کتاب سرزمین نامادری

سرزمین نامادری؛ پیشنهاداتی در باب مهاجرت کتابی به قلم هومن زندی‌زاده است. 

این کتاب را انتشارات آواژ منتشر کرده و در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

درباره‌ی کتاب سرزمین نامادری

سرزمین نامادری عبارتی است که شاید عواطف و احساسات ما را برانگیزد. این کتاب درباره‌ی مهاجرت نوشته شده است و ترکیب همین دو عبارت کافی است تا هر فردی بخواهد بر اساس احساسات تصمیمی بگیرد که بعدا پشیمان شود. اما آیا واقعا مهاجرت کردن کاری است که ساده باشد؟ آیا مهاجرت برای همه افراد، مفید و حتی واجب است؟ اگر بنا باشد به هردلیلی مهاجرت کرده و از وطن خود بروید، می‌دانید که چه مسیری جلوی پای شما است؟ چه اقداماتی لازم است که انجام دهید و یا چه کارهایی را نباید بکنید؟

هومن زندی‌زاده، تلاش کرد تا راهکارهای عملی و علمی را همراه با تجربه‌ی زیسته‌ی مهاجرت و در قالب کتاب، سرزمین نامادری، به ما بگوید.

 کتاب سرزمین نامادری؛ پیشنهاداتی در باب مهاجرت در دو بخش تنظیم شده است: پیش از رفتن و پس از رفتن. نمی‌توان مرز روشنی بین این دو بخش قائل شد، ولی تلاش شده تا با ارائۀ ساختاری کلّی، سرفصل‌های مهاجرت را شفاف‌تر ارائه شود. در بخش اوّل که مشتمل بر 10 فصل است، پیشنهاداتی برای دوران پیش از مهاجرت ارائه شده و در بخش دوّم طی پنج فصل پیشنهاداتی برای دوران پس از مهاجرت ــ خصوصاً یک سال اوّل ــ مطرح شده است. در این میان گاهی برخی مطالب تکرار می‌شوند و برخی مثال‌ها در شکل‌های مختلف در فصول بعدتر سرک می‌کشند.

کتاب سرزمین نامادری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن کتاب سرزمین نامادری برای تمام افرادی که قصد مهاجرت از کشورشان را دارند، خواندنی و کاربردی است.

درباره‌ی هومن زندی‌زاده

هومن زندی‌زاده دارنده مدرک دکتری درام از دانشگاه فلیندرز استرالیا است و به عنوان دانشجوی برگزیده این کشور شناخته شده است. 

جملاتی از کتاب سرزمین نامادری

 فروردین سال 1392 بود که برای تحصیل به استرالیا آمدم. از آن روز و حتّی از کمی قبل‌ترش، مدام پیگیر بودم که اگر کسی بخواهد راه من یا امثال مرا طی کند، باید ‌چه نکاتی را مدّ نظر قرار دهد؟ چه مسائلی وجود دارد که آگاهی از آنها می‌تواند روند مهاجرت را بهبود بخشد؟ پس از مهاجرت به‌استرالیا نیز دوستان بسیاری دربارۀ این موضوع سؤالاتی می‌کردند. اکثر آنها ــ متأسّفانه ــ هدف مشخّصی در سر نداشتند. تصوّرات بسیاری از آنها چنان خام و عجیب بود که پرسشی دیگر برایم به‌وجود آمد: آیا مهاجرت واقعاً برای همه ضرورت دارد؟

همهٔ ما می‌دانیم که در کشورمان مشکلاتی وجود دارد، ولی کدام سرزمین را می‌شناسید که در آن هیچ مشکلی وجود نداشته باشد؟ با استناد به‌نظرات کسانی که مهاجرت کرده‌اند باید تأکید کرد که برای اکثر افراد «ایران» آن جهنّمی نیست که پیش از خروج می‌پنداشتند و «خارج» نیز آن بهشتی نبوده که تصوّر می‌کردند.

با این حال گاه نارضایتی از شرایط ایران آنقدر بالا می‌گیرد که فرد تنها راه چاره را در تغییر آنها می‌یابد. به‌عبارت دیگر، گاهی تمام محاسن ایران را فراموش می‌کنیم و تنها بدی‌هایش را به‌یاد می‌آوریم. از سوی دیگر، گاهی چنان تصویر مخدوش و نادرستی از آن‌سوی آب‌ها می‌سازیم که گویی هیچ بدی به‌آن راه ندارد و بهشتی‌ست یکسر نیکی. حتّی اگر برخی از خارج‌نشینان از مشکلاتشان بگویند، ما باور نخواهیم کرد. وقتی از خوبی‌های ایران بگویند، ما نخواهیم پذیرفت. ذهن ما چیزها را با آنچه در رؤیامان ساخته‌ایم منطبق می‌کند.