کتاب عاشقت می کنم

کتاب عاشقت می کنم داستانی نوشته سیده مهری هاشمی درباره دختری است که عاشق رنگ‌ها است و این عشق او را به سمت یک عشق ممنوع می‌کشاند.

درباره کتاب عاشقت می کنم

دختر قصه ما سر به هوا نیست ، بازیگوش و عاشق پیشه هم نیست؛ ولی با رنگ‌ها عاشقانه حرف می‌زند آنقدر که عشق و رنگ در هم آمیخته می‌شود و آذین را دچار عشق ممنوعه می‌کند. عاشق مردی با فاصله‌ای به اندازه رنگین کمان! حالا رنگ‌ها برای آذین جور دیگری در دلش آشوب می پاشد...آشوبی از جنس یک روز عاشقت می‌کنم...

 خواندن کتاب عاشقت می‌کنم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه فارسی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب عاشقت می کنم

روز عروسیِ امین و درسا هم رسید. نگاهی تو آینه به خودم‌ می‌ندازم، این لباس با این آرایش و مو این قدر به نظرم زیبام کرده بود که حد نداشت. کلاً اعتماد به نفس بالایی دارم ولی الان بیشتر از همیشه است. نگاهی به پشت لباس می‌ندازم به خاطر مدلش آرایشگر موهام رو بالا جمع کرد و چند تا تار موهام رو رو صورتم آزاد گذاشته بود. بالاخره از نگاه کردن به خودم دل می‌کنم و سمت اتاق عقد می‌رم. مثل همیشه دیر رسیدم و با چشم غره مامان قند رو برمی‌دارم و پشت عروس و دوماد وایمیستم. عاقد که شروع می‌کنه به خوندن نگاهم به رو به رو قفل می‌شه. جنابِ دکترِ، کنارشم مردی که قیافه اش به شدت برام آشناست. خدایا من این رو کجا دیدم؟!، حتماً تو دانشگاه دیدمش. صدایِ حنانه من و از فکر بیرون میاره.

- عروس رفته گل بچینه.

عاقد دوباره می‌خونه و من باز نگاهم رو به رو به رو می‌دم. دکتر شدیداً اخم داره و مرد کناریش با غم عجیبی به درسا خیره شده. حنانه باز می‌گه:

- عروس رفته گلاب بی‌یاره.

آخه این چرت و پرتا چیه این دختر می‌گه. عمراً بذارم سر عقد من این حرفا گفته بشن. همون بار اول بله رو می‌دم.

بار سوم هم خونده می‌شه درسا جواب بله رو اعلام می‌کنه.

- با اجازه پدرم، مادرم و داریو عزیزم بله.

لبخندی که رو لب دکتر نشسته این قدر شیرینِ که لبایِ من هم کش میاد. صورتش با خنده خیلی جذاب تره. نگاهم بهش خیره می‌مونه حس شیرینی زیر پوستم می‌شینه به نظرم اون چینایِ ریز گوشه چشمش خیلی دوست داشتی هستن. بالاخره امین هم بله رو می‌ده و به حرص و جوش خوردن دو سالش پایان می‌ده. چه شب‌ها که تا صبح به خاطر درسا تو حیاط چرخید و از جواب نه خانوادش حرص خورد. از همون پشت خم می‌شم و امین رو می‌بوسم.

- خوشبخت بشی عشق آبجی.

- مرسی آبجی کوچیکِ.

گونه درسا رو هم محکم می‌بوسم و می‌گم:

- مدیونی اگه فکر کنی این جوری بوسیدمت تا آرایشت خراب بشه.

با لبخند می‌گه:

- من از اون زنداداشاش نیستم.

- خوشبخت بشی در کنار داداشیم.

- ممنون.

تمام مدت تبریک گفتن مهمونا، از کنار امین جم نخوردم.

اول از همه مامان بابا اومدن. بابا جفتشون رو بوسید. مامان نم اشک خوشحالی شو با گوشه شال مجلسیش پاک کرد و دست‌بند اهداییش رو به دست درسا بست. پدر مادر درسا هم همین طور، تبریک گفتن و نوبت به جناب دکتر رسید. با امین دست داد و درسا رو تو بغلش فشار داد و یه چیزایی تو گوشش گفت که متوجه نشدم. یعنی اگه بلند تر می‌گفتی چی می‌شد. دستی رو شونه امین گذاشت و خیلی محکم گفت:

- خوشبختش کن امین، فقط همین.

- چشم خیالت راحت درسا جونمِ.