کتاب هنر آگاهانه زیستن

ناتانیل براندن در کتاب هنر آگاهانه زیستن از یک سبک زندگی تازه سخن می‌گوید، سبکی که شما را از دامن روزمرگی بیرون می‌کشد و وادارتان می‌کند اندکی با تأمل بیشتر به زندگی بنگرید و نسبت به آن آگاهانه تر رفتار کنید.

شاید بگویید آگاهانه زیستن در زندگی چه نفعی برای انسان دارد؟ جز تحمل درد و رنج و دغدغه بیشتر؟ می‌توان آگاهانه زندگی نکرد و دغدغه‌های چندانی غیر از خواب و خوراک و تامین معاش نداشت اما چرا چشمان خود را به روی واقعیت بسته‌ایم؟ آگاهی وجود دارد چه کم و چه زیاد. آگاهی مثل نور لامپی است که گاهی کم و گاهی زیاد است و در واقع براندن از زیستن آگاهانه‌تر یا ناآگاهانه‌تر صحبت می‌کند نه از عدم وجود آگاهی.

براندن به شما نشان می‌دهد که اگرچه شما با انتخاب سبک زندگی آگاهانه هزینه‌هایی را متحمل می‌شوید اما دستاوردهای این سبک زندگی بسیار بیشتر از هزینه‌های آن است. آگاهانه زیستن یکی از سرچشمه‌های توانمندی و آزادی است که نه تنها باری روی دوش ما نمی‌گذارد بلکه موجب ارتقای سطح زندگی‌مان می‌شود.

درباره کتاب هنر آگاهانه زیستن

ناتانیل براندن در این کتاب بر تمام جنبه‌های زندگی اگاهانه تمرکز می‌کند. آگاهانه عشق ورزیدن، آگاهانه احساس کردن، آگاهانه تربیت کردن، آگاهانه کار کردن، آگاهانه مبارزه کردن،‌ آگاهانه رأی دادن، آگاهانه قانون‌گذاری کردن و آگاهانه امور زندگی را به پیش بردن. براندن در این کتاب به ما می‌آموزد که آگاهانه زیستن یک نیاز ذاتی و طبیعی است. ولی این نیاز در دوران جدید، ضرورتی تازه یافته است. هر اندازه سرعت تغییرات افزایش بیشتری پیدا کند، روزمره‌گی و زندگی به دور از هوشیاری و آگاهی خطرناک‌تر می‌شود.

اصول اولیه آگاهانه زیستن، انتخاب و مسئولیت در آگاهانه زیستن، خودآگاهی، آگاهی نسبت به احساس و افکار خود، ارتباط آگاهانه، تربیت فزند اگاهانه، لذت هوشیاری و بسیاری نکات دیگر درباره آگاهانه زیستن را در کتاب براندن فرامی‌گیرید.

خواندن 

درباره ناتانیل براندن

دکتر ناتانیل براندن روان‌درمانگر و نویسنده‌ای کانادایی _ آمریکایی بود که شهرت زیادی به دلیل کار بر روی روان‌شناسی حرمت نفس داشت. ناتانیل براندن بیش از هرکس دیگر در هوشیار کردن جامعه آمریکا بر روی اهمیت خودباوری تلاش کرده و کتاب‌های زیادی در مورد بحث خودباوری به رشته تحریر درآورده است.

جملاتی از کتاب هنر آگاهانه زیستن

درجهٔ آگاهی‌ای که صرف دیگران می‌کنیم، اغلب به طبیعت ارتباط ما با آن‌ها برمی‌گردد. به‌عنوان مثال معمولاً در حالت عادی درجهٔ آگاهی‌ای که در ارتباط با گارسونی که شام را سر میز می‌آورد به خرج می‌دهیم، با میزان آگاهی موجود در ارتباط ما با کسی که شام را با وی صرف می‌کنیم، تفاوت دارد. درواقع ما هنگام برقراری ارتباط با گارسون فقط به اندازهٔ مورد نیاز آگاهی و توجه صرف می‌کنیم، مگر این‌که بخواهیم بیش از حد محترمانه رفتار کنیم و یا چیز خاصی در وجود گارسون توجهمان را جلب کرده باشد. بدیهی است که هرچقدر یک رابطه برای ما مهم‌تر باشد، آگاهی و توجه شدیدتری صرف آن می‌کنیم. بنابراین اگر آگاهانه عاشق کسی باشیم (برخلاف هوس‌های کورکورانه) طرف مقابل را بهتر از هرکسی درک می‌کنیم.