کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو

کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو اثری از احمد علامه فلسفی است که به بررسی ویژگی‌های طبیعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و جاذبه‌های گردشگری و روابط ایران با جمهوری دموکراتیک کنگو می‌پردازد.

درباره کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو

جمهوری دموکراتیک کنگو کشوری در مرکز آفریقا است که پایتخت آن کینشاسا است. این کشور با سودان جنوبی، جمهوری آفریقای مرکزی، اوگاندا، رواندا، بوروندی و تانزانیا، زامبیا و آنگولا همسایه است.علاوه بر این از سوی باختر به اقیانوس اطلس پیوند می‌خورد. کنگو دومین کشور بزرگ آفریقا است و یازدهمین کشور بزرگ جهان. بیشتر از ۹۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و به عنوان پرجمعیت‌ترین کشور با زبان رسمی فرانسونی شناخته می‌شود.

احمد علامه فلسفی در کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو به بررسی جغرافیا، فرهنگ، اقتصاد، سیاست، مسائل اجتماعی و جاذبه‌های گردشگری کنگو می‌پردازد و روابطی را که میان ایران و جمهوری دموکراتیک کنگو برقرار است، بررسی می‌کند.

کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همه علاقه‌مندان به کشورشناسی مخاطبان این کتابند.

بخشی از کتاب جمهوری دموکراتیک کنگو

جمهوری دمکراتیک کنگو از شمال با سودان جنوبی و آفریقای مرکزی، از شرق با اوگاندا، رواندا، بروندی و تانزانیا از جنوب با آنگولا و زامبیا و از غرب با جمهوری کنگو همسایه است. در غرب این کشور هم ساحل اقیانوس اطلس به طول تنها ۴۰ کیلومتر در کنار دهانه ۹ کیلومتری رود کنگو واقع است.

جمهوری دموکراتیک کنگو ، کشوری است در مرکز آفریقا. پایتخت آن کینشاسا است. جمهوری دموکراتیک کنگو دوّمین کشور بزرگ در آفریقا و یازدهمین کشور بزرگ جهان به‌شمار می‌آید؛ و با جمعیت ۸۰ میلیون نفر، نوزدهمین کشور پرجمعیت جهان، و چهارمین کشور پرجمعیت در آفریقا است، و همچنین به عنوان پرجمعیت‌ترین کشوری که زبان رسمی آن فرانسوی است شناخته می‌شود

کنگو با وسعتی برابر با ۲٬۳۴۴٬۸۵۸ کیلومتر مربع در زمره بزرگ‌ترین کشورهای جهان قرار دارددریاچه تانگانیکا در شرق کشور، خاک آن را از تانزانیا جدا می‌کند.این کشور در موآندا کرانه‌ای ۴۰ کیلومتری در کنار اقیانوس دارد و دهانه ۹ کیلومتری رود کنگو نیز به خلیج گینه می‌ریزد.

تاریخچه جمهوری دموکراتیک کنگو

اروپایی‌ها تنها در سالهای ۱۴۸۲–۱۴۸۳ بود که توسط ملوان پرتغالی دیوگو کائو با کشف دهانه رودخانه کنگو این کشور را شناختند. در آن زمان پادشاهی کنگو در اوج خود بود.

در سال ۱۸۷۹، هنری مورتون استنلی به نمایندگی از پادشاه بلژیک لئوپولد دوم ورودی آینده این کشور را کشف کرد.

لئوپولد دوم در کنفرانس برلین (۱۸۸۴–۱۸۸۵)، به دیگر کشورهای اروپایی اعلام کرد که این کشور را به کنترل خود درآورده است. از این تاریخ بود که استعمار کنگو آغاز شد. منطقه تحت کنترل بر خلاف اینکه جزو مایملک شخصی پادشاه بلژیک بود نامش دولت مستقل کنگو گذاشته شد.

ناحیه کنگو را تجارت برده چپاول کرد و در ۱۸۸۵ تبدیل به ملک شخصی لئوپولد دوم پادشاه بلژیک گردید؛ ولی در ۱۹۰۸ انزجار بین‌المللی از قساوت رژیم حاکم در «کشور آزاد کنگو» پادشاه را مجبور ساخت تا این ناحیه را به صورت مستعمره بلژیک به صادرکننده عمده‌ای از مواد معدنی تبدیل کند.

در سال ۱۹۰۸، پارلمان بلژیک به توصیه پادشاه لئوپولد دوم، نام کنگوی بلژیک را برای این کشور انتخاب کرد.

در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۰ کنگو استقلال خود را از بلژیک بدست آورد. پاتریس لومومبا نقش اصلی را در این رویداد داشت. اگر چه مردم این کشور بعد از استقلال سراپا امید بودند ولی با مشکلات بسیار زیادی نیز روبرو شدند. مناطق کاتانگا و کاسایی از استانهایی که مستقل شده بودند خارج شدند چرا که ساکنانشان از به خطر افتادن زندگی خود هراس داشتند. بلژیکی‌ها نیز از این کشور فرار کردند. کشور بلژیک و بدنبال آن سازمان ملل متحد به کنگو نیروی نظامی اعزام کرد.

این کشور به‌وسیله یک بلژیکی کشف شد و تا سال ۱۹۶۰ تحت استعمار بلژیک بود.ارتش ملی کنگو ، نیروی نظامی سابق جمهوری کنگو است که در سال ۱۹۶۰ بعد از شورش پلیس توسط پاتریس لومومبا منحل شد.