کتاب قدر لحظه ها

کتاب قدر لحظه ها نوشته ساسان حبیب‌وند است. این کتاب یکی از مجموعه کتاب‌های کوچک خودشناسی است که به شما کمک می‌کند به شناخت بهتری از خودتان برسید. کتاب قدر لحظه ها این سوال اساسی را مطرح می‌کند که آیا می‌توان در حال زیست؟

درباره کتاب قدر لحظه ها

امروز اگر کمی درنگ کنیم بسا که دیگران را بیشتر از خود، در خود حاضر ببینیم! بسا که دریابیم دنیایمان آنچنان از ترس‌ها، امیدها و آرزوهای تلقینی لبریز است که بیش از خود ما، این دیگرانند که هر لحظه در ما زندگی می‌کنند و به طرزی خاموش و ناشناخته سرنوشت‌مان را رقم می‌زنند.

در میانه‌ی این معرکه‌ی پرهیاهو اما، مسافر هوشیار، گاه‌گاهی بازمی‌ایستد، حیرت‌زده، به جاده‌ای که پشت سر گذاشته، نظر می‌کند و از خود می‌پرسد: به راستی من در کجا ایستاده‌ام؟ چه کسی نحوه‌ تفکر و زندگی مرا شکل داده است؟ از کجا که راهی که در آن هستم، مرا به سرمنزل خوشبختی و شادمانی برساند...؟! کتاب قدر لحظه ها به همین دلیل نوشته شده است. تا به شما یاد بدهد زندگی‌تان را در اختیار خودتان بگیرید و خودتان برای خودتان تصمیم بگیرید.

خواندن کتاب قدر لحظه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به یک زندگی شاد و موفق پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب قدر لحظه ها

با شتاب گرفتن آهنگ زندگی در دنیای مادی و مدرن به نظر می‌رسد که این دغدغه‌ی بی‌دغدغه‌گی و اشتیاق به کام یافتن از لحظ‌ی حال، نه تنها در دل آدم‌ها فروکش نکرده بلکه همچنان، عمق یافته و اوج گرفته است. این روزها، چه در فضای حقیقی و چه مجازی، اصطلاح "زندگی در زمان حال" و توصیه‌هایی از این دست که "بیایید در لحظه‌ی اکنون زندگی کنیم" را به‌وفور می‌شنویم. کتاب‌ها و مطالب زیادی با این مضمون به زیر چاپ رفته است و بسیاری از آموزگاران معنوی و نویسندگان حیطه‌های "آرامش" و "موفقیت" و حتی روان‌شناسان، اهمیت "در حال زندگی کردن" را به مخاطبان خود گوشزد می‌کنند. آقای اکهارت تولی، نویسنده مشهور آلمانی-کانادایی سه کتاب کامل را به موضوع زندگی در زمان حال اختصاص داده که با اقبال چشم‌گیری روبرو شده است....

اما پرسش این است که چگونه می‌توان در زمان حال زندگی کرد؟ آیا برای زیستن در حال، فرمول یا روش خاصی وجود دارد؟ از آن گذشته، دستور "زندگی در زمان حال" دقیقاً به چه معناست؟ آیا معنای این توصیه آن است که اساساً نباید به گذشته یا آینده فکر کرد؟ اگر چنین باشد، آیا زندگی روزمره‌ی انسان با دشواری روبرو نخواهد شد؟ و آیا کار و ظایف و روابط فردی و اجتماعی ما مختل نمی‌گردد؟ در این گفتار قصد داریم در حد توان، به جستجوی جواب‌های روشنی برای این سؤالات برویم. پس لطفاً همراه باشید....

در آغاز باید گفت متأسفانه بیشتر ما عادت داریم با عقاید عمومی و شعارهای رایج به نحوی سطحی و ناسنجیده روبرو شویم و از دقت و تأمل در معنای آن‌ها بازبمانیم. گاهی شتافتن به‌سوی مقصدی را که نامش بر سر زبان‌ها افتاده است، آن‌چنان مطلوب و مسلم فرض می‌کنیم که نیندیشیده در پی آن می‌شتابیم و چنان‌چه از وصال آن بازبمانیم، دستخوش یأس و حسرت و حتی احساس گناه می‌شویم. این در حالی است که یک انسان آگاه، هر سخنی را که از شیپور رسانه‌ها نواخته شود به سادگی نمی‌پذیرد و ذهن و زندگی خود را در دامان شعارهای همگانی رها نمی‌کند بلکه در معنا و کیفیتِ هر دیده و شنیده‌ای درنگ می‌کند و صحت و سقم و امکان تحقق آن را می‌سنجد و آن‌گاه تصمیم به پذیرش یا رد آن می‌گیرد. پس ما نیز اگر خواهان روشنی ذهن و زندگی خود هستیم بایسته است که کلمات و عبارات عامیانه را از سکوی هیجان و تبلیغ پایین بکشیم و آن را زیر ذره‌بین نقد و سنجش بگذاریم تا بتوانیم در ارتباط با آن تصمیم آزادانه و آگاهانه‌ای بگیریم.