کتاب صوتی وسوسه‌ غرب

کتاب صوتی «وسوسه غرب» نوشتهٔ آندره مالرو رمان‌نویس، نظریه‌پرداز و وزیر امور فرهنگی فرانسه با ترجمهٔ سیروس ذکاء و گویندگی کاظم طباطبایی در واوخوان منتشر شده است. این کتاب تمام غرب و شرق را در بر گرفت و مطالب آن میان جوانان شرقی و جوانان غربی به‌صورت مقاله و نامه پخش می‌شد. کتاب؛ شامل نامه‌هایی است میان جوانی شرقی و جوانی غربی که در آن انحطاط تمدن غرب و توجه به شرق عرضه گشته و نخستین‌بار عصیان و شک و ناامیدی مالرو را آشکار می‌کند.

درباره کتاب وسوسه غرب

"وسوسهٔ غرب" از دو منبع سرچشمه گرفته است: آن‌چه به‌طور زنده تجربه شده و آنچه از کتاب‌ها به‌دست‌آمده است. آندره مالرو کتاب را در زمان برگشت خود از هندوچین به انتشار رساند و در آن دغدغه‌ها و اندیشه‌های خود را با مخاطبان خود به اشتراک گذاشت.

آقای «لینگ» که چینی است، در حین سفر به کشورهای اروپایی به مقایسه فرهنگ و تفکرات اروپایی و چینی می‌پردازد و نتیجهٔ مقایسه‌هایش را از طریق نامه با دوستش آ.د که مردی فرانسوی است درمیان می‌گذارد. دو جوان با هم نامه‌نگاری می‌کنند و در قالب این نامه‌ها بحث‌های سیاسی و اجتماعی زیادی مطرح می‌شود. این کتاب به این نکته مهم اشاره می‌کند که بحران ارزش‌ها در حال وقوع است و تمام مردم غرب و شرق درگیر این بحران هستند و نیاز به نوعی تجدد حیات و نوزایی در جهان وجود دارد.

کتاب وسوسهٔ غرب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به داستان‌هایی با موضوع جامعه‌شناسی و فرهنگ پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب وسوسه غرب

آقای عزیز. هیچ‌چیز بهتر از رؤیاهای ما اختلاف حساسیت‌های ما را روشن نمی‌کند. اگر ما در رؤیا فرومی‌رویم، کمتر برای این است که از رؤیاهای خود فرزانگی و خردی را که زندگی از ما دریغ می‌دارد اخذ کنیم. فرزانگی نه پیروزی. شما نوشته‌اید حرکت در رؤیا، من در پاسخ می‌گویم آرامش در رؤیا. زیرا هنگامی که یک چینی در رؤیا فرومی‌رود، به عاقل و فرزانه‌ای تبدیل می‌شود. رؤیای او هرگز انباشته از تصاویر نیست.

او در رؤیای خود نه شهرهای فتح شده می‌بیند و نه افتخارات و قدرت. تنها چیزی که به آن دست می‌یابد، این امکان است که همه چیز را در حد کمال خود ارزش دهد و از تعلق به امور گذرنده آزاد گردد و اگر روحش اندکی عامی باشد به نوعی حس احترام می‌رسد. هیچ‌چیز، حتی رؤیا، او را وادار به عمل نمی‌کند. او هست. در نظر او حس احترام این نیست که تصور کند وارد تالاری می‌شود که تمام سرها فرود می‌آیند. بلکه این است که حس کند احترامی که در اطراف برمی‌انگیزد، خصوصیات شخصی او را نیز در برمی گیرد.