کتاب زیباشناسی عکاسی

کتاب زیباشناسی عکاسی اثری از فرانسوا سولاژ است که با ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی می‌خوانید. این کتاب در تلاش است تا با نگاهی تحلیلی، به بررسی مهم‌ترین مسائل و مفاهیم فلسفی بپردازد که در یک عکس می‌توان آن را مشاهده کرد.  

درباره کتاب زیباشناسی عکاسی

انسل آدامز، عکاس آمریکایی که به دلیل عکس‌های بی‌نظیرش از طبیعت مشهور است، درباره عکس اینطور می‌گوید: عکس نه یک اتفاق، بلکه یک مفهوم است. بنابراین می‌توانیم آن را تحلیل کنیم. یعنی درست همان کاری که در فلسفه انجام می‌دهیم. حال در کتاب زیباشناسی عکاسی هم قرار است به بحث درباره مهمترین مسائل فلسفی عکاسی بپردازیم. در این هنر، لایه‌های پنهان نظری و زیباشناختی وجود دارد که با کمک این تحلیل‌ها می‌توان آن را کاوید و بهتر از قبل درک کرد. 

فرانسوا سولاژ معتقد است که عکاسی رسالت مهمی دارد و آن، نه بازنمایی واقعیت، بلکه به پرسش کشیدن و نقد آن است. اگر اثری عکاسانه باشد، این توانایی را دارد که یقین‌را بزداید، تردید ایجاد کند، مخاطب را به حیرت بیندازد و حساسیتش را برانگیزد. یک اثر عکاسانه می‌تواند مخاطب را هوشیار کند یا به او غنا ببخشد. به این ترتیب می‌توان عکاسی را دعوتی به اندیشیدن دانست. به کمک عکاسی ما به خودمان، به دیگران و به جهان پیرامونمان می‌اندیشیم. 

هرچند عکاسی یکی از هنرهای شناخته شده است، اما در مقایسه با هنرهای دیگر، درباره آن کمتر نوشته‌اند. این کتاب، اثری منحصر به فرد است و دلیلش هم این است که هم عکاسان و هم مخاطبان آثار عکاسی می‌توانند از آن استفاده کنند. 

کتاب زیباشناسی عکاسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

زیباشناسی عکاسی برای تمام مخاطبانی است که دوست دارند درباره هنر عکاسی بیش از پیش بدانند و نگاه نو و دیدگاهی بدیع درباره آن به دست بیاورند. 

بخشی از کتاب زیباشناسی عکاسی

«این زیباشناسی فروتن با طی طریق در امور ناخالص و متلون باید از تعمیم‌ها و صورت بندی های کلی و یکپارچه سازی‌ها بپرهیزد.»

لذا باید مراقب باشیم نه فقط انواع آفرینش‌های عکاسانه و شیوه‌های متنوع اجرا و پذیرش آن‌ها را بررسی کنیم، بلکه همچنین باید انواع عکس‌های ناهنری و شیوه‌های متنوع آفرینش و پذیرش آن را نیز به بحث بگذاریم. بنابراین باید بیاموزیم که نه تنها آثار بزرگ و عکس‌های چشم گیر را مطالعه کنیم، بلکه همچنین باید روش‌های بعضا غریب آفرینش تولید و پذیرش عکس‌ها را نیز از نظر دور نداریم. لذا برای نشان دادن تنوع و تکثر عکس‌ها و روش‌های عکاسانه یا فراعکاسانه به تعداد نسبتا زیادی از تولیدات آفرینش های عکاسانه خواهیم پرداخت و مسائل مربوط به آن ها را به بحث خواهیم گذاشت. 

این مسائل از آثار و روش های منحصربه فرد عکاسی نشئت می‌گیرند. از این منظر، روش ما تحلیل وجوه آفرینشگرانه‌ی عکس‌هاست؛ روشی که به قول رنه پاسرون می پردازد به «مراحل شکل گیری اثر» و لذا هم خود اثر را در بر می گیرد و هم مراحل و مسائل آفرینش آن را.