کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم

کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم نوشته زردشت هوشور در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برای پژوهشگران و محققان منتشر شده است.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که در سال ۱۳۴۴ پایه‌گذاری شد، گسترده‌ترین شبکه کتابخانه‌های کودکان و نوجوانان را دارد و از برجسته‌ترین تولیدکنندگان کتاب کودک است. این سازمان علاوه بر کتاب، محصولات فرهنگی دیگری مانند فیلم و سرگرمی‌های سازنده و موسیقی نیز برای کودکان تولید می‌کند.

کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم یکی از کتاب‌های پژوهشی انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. 

درباره کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم

کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم سعی دارد در نگاهی دقیق و حساب شده اسباب‌بازی‌های تهران را در طول تاریخ بررسی کند. در گذشته برای ساختن بعضی از اسباب بازی‌ها، بین کودکان نوعی همکاری و مشارکت وجود داشت. چند کودک با تقسیم کار اسباب بازی‌ای می‌ساختند و همه در بازی با آن مشارکت داشتند و حتی گاهی در هزینه مواد و مصالح اسباب بازی هم این همیاری رعایت می‌شد، در نتیجه کودک ضمن ساختن اسباب بازی و بازی با آن با مفاهیمی‌مثل همکاری، تقسیم کار، دقت، توانایی فردی و... آشنا می‌شد. مثال برای ساختن بادبادک‌های بزرگ و ملحقات آن مثل فرفره و چند فانوس، همه کودکان یک محله با هم در کار و هزینه مشارکت می‌کردند.

با روند رو به رشد فن آوری و پیامدهای آن در ساخت اسباب بازی این نوع مشارکت و همکاری به طور کامل از میان رفت و جای خود را به تک محوری داد. به طور کلی می‌توان گفت که اسباب بازی‌های قدیمی‌در مقایسه با اسباب بازی‌های امروزی از امتیازات بیش تری برخوردار بوده اند؛ از جمله

۱. سادگی

۲. انعطاف پذیری، مثل گل بازی، حمومک سازی با گل، بادبادک، تا کردن و فرم دادن به کاغذ برای ساخت اسباب بازی 

۳.گوناگونی

۴. ایمنی ضمن بازی (ایمنی جسمی‌و روانی)

۵. به تحرک درآوردن کودک و تخلیه بار انرژی مازاد

۶. ایجاد رقابت‌های سالم و سازنده در انجام بازی‌هایی مثل دو، پرش طول و ارتفاع و ...

۷. آموزش پاسداری از مرز و بوم

۸. اقتصادی بودن

۹. تجانس بین سن کودک و اسباب بازی

۱۰. تجانس جنسی اسباب بازی. (اسباب بازی‌ها سه گونه بودند. دخترانه. پسرانه و مختلط)

۱۱. تجانس ذهنی کودک با اسباب بازی

۱۲. تجانس فرهنگی اسباب بازی (همه اسباب بازی‌ها بومی‌بودند.)

۱۳. اسباب بازی‌های قدیمی ‌وسیله‌ای بودند برای انگیزش تفکر، خلاقیت و ایجاد اعتماد به نفس در کودک

۱۴. ورزش فکر و اندیشه. برای ساخت اسباب بازی، کودکان قدیم همواره سعی می‌کردند تا راه حلی برای برطرف کردن عیب اسباب بازی ابداعی پیدا کنند و از این جهت نوعی ورزش فکر و اندیشه محسوب می‌شد

۱۵. در ساخت اسباب بازی، کودک همواره با آزمون و خطا کار را ادامه می‌داد تا سرانجام به نتیجه می‌رسید؛ همان روشی که همه ی محققان، دانشمندان و مخترعان از آن سود می‌برند.

این کتاب یک پژوهش گسترده است درباره بازی‌ها و اسباب‌بازی‌های تهران قدیم و کمک می‌کند تا به اطلاعات جذابی برسید.

خواندن کتاب دانشنامه اسباب بازی های طهران قدیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام پژوهشگران فرهنگ و زندگی مردم تهران قدیم، روان‌شناسان کودک، طراحان بازی و والدین پیشنهاد می‌کنیم زیرا یک راهنمای جامع است.