کتاب زندانیان باور

کتاب زندانیان باور؛ راهنمای کاربردی تغییر باورها نوشتهٔ ماتیو مک کی و پاتریک فانینگ و ترجمهٔ زهرا اندوز است و انتشارات ذهن آویز آن را منتشر کرده است. این کتاب به خوانندگان کمک می‌‌کند که باورهای خود را تغییر دهند.

درباره کتاب زندانیان باور؛ راهنمای کاربردی تغییر باورها

کتاب زندانیان باور نوشتهٔ ماتیو مک کی و پاتریک فانینگ راهنمایی کاربردی برای تغییر باورهاست.

انسان‌ها توسط باورهای منفی و محدودکننده‌ای که دربارهٔ خود و زندگی‌شان دارند، زندانی می‌شوند. آن‌ها خودشان را با میله‌های اعتقاداتشان محصور می‌کنند: «آن کار را نکن، خطرناک است... او نمی‌داند که من وجود دارم... من در نظر او هیچم... عشق هرگز نمی‌تواند استمرار داشته باشد... بهتر است خودمان را گرفتار آن نکنیم... بهتر است ساکت بمانم، عقیده من اهمیتی ندارد... بهتر است به این کار بچسبم، نمی‌توانم از عهده مسئولیت بزرگتری برآیم.»

کمترین کاری که این کتاب می‌کند این است که به شما آموزش می‌دهد تا چگونه به‌تدریج و به آرامی باورهایتان را تغییر دهید، آن‌ها را کنار بگذارید و کم‌کم فضا و آسایش زندان خود را افزایش دهید. شما می‌توانید با پشتکار، باورهایتان را تا جایی تغییر دهید که باورهای جدید دروازه‌هایی را به سوی یک زندگی آزادتر و رضایتمندانه‌تر برایتان باز کنند.

شما می‌توانید به منظور کشف، بررسی، آزمایش، تأیید و یا اصلاح باورهای مرکزی‌تان از این کتاب استفاده کنید. این کتاب به کمک توضیحات دقیق، مثال‌ها و تمرین‌های گام به گام هرآنچه را بدان احتیاج دارید در اختیارتان قرار می‌دهد.

مطالعهٔ این کتاب راحت و در عین‌حال کوتاه و فهم آن ساده است، ولی خواندن صِرف این کتاب به تنهایی برای تأثیر گذاشتن برروی باورهای مرکزی شما کافی نیست. تنها با انجام تمرین‌های کتاب می‌توانید به نتیجه برسید، نه از طریق فهمیدن متن کتاب؛ پس، تمرین‌ها را انجام دهید.

خواندن کتاب زندانیان باور؛ راهنمای کاربردی تغییر باورها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند در باورهای خود تغییر ایجاد کنند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب زندانیان باور؛ راهنمای کاربردی تغییر باورها

«باورهای مرکزی شما مفاهیم اصلی هستند که براساس آنها زندگی می‌کنید. آنها تصویری از خودتان ارائه می‌دهند، تصویری از نقاط ضعف و قوّت، توانایی‌ها، ارزشمندی و ارتباطتان با دنیای خارج.

باورهای مرکزی‌تان در حقیقت هویت شما و تعیین‌کننده بُعد عاطفی زندگی‌تان و چگونگی احساس شما نسبت به خودتان می‌باشند. آنها همه چیز زندگی شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند؛ از انتخاب همسر تا لذت‌بردن از یک دوش‌گرفتن طولانی و گرم. آنها هستند که حد و حدود چیزهایی که شما می‌توانید در زندگی به دست آورید را معین می‌کنند، آنها هستند که تعیین می‌کنند چه کسی شایستگی دارد با شما دوست شود. آنها هستند که انتظارات شما از زندگی را در قالب تغذیه، رضایت و سلامت عاطفی تعریف می‌کنند.

سایمون را در نظر بگیرید. او از بچگی خود را فردی پرعیب و نقص و بی‌ارزش می‌دانسته و برای جبران این وضعیت سخت تلاش می‌کند تا برای خودش ظاهری مقبول به وجود آورد. کت و شلوارهای دست‌دوز، جواهرات گران‌قیمت، صحبت‌کردن با صدای ملایم، احوالپرسی خوشایند، دست‌دادن محکم و لبخند گرم؛ ولی او بر این باور است که اگر کسی با او صمیمی شود می‌فهمد که در زیر این ظاهر آراسته فردی پوچ و ترسو وجود دارد. به دلیل این حس بی‌ارزشی که نسبت به خودش دارد، خود را یک آدم حیله‌گر احساس می‌کند. او تصمیم گرفته که با کسی صمیمی نشود. طبیعی است تنهایی و انزوای او ادامه پیدا خواهد کرد. او فکر می‌کند اگر کسی او را بشناسد، هرگز نمی‌تواند دوستش داشته باشد.

حالا کارمن را در نظر بگیرید. او خود را بی‌کفایت می‌داند: «من هیچ کاری را درست انجام نمی‌دهم. به طور باورنکردنی تصمیم‌های احمقانه می‌گیرم. حتی اگر در تصمیم‌گیری هم اشتباه نکنم، در انجام آن خرابکاری می‌کنم.» به همین دلیل کارمن یک حالت انفعالی به خودش گرفته است. بی‌هدف پیش می‌رود و خودش را به دست حوادث می‌سپرد. او توجهات نامهربانانه و حتی بالهوسانه مردان را می‌پذیرد. در یک شغل کم‌درآمد و پرتنش مانده، چرا که فکر می‌کند «شاید جای بدتری پیدا کنم.» با مادربزرگ بداخلاقش زندگی می‌کند، چون هنوز نمی‌داند که آیا می‌تواند به تنهایی زندگی کند یا خیر.»