‌اندازد که حاصلش جز ویرانی دستاوردهای ارزشمند انسان نیست. این روزها بسیاری از تولیدکنندگان خبرْ دروغ را به جای حقیقت به خوردمان می‌دهند و دردناک این‌که خریداران پُرشماری هم دارند. خبرهای دروغ، دروغ‌های بزرگ و باورهای بزرگ‌تر ما به این دروغ‌ها. من اسمش را می‌گذارم «گوبلزیسم خبری».

نویسنده در این کتاب به ما می‌گوید چگونه از این جریان که شعور و آگاهی ما را نشانه رفته رهایی پیدا کنیم. چگونه میان حقایق و اخبار جعلی، سناریوهای ساختگی و گمراه‌کننده، که به طور هدفمند در بنگاه‌های خبری مهندسی می‌شوند، تفکیک و تمایز قایل شویم و چه‌طور از شر سیاه‌چاله‌های خبر، که وقت مفید و انرژی حیاتی زندگی ما را می‌بلعند، خلاص شویم.

اگر شما هم در این روزهای سخت بیمار خبر شده‌اید، خواندن این کتاب برایتان نجات‌بخش است. شاید در نگاه اول عجیب باشد که به شما بگوییم پی‌گیر اخبار نباشید! اما پس خواندن کتاب می‌فهمید این یک راه نجات‌بخش است

شنیدن کتاب پی گیر اخبار نباشید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که در سیل اخبار به دنبال آرامش هستند پیشنهاد می‌کنیم.

درباره رولف دوبلی

رولف دوبلی نویسنده‌ی مشهور سوئیسی است که در سال ۱۹۶۶ به دنیا آمده است. تحصیلات خود را در رشته‌ی ام‌بی‌ای در یکی از دانشگاه‌های سوئیس شروع کرد و تا مقطع دکترا پیش رفته است. کارآفرینی موفق که شرکتی را با‌ هدف خلاصه‌ی کتاب‌های متفاوت تاسیس کرده، او در زمینه‌ی روانشناسی و روان‌شناختی کتاب‌هایی را منتشر کرده است. بعضی از کتاب‌هایش به فارسی نیز ترجمه شده است.

شهرت بالای او بیشتر به خاطر کتاب هنر شفاف اندیشیدن است و ما این نویسنده را در ایران با ترجمه‌ی خوب عادل فردوسی‌پور، علی شهروز و بهروز توکلی می‌شناسیم.

درباره عادل فردوسی پور

عادل فردوسی‌پور در سال ۱۳۵۳ متولد شد. ما او را بیشتر به عنوان گزارشگر فوتبال می‌شناسیم. فردوسی‌پور فعالیت خود را از سال ۱۳۷۲ به‌صورت حرفه‌ای آغاز کرد. او بعد از گزارشگری مسابقات فوتبال جام جهانی ۱۹۹۸ معروف شد و در سال ۱۳۷۸ برنامه ۹۰ را برای تحلیل مسائل فوتبالی ساخت. این برنامه همیشه از پرمخاطب‌ترین برنامه‌های صداوسیما بود.

او در کنار فعالیت در زمینه فوتبال، آثاری را نیز ترجمه کرده و از مدرسان زبان انگلیسی در دانشگاه صنعتی شریف است. کتاب هنر شفاف اندیشیدن را در سال ۱۳۹۴ ترجمه کرد و این کتاب توسط نشر چشمه روانه بازار شد. هنر شفاف اندیشیدن یکی از پرمخاطب‌ترین کتاب‌های توسط عادل فردوسی‌پور است و این کتاب پرفروش از چاپ سی و سوم نیز عبور کرده که آن را نشانه‌ی شناخت درست فردوسی‌پور از نیازها و پرسش‌های کتاب‌خوانان ایرانی دانسته‌اند. او هم‌چنین در سال ۱۳۹۹ کتاب هنر شفاف اندیشیدن را در رادیو گوشه که بخش صوتی انتشارات چشمه است برای علاقه‌مندان به‌صورت صوتی و با صدای خودش منتشر کرده است.

بیوگرافی عادل فردوسی پور را در صفحه این مترجم در طاقچه می‌توانید بخوانید.

بخشی از کتاب پی گیر اخبار نباشید

به مرور زمان، به یک روزنامه‌خوان خوره تبدیل شدم. هفده‌سالگی، اوج عطش من به دنبال کردن خبرهای سرتاسر دنیا بود. به‌جز بخش ورزشی، هر روزنامه‌ای را که به دستم می‌رسید از تیتر اول تا کلمهٔ آخر می‌خواندم. درست همان زمانی که دوستانم وقت‌شان را در جنگل‌ها، زمین‌های فوتبال و با ماکت‌های هواپیما و دختران می‌گذراندند، شنبه‌های من تماماً در سالن مطالعهٔ کتاب‌خانهٔ لوسرن سپری می‌شد. روزنامه‌ها با گیره از یک میلهٔ چوبی آویزان شده بودند و باید آن را به یک قلاب گیر می‌دادید تا صفحاتش روی زمین پخش نشود. بیش‌تر گیره‌ها چنان بزرگ و میله‌ها آن‌قدر بلند و سنگین بودند که اگر روی صندلی می‌نشستم و سعی می‌کردم نگه‌شان دارم، مچ دستم درد می‌گرفت. پس در عوض، پشت یکی از آن میزهای عظیم جا خوش می‌کردم و مثل کشیشی که انجیل را روی میزِ مقدس ورق می‌زند، مشغول خواندن روزنامه می‌شدم. گاهی حتی مجبور می‌شدم بایستم و روی میز خم شوم تا بتوانم مطالب چاپ‌شده در بالای صفحات را بخوانم.

هر روز رأس ساعتی مشخص، گروهی ثابت از آقایان مسن و متشخص را می‌دیدم که با عینک‌های قاب‌ضخیم و کت‌وشلوار و کراوات، مشتاقانه روزنامه می‌خواندند (در شهر فوق‌محافظه‌کار لوسرن، مردم آخر هفته‌ها هم به همین شکل لباس می‌پوشیدند). این آقایان، به چشمم اشخاصی بی‌نهایت باهوش بودند و امید داشتم که یک روز من هم مانند آن‌ها زیرک و فرهیخته به نظر برسم. زمانی که روزنامه می‌خواندم، دقیقاً چنین احساسی به من دست می‌داد. خودم را جوانی آگاه تصور می‌کردم که تحت‌تأثیر روزمرگی‌های کسالت‌بار زندگی نیست. یک روشنفکر تمام‌عیار. دست دادن رؤسای جمهور، فجایع طبیعی، اقدام به کودتا: جهان پهناور یعنی همین! جهانی حقیقتاً بااهمیت که حس می‌کردم من هم بخشی از آن هستم.