کتاب دونده دوم؛ پاتینا

کتاب دونده دوم؛ پاتینا داستانی از جیسون رینولدز با ترجمه شبنم حیدری پور است. این داستان درباره پاتینا جونز است. سریع‌ترین دختر دونده تیم مدافعان که با هیچکس شوخی ندارد!

درباره کتاب دونده دوم؛ پاتینا

همه پاتینا جونز را پاتی صدا می‌زنند. سریع‌ترین دونده تیم مدافعان. که البته به قول خودش باید همیشه و برای چیزهای زیادی بدود! بدود تا به همه آن‌هایی که او را مسخره می‌کنند ثابت کند که می‌تواند و روزی برای خودش کسی می‌شود! با همه این‌ها پاتی همیشه حواسش به خواهر کوچولویش هست. مدی دوست داشتنی که حسابی هم به پاتی وابسته است و مادرش که دیگر نمی‌تواند بدود. پاتی با کسی شوخی ندارد و کسی هم نباید او را دست کم بگیرد! این دقیقا همان چیزی است که پاتی می‌خواهد به همه ثابت کند. 

کتاب دونده دوم؛ پاتینا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

این کتاب را به نوجوانان و تمام علاقه‌مندان به ادبیات نوجوان پیشنهاد می‌کنیم. 

درباره جیسون رینولدز

جیسون رینولدز ۶ دسامبر ۱۹۸۳ در واشنگتون دی‌سی آمریکا به دنیا آمد. او در نه سالگی و با موسیقی رپ به نوشتن شعر علاقه مند شد. اما حالا برای نوجوانان داستان می‌نویسد. در دانشگاه مریلند در رشته زبان انگلیسی تحصیل کرد. رینولدز برنده جایزه اشنایدر فمیلی و نامزد جایزه ملی کتاب امریکا بوده است.

بخشی از کتاب دونده دوم؛ پاتینا

من موهای مدی رو هر یکشنبه به دو دلیل مرتب می‌کنم: اولین دلیلش اینه که ماملی نمی‌تونه این کار رو بکنه. اگه به اون باشه، موهای مدی هر روز جمع می‌شه رو به بالا، یا اصلاً موهاش رو تیغ می‌ندازه. نه این‌که براش مهم نباشه‌ها! نه، واسه‌ش مهمه. ولی بلد نیست با موهایی مثل موهای مدی کار خاصی بکنه، درست مثل موهای من. مامان بلده، ماملی نه... اون هیچ‌وقت خودش رو مجبور نمی‌کنه با این‌جور چیزها سروکله بزنه. هیچ کتابی برای سفیدپوست‌ها نوشته نشده که بهشون یاد بده با موهای سیاه‌پوست‌ها باید چی‌کار بکنن. و شوهرش، یعنی عمو تونی هم هیچ کمکی نمی‌کنه. از وقتی اون‌ها ما رو به فرزندی قبول کرده‌ن، هر دفعه که درباره موهای مدی حرف می‌زنم، عمو تونی فقط یه حرف رو تکرار می‌کنه. می‌گه: «همین‌جوری قشنگه.» انگاری می‌تونه بره مدرسه پشت سر مدی بشینه و به همه قلدرهای شش ساله اخم‌وتَخم بکنه تا کاری به کار مدی نداشته باشن. ولی از شانس خوب همه، مخصوصاً مدی، من کارم رو خوب بلدم، چون همه زندگی‌م یه دختر سیاه‌پوست بوده‌م.

دلیل دیگه‌ای که همیشه یکشنبه‌ها موهای مدی رو درست می‌کنم اینه که ما یکشنبه‌ها مامان رو می‌بینیم. اون اصلاً دوست نداره مدی رو جوری ببینه که انگاری این دختره به عمرش هیچ‌جا نرفته. واسه همین بعد از مرتب‌شدن موهای مدی، لباس می‌پوشیم و حسابی به خودمون می‌رسیم. مدی یکی از پیراهن‌های مخصوص کلیساش رو می‌پوشه، با کفش‌های وِرنی سفید که بیشترِ آدم‌ها توی یکشنبهٔ پاک می‌پوشن. ولی واسه ما ـ به‌خاطر مامان ـ هر یکشنبه، یکشنبه پاکه. من هم یه پیراهن می‌پوشم و تا جایی که شونه همراهی می‌کنه، موهام رو شونه می‌زنم. کفش‌های زشت و تخت سیاهی مثل کفش‌های ژیمناستیک می‌پوشم؛ چون مامان خوشش نمیاد با لباس ورزشی برم کلیسا!