کتاب رایگان، تخفیف و جایزه در نمایشگاه کتاب طاقچه | گردونه را بچرخان 🎡

کتاب عاشقی جرم قشنگی است

نویسنده:بهروز یاسمی

انتشارات:نشر چشمه

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۹از ۹ رأیخواندن نظرات

۳٫۹

(۹)

خواندن نظرات

معرفی کتاب عاشقی جرم قشنگی است

کتاب شعر عاشقی جرم قشنگی‌ست، نوشته بهروز یاسمی است. این مجموعه شامل ۴۲ غزل، سه شعر در قالب چهارپاره و سه مثنوی است. این کتاب شامل اشعاری است سرشار از احساسات و حال خوش که خواننده را با خودش همراه می‌کند و به او فرصت لذت تازه‌ترین احساسات را می‌دهد.

خواندن کتاب عاشقی جرم قشنگی است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر معاصر پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب عاشقی جرم قشنگی است

تصویری از آشفتگی در قاب چشمان خودم

ترکیب ناهمگونی از الحاد و ایمان خودم

انگیزهٔ آغاز من یک اتفاق ساده بود

با سادگی هم می‌رسم روزی به پایان خودم

با خط حیرت می‌کشم نقشی به پیشانی تو

با دست تهمت می‌نهم ننگی به دامان خودم

از ناتوانی‌های خود غرق خجالت می‌شوم

در پیش تو، در پیش او، در پیش وجدان خودم

از چارچوب سادگی بیرون نرفت اندیشه‌ام

محدودهٔ کم‌وسعت دیوار زندان خودم

نظرات کاربران

SARA

۱۴۰۳/۰۴/۰۴

برخی شعر هاش قشنگ بود.

علی‌اکبر پرج

۱۴۰۳/۰۱/۲۳

اولین شعری که از دکتر یاسمی شنیدم شعر عاشقی جرم قشنگی است بود که همسرم کامل از حفظ می خواند. شاعر خوبیه و با احساس اما اشعارش در جایی که انتظار نداری به ناگاه به اتمام میرسه.

م.م.م

۱۴۰۲/۰۱/۰۸

نسبت به اکثر اشعار معاصر ما خوبه مخصوصا اشعار این چند سال اخیر. بهروز یاسمی شاعری مردمی و خوش لحن که خیلی خیلی باسواد و متین و آرامش بخشه

کاربر ۲۰۵۴۰۶۸

۱۴۰۰/۱۰/۲۸

عالی بود خیلی کیف کردم .عاشقانه هایی بود برای عشقی در خیالم که با او راز ونیاز میکنم

روناک

۱۴۰۱/۱۰/۲۵

این کتاب جزو اولین کتاب شعرهایی بود که خواندم، نزدیک چهار سال از آن زمان می‌گذرد، شعرهای این کتاب را بارها و بارها خوانده‌ا‌م اما هنوز طعم شیرین شعرهای این کتاب در ذهنم مانده، هنوز که هنوز است با تمام

- بیشتر

بریده‌هایی از کتاب

ناخوش شده‌ام درد تو افتاده به جانم باید چه بگویم به پرستار جوانم؟ باید چه بگویم؟ تو بگو، ها؟ چه بگویم؟ وقتی که ندارد خبر از درد نهانم؟ تب کرده‌ام اما نه به تعبیر طبیبان آن تب که گل انداخته بر گونهٔ جانم بیماریِ من عامل بیگانه ندارد عشق تو به‌هم ریخته اعصاب و روانم آخر چه کند با دل من علم پزشکی وقتی که به دیدار تو بسته ضربانم؟ لب بسته‌ام از هر چه سؤال است و جواب است می‌ترسم اگر باز شود قفل دهانم ــ این گرگ پرستار به تلبیس دماسنج امشب بکشد نام تو از زیر زبانم! می‌پرسد و خاموشم و می‌پرسد و خاموش... چیزی که عیان است چه حاجت به بیانم

مادربزرگ💝

میان این منِ حال و تو ای منِ پیشین تفاوتی‌ست اساسی قبول کن بپذیر گذشت آن‌چه میان من و تو بود گذشت تو را ندیده گرفتم، مرا ندیده بگیر

mobina

بساط عیش مرا روبه‌راه می‌کردی و خود بی‌آن‌که بدانی گناه می‌کردی من اهل عشق نبودم به آن تصور عام تو در محاسبه‌ات اشتباه می‌کردی تو حرف می‌زدی و من سکوت می‌کردم من آب می‌شدم و تو نگاه می‌کردی

mobina

تو سهم من بودی گرچه مال من نشدی شریک روزوشب و ماه‌وسال من نشدی به باد رفت غزل‌های عاشقانهٔ من که تور من نشدی و غزال من نشدی امیدِ با تو پریدن بلند بود و دراز ولی دریغ که هم‌جفت بال من نشدی هنوز منبع الهام شعرهای منی اگرچه تشنهٔ طبع زلال من نشدی تو نیستی و خیال تو هست یاد تو هست و خواجه هست و غزل گرچه فال من نشدی

mobina

تو ابتدای خوشِ ماجرای من بودی ای انتهای بدِ ماجرا خداحافظ به بسترت نرسیدند کوزه‌های عطش سراب تفتهٔ چشمه‌نما خداحافظ «میان ماندن و رفتن درنگ می‌کُشدم» بگو سلام بگویم ــ و یا خداحافظ ــ

mobina

ز خود گریخته‌ام از شکنجه‌گاه همیشه مرا دوباره تحمل کن ای پناه همیشه

mobina

بریز از این میِ دوزخ‌تبار تلخ بریز هنوز چند قدح مانده تا خراب شدن! به هیچ جا نرسیدیم از انتساب به عقل خوشا به دست تو ای عشق انتخاب شدن

mobina

فوارهٔ رهاشده مصداق سعی ماست پا می‌شویم و باز زمین‌گیر می‌شویم

Sali

تصویری از آشفتگی در قاب چشمان خودم ترکیب ناهمگونی از الحاد و ایمان خودم انگیزهٔ آغاز من یک اتفاق ساده بود با سادگی هم می‌رسم روزی به پایان خودم

mobina

تو نیستی که ببینی برای یافتنت چگونه زل زده‌ام در نگاه رهگذران ولی بپرس از این مردمِ غریب بپرس که من چه می‌کشم از قاه‌قاه رهگذران

یك رهگذر

ماه و ماهی؛ مجموعه‌ی غزل